Hoop doet leven

Het was weer eens hoofdzakelijk kommer en kwel in de krant van vanochtend. De Ijzeren Rijn, de spoorverbinding tussen Antwerpen en het Ruhrgebied, is met sneltreinvaart opgenomen in de crisis- en herstelwet, die kortere procedures en besluittermijnen toestaat. We hebben een verdrag met de Belgen, waarin we ons tot medewerking verplicht hebben, maar de NIMBY’s ( Not in my backyard) in Nederland liggen dwars en de Duitsers hebben geen geld. Voor een officiële diploma-uitreiking moeten studenten van de Hotel Management School in Maastricht 85 euro betalen voor een kopje koffie en een paar drankjes. De Algemene Rekenkamer haalt vernietigend uit naar de organisatie van politie en justitie. Mijn favoriete minister verklaart dat hij de aanbevelingen van de Rekenkamer KAN en zal overnemen. Dat is geruststellend. Eigenlijk doet hij niets, want de Nationale Politie gaat het allemaal beter maken. Opstelten is nu eenmaal een verklaard voorstander van schaalvergroting, die overigens nog nergens iets positiefs opgeleverd heeft. De komende jaren hoeven we derhalve niet op verbetering te rekenen. In Noord-Korea barsten ze van de honger. Ze stoppen nu even met het maken van atoombommen en krijgen in ruil daarvoor wat te eten. Verkiezingen, die dat eigenlijk niet zijn, werpen in Iran en Rusland hun schaduw vooruit. We zitten dus nog wel even opgezadeld met Poetin en Ahmadinejad. De waterschapsheffingen gaan omhoog, omdat nu ook de hormonen en ontstekingsremmers die we uit plassen uit het water verwijderd moeten worden. Deeltijdopleidingen aan universiteiten en hogescholen worden niet langer door de overheid meegefinancierd. En tot overmaat van ramp gaat Harm van Veldhoven aan het einde van het seizoen weg bij Roda JC. Is er dan helemaal niets positiefs te melden? Oh jawel. Zwerfhonden uit Spanje krijgen een tweede kans in Nederland. De Aldi gaat nu ook A-merken verkopen. Wie als houder van een OV -jaarkaart vergeet in te checken krijgt geen boete meer. Nederland heeft sinds 1999 weer eens op Wembley van de Engelsen gewonnen en wat nog belangrijker is, de Duitsers hebben in eigen huis klop gekregen van de Fransen. Dat blaast de hoop op een goed resultaat op het komende EK, die na onze verpletterende nederlaag tegen de Duitsers de bodem ingeslagen was, nieuw leven in. En van hoop moeten we leven.

Beatrix kan nog niet weg!

