Teodoro ‘Teddyboy’ Locsin jr., the Philippine's newest diplomat

In the turmoil about the House probe into (De Lima) the drugs trade within the NBP you might not have noticed it, but almost overnight Teddy Locsin became the Philippines newest diplomat. Starting September 20^th 2016 he succeeds Lourdes Yparraguirre as the Philippine's Ambassador or Permanent Representative to the United Nations.

Teddy is almost everything except a diplomat. I think The Netherlands is one of the few countries in the world where the Department of Foreign Affairs entertains a ‘Class for future Diplomats’. Most of the time you become a diplomat because the chief of government thinks you are qualified for the job and assigns you, most of the time also these appointments are political and not meritocratic. It’s for instance a well-known fact that in the USA often big sponsors of a presidential campaign are rewarded with a diplomatic post after their candidate won the elections.

‘Teddyboy’ is a writer, a journalist, a columnist, a presidential speechwriter and spokesperson, a lawyer, almost a judge, a publisher, an editor-in-chief and he once was a member of the boards of San Miguel Corporation (SMC) and the United Coconut Planters Bank (UCPB). He's familiar with the Aquinos, Ayalas, Zobels, Cojuangcos and other Filipino oligarchs. They used him as their front man as they saw fit and where they themselves prefer to keep a low profile. He is known for his middle-finger and outspoken opinions, which are not always diplomatic in the traditional perception of that profession. But change is coming, isn’t it?  We have noticed the new diplomatic style President Duterte showed in his first almost three month in office. Colorful would be a traditional diplomatic description. And the world has to get used to it. It’s not necessarily bad to shake up the feathers from time to time.

What an entrance Locsin made into the diplomatic corps! On his first day he of course was Karen Davila’s guest in ‘Headstart’.  And he immediately had something to say about the European Union, after the European Parliament had issued a statement on the situation in the Philippines, Zimbabwe and Somalia. The European Union should mind their own business and we should not forget that this same European Union just recently, led by its most powerful member Germany, had destroyed the country of Greece. Bam! The first hit of the newbie Philippines Ambassador to the United Nations. Verily a promising and flying start! The President will already be proud of him.

Also very interesting was to learn that Locsin is a big fan of ‘Bongbong’ Marcos and is looking forward to him being a next President of the Philippines, although Marcos sr. jailed his dad. But his dad is dead and gone and with him the history of the Marcos dictatorship that destroyed democracy to save it. His first diplomatic advice to Bongbong Marcos was to bury his father at the Libingan ng mga Bayani once he’s the President of the Philippines. Locsin’s thoughts, ideas and opinions are full of these kinds of creative twists and generally show a somewhat Machiavellian interpretation of history, although Locsin is not a historian. He now is a newbie diplomat.

Oxi ! Het is genoeg !

Ik had het mis! Het werd geen 'NAI', maar een overweldigend 'OXI' ! Die Grieken toch. Ze hebben de neus vol van de afgelopen jaren, waarin de staatsschuld alleen maar toenam en opnieuw gefinancierd moest worden in ruil voor allerlei draconische bezuinigingen, die de economie alleen maar verder de kelder in geholpen hebben.

Maar 'NAI' of 'OXI', wat maakt het feitelijk uit? De meeste mensen weten niet eens waarover ze gestemd echt hebben. Was het nu tegen of voor verdergaande bezuinigingen? Voor of tegen in de eurozone blijven? Tegen of voor de EU? Was het tegen of voor de angst? Voor of tegen de alsmaar verder graaiende internationale financiele markten en bankiers?   Voor of tegen de koers van de regering van Tsipras? De uitslag zal op velerlei wijze uitgelegd worden.

Wij lopen vrijwel allemaal braaf aan het handje van de mensen die geld verdienen met al deze flauwekul. 'NAI' was misschien een zogenaamd verstandige stem geweest, maar de geschiedenis leert dat enkel onverstandige mensen aan de wieg staan van veranderingen. Mensen die de status quo niet langer accepteren. Mensen zoals de Grieken. Op de Griekse eilanden zijn de mensen al begonnen met de herinvoering van de ruilhandel en dus de afschaffing van het geld. Klinkt utopisch, maar wellicht is het de enig goede weg. Het bestaande systeem gewoon negeren. Laat de Spanjaarden, de Portugezen en wie wil de Grieken maar volgen. Europa is een geografische entiteit en nooit veel meer geweest dan een economische eenheid. Er was en is geen Europees gevoel. Er was en is geen Europese solidariteit.

