Blond en bang

De Finnen hebben de Grieken en de rest van de EU in de luren gelegd. De Jager is boos, Plasterk is boos en Wilders is ook boos. Eigenlijk is heel Europa, met uitzondering van Finland, boos.

Het probleem van Nederland is, dat wij geen minister van financiën hebben die vrouw is en ook nog blond. Die hebben de Finnen wel. Jutta Urpilainen, een 36-jarige voormalige lerares. Ik heb een iets oudere blonde vriendin, die een huis in Griekenland heeft. Van haar weet ik hoe de Griekse mannen zich verhouden tot blonde vrouwen. Laat ik me maar voorzichtig uitdrukken: ze hebben er een zwak voor. Voor Jutta was het dus een fluitje van een cent om de Grieken in te pakken. De uitkomst van die actie is, dat de Finnen wel bijdragen aan de reddingsoperatie van de EU voor Griekenland en ook weer niet. Budgettair neutraal helpen heet dat. Jutta vroeg en kreeg een onderpand voor de Finse bijdrage aan die operatie. Dat onderpand is geld. De Grieken hebben zelf geen geld. Dus geven ze nu een deel van het geld, dat ze van andere EU - lidstaten krijgen als onderpand aan Finland. Daar is Geert Wilders jaloers op. Hij betreurt nu heel even dat hij geen vrouw en niet minister van financiën is.

Wat in Nederland de PVV is, is in Finland Perussuomalaiset, de partij van de Ware Finnen. De Finse Geert Wilders heet Timo Soini. Ook hij heeft bij de laatste verkiezingen flink gewonnen, maar zit niet in de regering, terwijl hij die toch in zijn greep houdt. Soini zit ook in het Europees Parlement. Hij werd in 2009 gekozen met het hoogste aantal persoonlijke stemmen van alle euro - parlementariërs. Soini heeft echter helemaal niets met Europa. Hij is een exponent van de moderne trend, nationalistisch en populistisch.

Jutta Urpilainen slaat twee vliegen in een klap. Ze neemt enerzijds Soini de wind uit de zeilen en anderzijds blijft ze binnen de Finse politieke traditie van neutraliteit en ongebondenheid. De Finnen zijn de Koude Oorlog nog niet ontgroeid. Ze zijn bang voor de Russen. En daarom ook nog steeds geen lid van de NAVO. Maar wel sedert 1995 van de EU. Dat hebben ze te danken aan de voormalige sociaal - democratische premier Lipponen. De sociaal - democraten regeren ook nu mee in Finland, maar ze zijn bang voor Soini en zijn Ware Finnen. En misschien zijn ze inmiddels ook bang voor een Finse variant van Anders Behring Breivik.

De bange, blonde Finse minister is erin geslaagd Europa in rep en roer te brengen. Daarbij heeft ze handig gebruik gemaakt van punt 9 in de ‘verklaring van de staatshoofden en regeringsleiders van de eurozone en de EU – instellingen’ van 21 juli 2011. Daarin staat : “Waar van toepassing, zal er een financiële zekerheidsovereenkomst tot stand worden gebracht, zodat voor de lidstaten van de eurozone het risico dat voortvloeit uit hun EFSF (European Financial Stability Facility ) – waarborgen wordt afgedekt.”

Er is nog hoop. De kerstman (Joulupukki) woont in Finland. Als wij hem laten weten, dat we dit jaar allemaal afzien van ons kerstcadeau en dat hij dat aan Jutta Urpilainen mag geven, is die misschien bereid af te zien van het cadeau dat ze de Grieken heeft weten te ontfutselen

De Turk

Terwijl de politici in Nederland het druk hebben met het kapittelen van Rutte en De Jager, vieren onze Turks Nederlandse medeburgers feest. Ze hoeven, althans volgens de tendentieuze koppen in de krant van vandaag, niet op cursus en niet in te burgeren. De rechterlijke macht zal wel weer een veeg uit de PVV - pan krijgen. Onze regering vraagt zich al sinds 2007 af hoe ze onder de in 1963 gesloten associatieovereenkomst tussen Turkije en de EG uit kan komen. Turkije zoekt al vanaf 1959 toenadering tot Europa. Sinds het laatste officiële verzoek tot de Eu toe te mogen treden, wordt het land nu al 12 jaar aan het lijntje gehouden door met name Frankrijk, Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Grieks - Cyprus. Ik beschouw het niet toelaten van Turkije al enige tijd als een van de grootste blunders van de EU.

De Turk wordt kennelijk nog steeds gezien door de bril van Erasmus en Luther. Barbaren en duivels van duistere herkomst. En dat terwijl de sultan van het Ottomaanse Rijk al tijdens de Beeldenstorm van 1566 zijn financiële en politieke steun betuigd heeft aan de opstand van de Calvinisten, die toen druk bezig waren met het vernielen van de katholieke kerken, als eerste de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden erkende en daarna een belangrijke partner werd. Dat rekenen de katholieken de Turken nog steeds aan en misschien noemt Geert Wilders , weliswaar inmiddels agnost, moskeeën daarom wel ‘haatpaleizen’. Maar wat zou het. We leren toch weinig van de geschiedenis.

Onze politici leren ook weinig van de opvoedkunde. Als ze dat wel deden, zouden ze weten dat belonen effectiever is dan straffen. Zo wordt de hond geconditioneerd in de puppycursus . En bij mensen werkt het ook. Wie wil dat ze zich goed gedragen, moet het goede gedrag belonen en het verkeerde niet al teveel aandacht geven. Met blijvend respect voor de persoon, gaat het daarbij steeds om het vertoonde gedrag. Verboden , verplichtingen en sancties helpen niet. Stimulering en beloning wel. Laat ‘best practices’ zien ( die zijn er in overvloed ) en neem maatregelen, die stimuleren tot navolging daarvan. Bied mogelijkheden en beloon degenen, die er gebruik van maken. Een integratiebeleid, dat gebaseerd is op verboden ( om te werken ) en verplichtingen ( om een inburgeringscursus te volgen ) is gedoemd te mislukken, omdat het verzet oproept. Ik zou wel eens willen zien hoe politici zouden reageren als ze verplicht werden een cursus mondiaal burgerschap te volgen op straffe van een verbod verkiesbaar te zijn.