Mijn favoriete Minister heeft het weer eens helemaal voor elkaar. Alle ‘outlawbikers’ staan nu met zenuwachtig ronkende motoren te sidderen van angst. Hij heeft hen per decreet en met onmiddellijke ingang vogelvrij verklaard. Ze zullen weten wie de baas is in Nederland en de dans met hem niet ontspringen. Nu begrijp ik ook waar die nieuwe politie-uniformen voor nodig zijn. Voor de stadsguerilla tegen de Hells Angels en Satudarah. En dat komt dan ook nog in de krant op de dag dat Beatrix haar verjaardag viert en tussen de regels door laat weten dat ze onomstreden en met waardigheid af wil treden als de politieke en maatschappelijke omstandigheden wat meer stabiel zijn. Jammer dan. Dat kan de majesteit voorlopig dus wel vergeten. Met het onomstreden zijn en de waardigheid van onze koningin zit het wel snor. Ze is zelden populairder geweest als sinds het moment dat ze met een hoofddoek getooid een moskee in het bevriende buitenland betrad. Van de weeromstuit heeft het kabinet, onder leiding van mijn favoriete Minister van Veiligheid en Justitie, meteen maar besloten in eigen land een boerkaverbod in te voeren. Omdat we niet willen en mogen discrimineren en al helemaal niet de vrijheid van godsdienst willen en mogen beperken geldt het boerkaverbod ook voor integraalhelmen en bivakmutsen, maar weer niet voor carnavalsmaskers. Waarom het dan boerkaverbod blijft heten mag de duivel weten. Dat zal wel met de stabiele staat van de natie te maken hebben. Wederom van de weeromstuit heeft een wethouder uit Groningen het vrouwvolk opgeroepen massaal boerka’s aan te schaffen en te gaan dragen. Maar een wethouder die mensen oproept zich niet aan de wet te houden en vrouwen om een mensonterende boerka te dragen, terwijl ze tegelijkertijd pretendeert voor de emancipatie van vrouwen te zijn, is natuurlijk gewoon de weg kwijt. Daar zijn we zo klaar mee en hoeven we verder niet over na te denken . Waar we nog lang niet klaar mee zijn is de Minister van Onderwijs. Die blaakt weliswaar van het zelfvertrouwen, maar heeft het vertrouwen van de rest van het volk verloren en het vaderlandse onderwijs volkomen gedestabiliseerd. In Rotterdam valt om de haverklap de stroom uit en Philips schrijft rode cijfers. De pandhuizen groeien als kool waar de banken het af laten weten. Zelfs Frans Timmermans staat rood op de familiekredietbank nu hij de laatste drie weken maak enkele dagen thuis is geweest. Trouwens schulden in de kring van familie en vrienden leiden steeds vaker tot problemen in de huidige crisistijd. Tot overmaat van ramp destabiliseert ook de winter het land nog. Hoe zeer ik het onze koningin ook gun om na haar lange staat van dienst met pensioen te gaan, ik moet toch vast stellen dat er geen sprake is van stabiele politieke en maatschappelijke omstandigheden. Dus Majesteit, van harte gefeliciteerd met uw 74-ste verjaardag en toch gewoon nog maar even door blijven werken en vooral niet ophouden signalen in de goede richting af te geven, want een vorst is nooit zo onafhankelijk als in zijn laatste jaren!

De nieuwe kleren van de politie

De Nederlandse politie wil nieuwe kleren. Kleren gemaakt van een stof met een krachtige uitstraling , een stof die ontzag afdwingt. Enkele rondreizende kleermakers, die dit gerucht opvingen, hebben zich gemeld bij Minister Opstelten aan zijn Binnenhof . Ze vertelden hem dat zij in staat zijn aan de wensen van de politie te voldoen. Hun unieke ontwerp, zo verzekerden zij, zal iedereen versteld doen staan. Ze doodden daar enkele maanden hun tijd terwijl het hen aan niets ontbrak. Die kleermakers zijn slim. Ze weten dat er geen stof bestaat die ontzag inboezemt. Wanneer hun tijd op is verschijnen ze voor de Minister om hem hun ontwerp te tonen. Ze vertellen de hoogste baas van de politie , dat alleen heel slimme mensen in staat zijn om de uniformen die ze ontworpen hebben te zien. Wie de ontzagwekkend krachtige uitstraling niet waar kan nemen is heel dom. In heel Nederland zijn er geen domme mensen meer. Nederland is immers een kenniseconomie. De petten zijn vervangen door baretten, die niemand kan zien maar die wel iedereen weer passen. De blauwe uniformen hebben het veld moeten ruimen voor gevechtspakken van een onzichtbare, zwarte kleur. Iedereen, zo betogen de kleermakers, die slim genoeg is om de nieuwe kleren van de politie te zien zal stijf staan van respect. Niemand zal het nog wagen een overtreding, laat staan een misdrijf, te begaan. De Minister is vanzelfsprekend niet dom en dus razend enthousiast. Hij roept zijn districtchefs bijeen en toont hen het nieuwe uniform. Hij heeft het zelf aangetrokken onder luid applaus en toejuichingen van de kleermakers, die hem knievallend complimenteerden met zijn ijzersterke uitstraling. De districtchefs geloven hun ogen niet als zij hun Minister in volle glorie voor zich zien. Ze staan stijf in het gelid en durven zich niet te verroeren. Districtchef worden alleen heel slimme dienders met heel veel verbeeldingskracht. Eensgezind adviseren zij de bewindsman opdracht te geven het hele Nederlandse politiekorps in de nieuwe, onzichtbare maar oh zo ontzagwekkende uniformen te steken. Spoorslags keren zij terug naar hun thuishavens . Ze roepen hun manschappen in vergadering bijeen om hen het goede nieuws kond te doen. De tijden van kwijnend gezag en slinkend respect zullen voorgoed tot het verleden behoren. Gehuld in de nieuwe, onzichtbare gevechtsuniformen zullen de vrouwen en mannen van Hermandad een natuurlijke, vanzelfsprekende en krachtige uitstraling hebben. Ze hoeven slechts aan een voorwaarde te voldoen. Ze moeten slim genoeg zijn om het zelf te geloven. En zo kwam het dat de Nederlandse politie niet langer in haar hemd stond, maar in haar blote kont.

