Labbekakken

Meneer De Boer, de voorman van Nederland's grootse werkgeversclub VNO-NCW, noemt honderdduizenden Nederlanders met een uitkering labbekakken, die zo snel mogelijk weer aan het werk moeten. Om dat te stimuleren moet de bijstandsuitkering omlaag.

Ik hou wel van mensen met uitgesproken opvattingen, vooral als ze nergens op slaan.

Meneer De Boer heeft overigens geen banen in de aanbieding. Ondanks eerdere (loze) beloften. In tegendeel. De Nederlanders moeten zich voorbereiden op de volgende grote ontslaggolf. Hoe stom kun je zijn?

Als meneer De Boer gezegd zou hebben: Ik heb 100.000 banen beloofd. Ik heb nu 100.000 banen in de aanbieding en kan niemand vinden die ze in wil vullen, terwijl er tegelijkertijd 100.000den mensen in de bijstand zitten, dan had ik begrip op kunnen brengen voor zijn uitspraak. Nu kan ik er enkel om lachen.

Dit is zoooo 1620, het jaar waarin 'Labbekak' kennelijk voor het eerst gebruikt werd. Antieke werkgevers rethoriek.

Nederlanders begrijpen al lang dat het woord werkgever geen toepasselijke beschrijving is van de activiteiten die de leden van meneer De Boer's club ontplooien. Banen worden gecreeerd door consumenten, niet door ondernemers. Ondernemers zijn geen werkgevers, maar werkgebruikers en winstpakkers.Vooral het laatste. De winst moet groeien. Dat is voor de meeste ondernemers nog altijd belangrijker dan al het andere, waaraan lippendienst bewezen wordt, en het staat op gespannen voet met het scheppen van banen, want die kosten nu eenmaal geld.

Tegelijkertijd beginnen in Finland proeven met een basisinkomen, nota bene voorgesteld door een regering van liberalen, populisten en conservatieven. Meneer De Boer zal wel gruwelen van het idee alleen al. Maar bij echte ondernemers begint zo stilletjes aan het besef door te dringen dat duurzaamheid (sustainability) op alle fronten (en zeker niet alleen het milieu) belangrijker is dan winstmaximalisatie en dat stakeholders minstens even belangrijk zijn als shareholders.

Van een voorzitter van de grootste ondernemersorganisatie in Nederland zouden genuanceerdere uitspraken verwacht mogen worden en zeker een meer visionaire en inspirerende kijk op de toekomst. Het is simpelweg te makkelijk om een half miljoen medelanders weg te zetten en in een adem te stellen, dat je zelf niets te bieden hebt.

Bootvluchtelingen en de dynamiek van de angst

Gelukkig hebben we in Nederland nog bloggers als 'Xander Nieuws' met een andere kijk op het wereldnieuws. Xander kwam ergens een uitspraak tegen van een Afrikaanse VN- diplomaat ( Serge Borte Bokwango ). Die schijnt gezegd te hebben dat alleen het uitschot van Afrika naar Europa vlucht. En dat vond Xander wel een gave uitspraak. In ieder geval de moeite waard om een blogje aan te wijden, want hij had het immers altijd al gezegd. Een link naar het blogje, dat veel gereblogd werd, verscheen op FaceBook. De woorden van Xander vonden ook daar bijval. Eindelijk iemand die zegt waar het op staat. Niet Xander, maar die diplomaat, om misverstanden te voorkomen. Al was Xander het natuurlijk wel met de man eens.

We kunnen met z'n allen natuurlijk best een boom opzetten over de vluchtelingenproblematiek, het immigrantenvraagstuk, verkrachtingsstatistieken, de verloedering van de samenleving en de onderlinge samenhang daartussen. Daar valt veel over te zeggen, maar ik wil het daar hier even niet over hebben. Daarbij loop ik bewust het risico, dat me verweten zal worden het onderwerp te ontwijken en daarom alleen al te behoren tot de zo verafschuwde groep humanistische 'Gutmenschen'. Het zij zo.