Het is de hoogste tijd voor een 'Umwertung aller Werte'. Een nieuwe strategie voor de wereld. Nieuwe structuren en systemen. De oude blijken in toenemende mate te falen . Allerlei zogenaamd machtige en wijze mensen zitten gevangen in een denkwereld die alles en iedereen ondergeschikt maakt aan economische groei en winst. Wij hebben ons laten wennen aan een leven op de pof en ons daarmee uitgeleverd aan de financiele markten. Die macht zal gebroken moeten worden, evenals die van het wereldwijde militair-industriele complex. Dat kan alleen maar wanneer we ons collectief gaan verzetten. Wanneer we de welvaart eerlijk gaan verdelen en solidair zijn met elkaar. Wanneer we de natuurlijke hulpbronnen en het water deprivatiseren. Wanneer we de tering naar de nering zetten. Wanneer er echte leiders opstaan met een inspirerende visie op de gezamenlijke toekomst van alle wereldburgers, die de moeite van het volgen waard is. Er is genoeg voor iederen. We slagen er enkel tot nu toe niet in het rechtvaardig te verdelen.

 De Grieken hebben ons weer eens een voorbeeld gegeven, dat de moeite van het volgen waard is.

Na Maastricht volgt Den Haag

Op 29 maart heb ik gevraagd of er iemand met me wilde wedden. Ik voorspelde dat Wilders de EU zou gaan tarten. Niemand heeft met me willen wedden. Vandaag zijn na een klein uur de onderhandelingen over het bezuinigingspakket gestaakt. Wilders heeft de stekker uit de gedoogcoalitie getrokken. CDA en VVD leggen de schuld bij de PVV. Wilders legt in zijn eerste commentaar overduidelijk de schuld voor de mislukking bij de idiote eisen van de dictators uit Brussel. Die stelen uit de beurzen van de AOW’ers. Dat is natuurlijk flauwekul, want het bezuinigingspakket wordt door de Nederlandse regering ingevuld. De 3%-norm, voor wat betreft het toegestane begrotingstekort, hebben we zelf binnen Europa met de anderen afgesproken. Vooral Nederland en Duitsland hebben daarbij het voortouw genomen. Overigens met steun van de PVV, want die heeft een jaar geleden voor de motie Slob gestemd, waar die 3% duidelijk als een van de wel noodzakelijke Europese regels in stond. Vanaf begin volgende week zitten we nu opgescheept met een demissionair kabinet van CDA en VVD. Nieuwe verkiezingen zullen niet voor de zomervakantie gehouden worden. Waarschijnlijk wordt het september of oktober. Tijd genoeg dus om na te denken. Wellicht gaat Rutte nog proberen om een aantal maatregelen met wisselende meerderheden door de Tweede Kamer te loodsen. Te verwachten valt dat de oppositie daarbij terughoudend zal zijn. De Tweede kamer zal hoe dan ook de begroting voor volgend jaar met een demissionair kabinet moeten opstellen. De reactie van de financiële markten en de gevolgen voor het consumentenvertrouwen moeten afgewacht worden, maar veel goeds valt niet te verwachten. Een dag nadat de coalitie van CDA, PVV en VVD in Maastricht uitgleed over een Turkse bananenschil volgt Den Haag. In Limburg trok het CDA de stekker eruit, in Den Haag de PVV. Misschien hoef je helemaal niet zo slim te zijn om te bedenken dat Wilders het CDA een dag na Maastricht de rekening in Den Haag presenteert. Hij gaat er waarschijnlijk van uit dat hij bij de komende verkiezingen twee vliegen in een klap kan slaan. De genadeklap toebrengen aan het CDA en profiteren van het, we zullen het in de komende maanden meemaken, tot ongekende hoogte aanwakkeren van het anti – Europa sentiment.