De haren overeind

Vanaf 27 november kunnen we weer gewoon een kaartje voor de bus kopen. De OV - Chipkaart heeft de incidentele gebruikers van het openbaar vervoer niet kunnen imponeren, zelfs niet opgelekkerd met de gratis chipkaart van de provincie. En het fors duurdere impulskaartje joeg de laatste reizigers uit bus en trein weg na wat scheldpartijen over diefstal. Het heeft Veolia tonnen gekost. Wederom is duidelijk geworden dat ontmoedigen en straf niet helpt. Hoe vaak moet het nog gezegd worden? Nu moet er weer flink geïnvesteerd worden om de verloren dochters en zonen de weg terug te laten vinden naar het openbaar vervoer. Het zijn van die maatregelen waarvan mijn haren overeind gaan staan en ik me steeds weer afvraag wie erom gevraagd heeft? Wie heeft er gevraagd om de introductie van een OV - Chipkaart? Of heeft iemand dat achter zijn of haar bureau dat soms zitten te bedenken omdat je toch iets moet doen voor je salaris?

Minister Opstelten doet ook iets voor zijn salaris. Hij waarschuwt. Hij dreigt met het handhaven van de wet, met hoge straffen. Er is iets in het optreden van die man, dat op mij de uitwerking heeft van een rode lap op een stier. Op de een of andere manier kan ik ‘m niet luchten en alleen al als ik hem zie gaan alle alarmbellen waarover ik beschik rinkelen. Ik krijg kippenvel, mijn lichaamsbeharing richt zich op en een onstuitbaar gevoel van onpasselijkheid maakt zich van mij meester.Net alsof ik me als Nederlander plaatsvervangend voor hem schaam. ‘Ik wil luid en duidelijk zeggen dat de staat het geweldsmonopolie claimt’, roept hij . L’état c’est moi! Opstelten bepaalt wanneer er hier geweld gebruikt wordt. Zou ie willen. Wie ’s nachts bedreigd wordt hoeft niet op de politie te rekenen – trouwens overdag ook niet - want de staat is niet in staat om zijn burgers afdoende te beschermen tegen geweld, ondanks de gewekte suggestie dat dit wel zo is. De staat zou inderdaad moeten instaan voor de veiligheid van zijn burgers. Intussen doet de georganiseerde criminaliteit zo ongeveer wat ze wil . Misdaad loont. Schepen kapen ook. Opstelten waarschuwt nu de reders, dat ze hun schepen niet zelf tegen piraten mogen beschermen. De staat beschermt die schepen niet of onvoldoende en dus is het logisch dat de rederijen het heft zelf in handen nemen. Maar dat is buiten de oppassende Opstelten gerekend. Nederlandse koopvaardijschepen die de wet overtreden door zichzelf tegen piraten te beschermen begaan strafbare feiten en lopen het risico op hoge straffen, zo dreigt de bewindsman. De overheid heeft kort, snel en krachtig een zeemansgraf geregeld voor Bin Laden. Daar kraait verder geen haan meer naar, want dat valt onder het geweldsmonopolie. Als ik reder was deed ik met piraten die er een hobby van maken mijn schepen te kapen hetzelfde. Zeker na de dreigementen van de minister. Als die man nu – in plaats van dat geblaf - naar buiten gewoon zijn mond houdt, met de reders om tafel gaat zitten en de beveiliging van de Nederlandse koopvaardijschepen op kaapgevoelige routes afdoende regelt, zou mijn lichaamsbeharing weer gaan liggen, omdat ik dan eindelijk het gevoel heb dat hij doet waarvoor hij betaald wordt.