Waar ik het hier over wil hebben is het niveau van de bijdragen aan die discussie. Een bloemlezing van met name de reacties, die Xander's blog losmaakte, geeft een ardig inzicht.

Allereerst is er de stelling, dat de Afrikaanse diplomaat ongestraft kon zeggen wat hij zei vanwege zijn diplomatieke immuniteit. Waar haal je het vandaan? Ik zou eerder volstaan met de constatering dat die diplomaat (overigens al in 2011,maar het kwam nu gewoon even goed uit) een enigszins ondiplomatieke uitspraak gedaan heeft. Hij komt er vandaan en dus heeft hij gelijk is wat mij betreft te kort door de bocht. En de uitspraak, dat elke Europese analist, journalist, columnist of politicus, die zoiets zou zeggen onmiddellijk een aanklacht wegens discriminatie aan zijn of haar broek zou krijgen, lijkt me overdreven. We zijn toch zeker niet te bang om te zeggen wat we echt vinden?
Dan een uitspraak over Juncker, de voorzitter van de Europese Commissie. Dat is een zuiplap op leeftijd, wiens lichamelijke en geestelijke gezondheid gecontroleerd zou moeten worden.
Voorts hebben wij een rampenkabinet, zijn kuddevolk, worden de vernieling in geholpen door asiel- en islamknuffelaars, die een asieltsunami, voornamelijk veroorzaakt door de asielindustrie, teweeg gebracht hebben.We zijn allemaal het slachtoffer van humanistische 'Gutmenschen', die met hun oogkleppendragend moraalriddergedoe de verloedering van onze samenleving in de hand gewerkt hebben. En die zijn vanzelfsprekend allemaal links. Het opnemen voor vluchtelingen uit Afrika is niet meer dan dom zieligheidsgedoe, want het zijn allemaal ratten en verkrachters.

Wat mij betreft is het niveau van deze discussie een aardige weergave van de verloedering van de Europese (niet alleen de Nederlandse) samenleving, die amper nog in staat blijkt op basis van geverifieerde argumenten, met de nodige nuancering en met enig respect de discussie over hete hangijzers aan te gaan. Een verloedering die niet veroorzaakt wordt door immigranten. Het lijkt erop dat er nogal wat mensen zijn die denken, dat hun argumenten, zo het al argumenten zijn, aan kracht winnen als ze beledigend en angstaanjagend zijn. De dynamiek van de angst, zou Jean Monnet gezegd hebben. Een dynamiek die tot niets anders leidt dan tot maatschappelijke, ideologische en intellectuele verstarring. Tot zwelgen in de slachtofferrol, in plaats van moedig, constructief en initiatiefrijk te zoeken naar en bij te dragen aan oplossingen (vrij naar Geert Mak: 'Nagekomen flessenpost')

Brood, bad en bed

Het is me wat in het kleine Nederland, waar veel mensen nog steeds geloven dat ze in het centrum van de wereld verblijven en dat echt belangrijk is wat daar gebeurt. Terwijl in de Middellandse Zee honderden vluchtelingen vermoord worden door niets en niemand ontziende mensenhandelaren, onderhandelen Nederlandse politici over de voorwaarden waaronder een kabinet gered kan worden zonder ook maar enige aandacht te besteden aan de menselijke kant van de drama's die zich daar elke dag afspelen of van het op straat zetten van uitgeprocedeerde asielzoekers. Het zal echter geen eeuw meer duren vooraleer Nederlanders de regeringen in Azië zullen smeken hen te helpen.

Even naar de feiten kijken zou niet onverstandig zijn. Op de website van Professor Hans Rosling (www.gapminder.org ) is veel wetenswaardigs aan te treffen. Wat vooral illustratief is, is hoe weinig mensen echt weten van wat er in onze wereld echt aan de hand is. Doorgaans blijken chimpansees hogere scores te halen dan mensen als het aankomt op het maken van juiste inschattingen daaromtrent. De vooroordelen bepalen de beelden en meningen. Het onderwijs holt achter de feiten aan. De media geven voortdurend valse voorlichting en onze intuïtie bedriegt ons constant. Zo blijven talrijke mythes in stand.