Wilders gaat de Europese Unie tarten

Rutte, Verhagen en Wilders vergaderen met hun secondanten sinds 5 maart over een noodzakelijk pakket aan bezuinigingen. De voorzitter van de werkgevers en de president van de Nederlandse bank dringen aan op spoed, want de triple - A status van het land staat stevig onder druk. Nog dit voorjaar moet duidelijk zijn welke maatregelen genomen worden om het huishoudboekje van de staat weer op orde te krijgen. De Europese Unie wil eind april al kunnen beoordelen wat Nederland daarvoor gaat doen. Woensdag meldde de Rijksvoorlichtingsdienst dat de onderhandelingen door een moeilijke fase gingen. Na een paar uur vergaderen hadden de heren namelijk besloten om niet verder te praten, maar een terrasje te pikken om in de zon na te denken over of en hoe het verder moet. Sinds het vertrek van de heer Brinkman beschikt de coalitie , samen met de gedoogpartner, nog over 75 zetels in het parlement. Daar moet er dus minstens nog een ( Brinkman )bijkomen en dan moeten de gelederen gesloten blijven. Geen enkele kikker mag uit de kruiwagen springen. Bij de VVD willen ze natuurlijk dat de eerste liberale premier van Nederland nog even in het zadel blijft. Het CDA ziet nieuwe verkiezingen met angst en beven tegemoet. De PVV, Wilders dus , probeert de geilheid en de angst van de coalitiepartners optimaal te benutten om allerlei maatregelen die de samenleving verder zullen splijten erdoor te drukken en te voorkomen dat er al te ingrijpende maatregelen voor Henk en Ingrid komen. De oppositie is verdeeld. Wilders twitterde vandaag humoristisch dat ze door een moeilijke fase gaat. Een deel dringt aan op nieuwe verkiezingen, omdat het politieke draagvlak voor vergaande maatregelen nu ontbreekt. Geen enkele partij heeft namelijk in de vorige verkiezingsprogramma’s de ellende voorzien die nu opgelost moet worden. Of dat draagvlak inderdaad ontbreekt moet nog blijken. Wilders zit kennelijk ook niet op nieuwe verkiezingen te wachten, want het is nog maar helemaal de vraag of hij daarna weer in zo’n comfortabele positie, gedogen zonder verantwoordelijkheid te dragen, komt te verkeren. 83 dagen zijn nodig om nieuwe verkiezingen te organiseren. Diederik Samson van de PvdA vindt 27 juni wel een geschikte datum. Ook Sap ( Groen Links ) wil nieuwe verkiezingen. De SP houdt zich koest. Pechtold van D’66 is van mening dat de Tweede Kamer zelf maar het initiatief moet nemen voor een pakket aan maatregelen dat wel op een ruime meerderheid in de Tweede Kamer kan rekenen. Dat kan zelfs zonder verkiezingen. Maar dan moet de huidige coalitie wel eerst knallen en het kabinet demissionair worden, want anders is daar in de kamer ook geen meerderheid voor te vinden. Dinsdag was het bijna zover. Woensdag was gehaktdag en vanochtend zijn de besprekingen, na een nachtje slapen, hervat. Uitstel van executie of toch realistisch perspectief op een oplossing? De heren nemen nog even de tijd en er treedt opnieuw mediastilte in. Dat maakt in ieder geval nieuwe verkiezingen op korte termijn onwaarschijnlijk en het legt ook een onwaarschijnlijke grote druk op de onderhandelaars om daadwerkelijk te komen met een pakket dat op een meerderheid in de kamer kan rekenen en ook nog goed is voor de toekomst van Nederland. Ik verdenk Wilders ervan dat hij de heren aan het lijntje gaat houden. Hij heeft zo de pest aan Europa, dat in ieder geval de deadline die van daar komt overschreden moet worden. Als ze vanuit Brussel dan ook maar ietsje te hoog van de toren blazen zal hij de anti - Europa sentimenten verder aanwakkeren, de schuld voor alle ellende bij de Grieken leggen en herinvoering van de gulden eisen. Wedden?

De Turk

Terwijl de politici in Nederland het druk hebben met het kapittelen van Rutte en De Jager, vieren onze Turks Nederlandse medeburgers feest. Ze hoeven, althans volgens de tendentieuze koppen in de krant van vandaag, niet op cursus en niet in te burgeren. De rechterlijke macht zal wel weer een veeg uit de PVV - pan krijgen. Onze regering vraagt zich al sinds 2007 af hoe ze onder de in 1963 gesloten associatieovereenkomst tussen Turkije en de EG uit kan komen. Turkije zoekt al vanaf 1959 toenadering tot Europa. Sinds het laatste officiële verzoek tot de Eu toe te mogen treden, wordt het land nu al 12 jaar aan het lijntje gehouden door met name Frankrijk, Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Grieks - Cyprus. Ik beschouw het niet toelaten van Turkije al enige tijd als een van de grootste blunders van de EU.

De Turk wordt kennelijk nog steeds gezien door de bril van Erasmus en Luther. Barbaren en duivels van duistere herkomst. En dat terwijl de sultan van het Ottomaanse Rijk al tijdens de Beeldenstorm van 1566 zijn financiële en politieke steun betuigd heeft aan de opstand van de Calvinisten, die toen druk bezig waren met het vernielen van de katholieke kerken, als eerste de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden erkende en daarna een belangrijke partner werd. Dat rekenen de katholieken de Turken nog steeds aan en misschien noemt Geert Wilders , weliswaar inmiddels agnost, moskeeën daarom wel ‘haatpaleizen’. Maar wat zou het. We leren toch weinig van de geschiedenis.

Onze politici leren ook weinig van de opvoedkunde. Als ze dat wel deden, zouden ze weten dat belonen effectiever is dan straffen. Zo wordt de hond geconditioneerd in de puppycursus . En bij mensen werkt het ook. Wie wil dat ze zich goed gedragen, moet het goede gedrag belonen en het verkeerde niet al teveel aandacht geven. Met blijvend respect voor de persoon, gaat het daarbij steeds om het vertoonde gedrag. Verboden , verplichtingen en sancties helpen niet. Stimulering en beloning wel. Laat ‘best practices’ zien ( die zijn er in overvloed ) en neem maatregelen, die stimuleren tot navolging daarvan. Bied mogelijkheden en beloon degenen, die er gebruik van maken. Een integratiebeleid, dat gebaseerd is op verboden ( om te werken ) en verplichtingen ( om een inburgeringscursus te volgen ) is gedoemd te mislukken, omdat het verzet oproept. Ik zou wel eens willen zien hoe politici zouden reageren als ze verplicht werden een cursus mondiaal burgerschap te volgen op straffe van een verbod verkiesbaar te zijn.