De dag erna

Maandag 12 september 2011. Vrijwel mijn hele dag stond gisteren in het teken van tien jaar 9|11. Herdenkingsbijeenkomsten in New York, Washington, Shanksville en Londen. Indrukwekkende reportages en documentaires, zoals de 102 minuten die alles veranderden bij SBS6. Unieke geluidsfragmenten uit de Twin Towers en vlucht United Airlines 93. Waar kun je het na zo’n dag nog over hebben? Misschien over de moed die nodig is om je te verzetten? Alles lijkt zo in het niet te verzinken als de impact van die aanslagen een dag lang voorbijkomt. Het ongeloof en de angst op de gezichten van mensen. Het verdriet , maar ook de trots van nabestaanden. De verschillende manieren waarop mensen verwerken wat hen overkomen is. Maar ook de ongelooflijke chaos en het opvallende gebrek aan coördinatie en communicatie bij de autoriteiten in de verenigde Staten. Is het nog van belang wat een uiterst irritante Opstelten bij Buitenhof te melden had? Zou die man ooit door iets te raken zijn? Die weet het allemaal wel heel zeker. Een optimistisch realist noemt hij zichzelf. Weer zo’n liberaal zonder ideaal. Een echte nachtwaker. Ga maar lekker slapen, lieve burgers, en laat mij het maar regelen. Dan komt het allemaal goed. Wat is het belang van het feit dat Rutte nu plotseling wel bereid is om wat soevereiniteit prijs te geven, als alles toch maar eigen belang is? Er is niets pervers aan de financiële crisis, het is allemaal heel rationeel, zei oud top-ambtenaar Pieter Korteweg . Moraal speelt geen enkele rol. Je kunt anderen hun schuld wel vergeven of kwijtschelden, maar ze moeten er wel een prijs voor betalen. Is het echt van belang dat Frans Willeme niet de eerste Nederlandse burgemeester in Duitsland geworden is? Heeft het nog enige betekenis, dat Leon Frissen vandaag officieel afscheid neemt als gouverneur van Nederlands Limburg en dat hij een fervent voorstander van het Rijnlands model is? Wat knap, dat VVV gelijkspeelt tegen PSV. Maar voor wie is dat belangrijk? Wat heeft nog betekenis als je ziet wat mensen elkaar aan kunnen doen? Heeft het nog zin om daar een standpunt over in te nemen? Of is het beter maar geen standpunt meer in te nemen en nog slechts te registreren? Koos van Zomeren heeft, zo zei hij gisteren bij Boeken van de VPRO, in zijn SP-tijd alle standpunten opgebruikt. Wat mooi was om te registreren is hoe die verschrikkelijke tragedies mensen hier en daar nader tot elkaar brengen. Kennelijk zijn daar rampen en verschrikkelijke tragedies voor nodig. Al het andere lijkt ‘spielerei’ van mensen die vooral zichzelf erg serieus nemen. Snelle oplossingen zijn er, volgens hoogleraar Arnoud Boot, niet. Met hem droom ik vannacht maar verder van een wereldregering, die met ons allemaal het beste voor heeft.