Het dagblad Tubantia publiceerde deze week een multiculturele landkaart van Nederland op basis van de gegevens uit de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA). Hoeveel mensen in Nederland zouden die feitelijke informatie daadwerkelijk tot zich nemen alvorens iets te roepen over de multiculturele samenleving?

Het wordt mijns inziens de allerhoogste tijd dat we stoppen met al dat nationalistisch denken. de nationale paspoorten en de visumplicht afschaffen, de welvaart in de wereld daadwerkelik herverdelen (wat overigens al gebeurt en waarschijnlijk een reden is voor het in de verdediging stuiteren van zoveel westerse landen) en overal op de aardbol een menswaardig bestaan voor iedereen mogelijk te maken. Wat dat betreft heb ik me deze week plaatsvervangend geschaamd voor nogal wat Nederlanders die meenden te moeten juichen bij wat zich op de Middellandse Zee afspeelt en voor een kabinet dat zijn eigen voortbestaan belangrijker acht dan het gewoon goed zorgen voor de mensen die in Nederland zijn. Misschien is het niet verkeerd om onszelf van tijd tot tijd te herinneren aan de periode in de geschiedenis dat we grote delen van de wereld leeggeroofd hebben om onze wlevaart op te bouwen. De tijd van terugbetalen is aangebroken, of we dat nu leuk vinden of niet!

State of the Union

Lachen met die Amerikanen! President Obama sprak vannacht zijn State of the Union uit. Het gaat goed met Amerika, dus kon hij zich flink op de borst kloppen en zo de nederlaag van de Democraten van afgelopen November enigszins wegpoetsen, al heeft hij nu wel met Republikeinse meerderheden in het Kongres en de Senaat te maken. De commentaren op zijn rede zijn er natuurlijk meteen. Een van die commentaren was gericht op zijn opmerkigen betreffende het cyberterrorisme. De commentator stelde kort samengevat, dat de Verenigde Staten zelf de grootse cybertercriminelen van de wereld zijn en dat hen dus enige bescheidenheid terzake past. Echter, wie dat zegt heeft er weinig van begrepen. De Verenigde Staten van Amerika zijn namelijk een geval apart. Het gaat absoluut niet aan ze te vergelijken met welke andere natie in de wereld dan ook. Amerika is ver verheven boven alle andere landen. Wie dat niet snapt, begrijpt weinig van de Amerikanen. Het is onmogelijk en onvoorstelbaar dat een Amerikaans politicus of militair ooit vanwege oorlogsmisdaden voor het Internationaal Strafhof in Den Haag zal staan. Amerika is de politie van de wereld, verreweg de grootste natie van allemaal, met van God gegeven waarden, die ten koste van alles over de wereld verspreid en verdedigd moeten worden en dat doel rechtvaardigt alle middelen. Ook het inbreken op de computers van alle staatshoofden en het afluisteren en bespioneren van iedereen. Amerikaanse levens worden tenslotte overal ter wereld geofferd om de rotzooi die anderen veroorzaken op te knappen en dus hebben de Amerikanen toch zeker het recht om te volgen wat al die andere raddraaiers in de wereld uitspoken. Zij bepalen het speelveld en de spelregels en de rest moet zich daar gewoon aan houden. Gesnapt?

Heroes

Every nation has its heroes. The Philippines have José Rizal and Andrés Bonifacio. Although there is some discussion about who deserves it most, Rizal is commonly regarded as national hero number one. Of course there are more heroes in the country’s history. Some people would call Lapu Lapu, who was responsible for the death of Ferdinand Magallan one, or general Aguinaldo , who declared the first republic of Asia in 1899 and who became the first President, but on the other hand he was responsible for Bonifacio’s execution, or Gomburza (Gomez, Burgos and Zamora) , the three intellectuals (all priests) that were killed by garrote in 1872 because they crusaded for reforms and allegedly instigated the Cavite mutiny (Rizal dedicated his Filibusterismo to them) or the Trece Martires (thirteen martyrs) of Cavite, who were executed by a firing squad in 1896 for cooperating with the Katipunan, the famous revolutionary society, or Apolinario Mabini, the first Prime Minister of the Philippines, who opposed to the Spanish and later to the American colonial rule. Without any doubt there are many more. But for this strange foreigner the first two names that were brought to my attention were those of Rizal and Bonifacio.

Visits to Intramuros, Rizal Park (also called Luneta Park), the house, where Bonifacio was trialed in Maragondon, Cavite and also the reading of ‘Noli me Tangere’ (the Noli) and ‘Filibusterismo’ (The Fili) brought me a little bit closer to the country’s history of occupation, resistance and sacrifice.

José Rizal was executed on December 30^th 1896 (now Rizal Day). Andrés Bonifacio faced the same ordeal on May 10^th 1897. The first one influenced the resistance with his ideas and writings, the second one kicked off the revolution by – together with many of his followers – tearing up their community tax certificates (cedulas), by declaring independency on August 23^rd 1896 and by calling all towns for a simultaneous attack on Manila. June 19^th and November 30^th, the birthdays of both men, are national holidays in The Philippines.

Fictie of Realiteit ?

Door onder meer de opkomst van Islamitische Staat neemt de steun voor militaire missies toe. Bijna de helft vindt dat Nederland moet deelnemen aan militaire missies als de internationale gemeenschap daarom vraagt. 

Daarnaast vindt 45 procent dat de regering meer geld moet besteden aan de aanpak van terrorisme. Volgens het SCP lag dat aantal niet eerder zo hoog. 

Twee berichten van het Sociaal Cultureel Planbureau, die fijntjes illustreren waarover 'verdekte oorlogsvoering' gaat. Ga er nu maar gewoon vanuit, dat die (overigens internationale) terroristenbende daar in Irak en Syrie gefinancierd en bewapend wordt door het (eveneens internationale) militair industrieel complex. Allerlei netjes in beeld gebrachte misdaden tegen de menselijkheid moeten onze geesten rijp maken voor het bovenstaande en dat blijkt voortreffelijk te lukken. Het heeft allemaal helemaal niets met de Islam te maken, maar simpelweg met de vraag: Hoe verkopen we zoveel mogelijk wapens en zorgen we ervoor dat ze ook gebruikt worden, want werk hebben is niks, werk houden alles.

Als we nu eens al het geld dat hieraan verdonderd wordt zouden besteden aan het verminderen van de ongelijkheid, het bestrijden van de armoede, het verbeteren van het onderwijs en de gezondheidszorg, dan zou dat een flinke stap in de goede richting betekenen. Als we nu eens ophouden met ons wijs te laten maken, dat de wereld vol zit met ideologisch gemotiveerde gekken, die niets liever doen dan anderen een kopje kleiner maken. Als we nu eens gewoon stoppen met ons bang te laten maken en inzien, dat we bij de neus genomen worden door een paar mensen die daar een heel groot belang bij hebben en door een paar zich politicus noemende stommelingen, die hun verkiezingscampages door die boeven laten betalen om hun geheime diensten en special forces vervolgens te laten doen wat ze opgedragen wordt door diezelfde boeven.

Complottheorie? Zal wel. 

Terwijl de zorgen over de economie naar de achtergrond verdwijnen, zien steeds meer Nederlanders integratie en immigratie als een maatschappelijk probleem. Ruim 30 procent maakt zich zorgen over het in hun ogen te soepele asielbeleid in Nederland en de gebrekkige integratie van allochtonen. Vorig jaar was dat 17 procent. 

Maar kijk toch eens. Schoolvoorbeeld. Zo ontwricht je stap voor stap een samenleving. Het wachten is op een paar bomaanslagen op nauwkeurig geselecteerde doelen, waarbij veel burgerslachtoffers vallen. De Italianen hebben in 1973 al met operatie Gladio het voorbeeld gegeven. Bij de CIA weten ze precies hoe je daat aanpakt. De schuld krijgen dan natuurlijk de allochtonen en die schoppen we vervolgens allemaal het land uit omdat ze onvoldoende of helemaal niet integreren. En tenslotte zijn dan wel alle Nederlandse geesten rijp voor Wilders als Minister-President. Dan hoeft niemand zich meer zorgen te maken, want die roeit de Islam wel uit en lost daarmee alle probemen op. Of toch niet?

Verdekte oorlogsvoering

Ik kwam een lezing van anderhalf uur tegen van Dr. Daniele Ganser. Dat is een Zwitserse professor, die onderzoek doet naar verdekte, geheime oorlogsvoering. Die is het werk van speciale eenheden, zoals de groene baretten, de seals, de sas en van geheime diensten, zoals de cia, mi6 en de mossad. Daarnaast zijn er nog private military companies (pmc), die ingehuurd kunnen worden om het vuile werk op te knappen. De moeilijkheid bij dergelijk onderzoek is natuurlijk dat alles zich in het diepste geheim afspeelt en de echte feiten vaak pas jaren later of helemaal niet in de openbaarheid komen. Ganser heeft er enkele boeken over geschreven, gebaseerd op wat wel bekend is geworden, maar de meesten van ons niet weten. Het gaat in hoofdzaak om oorlogsmisdaden begaan door psychopathische leiders, die daarvoor eigenlijk het gevang in moeten, maar daarin niet terecht komen omdat ze nu eenmaal de eigenaren van het gevang zijn. Ze verpersoonlijken de staat.

Verdekte oorlogscoering is spannend. Onze jeugd speelt Special Forces Team X en we kijken aar Top Gun, Rambo en James Bond. Fascinerend en gevaarlijk, want zonder dat we het ons direct bewust zijn worden de vijandbeelden in ons gegoten. Het is fictie en dat vinden we fijn, want de werkelijkheid is ingewikkelder. Daarin lopen we het risico aan de verkeerde kant terecht te komen en dat is natuurlijk minder fijn.
De strategie van de verdekte oorlogsvoering kent enkele steeds weer terugkeend basiscomponenten. De valse vlag, destabilisatie en spanning en liegen in combinatie met geweld. Een paar voorbeelden maken dit duidelijk.

In 1953 werd de Iraanse leider Mohammad Mossadeq door een staatsgreep ten val gebracht, omdat hij zijn volk wat meer wilde laten profiteren van de olie. Dat was tegen het zere been van de Engelsen, die de hulp van de Amerikanen inriepen en daarop gezamenlijk operatie Ajax uitgevoerd hebben. Er werden bomaanslagen gepleegd door mi6 en cia met hulp van deloyale Iraanse militairen. Mossadeq kreeg de schuld, hij werd afgeschilderd als communist en moest het veld ruimen. Mission accomplished.

In het kader van de noodzakelijke destabilisatie worden aanslagen gepleegd, waarbij burgerslachtoffers vallen en daarvan krijgen wij de beelden uitvoerig voorgeschoteld. Het gaat echter niet om die slachtoffers, het gaat om ons, de (over)levenden. Wij worden bewust en opzettelijk op het verkeerde been gezet. We zijn boos, vinden dat die vuile communist nu maar een kopje kleiner gemaakt moet worden en sanctioneren de geheime of openlijke oorlog.

In 1962 werd de onder de verantwoordelijkheid van Nixon geplande operatie Northwoods, met als doel Fidel Castro ten val te brengen, niet uitgevoerd. De bedoeling was dat de Amerikanen zelf een van hun marineschepen op zouden blazen en dat er op zorgvuldig uitgekozen plaatsen terreuraanslagen gepleegd zouden worden, waarvan Castro dan de schuld moest krijgen. Dat zou vervolgens de Amerikaanse publieke opinie rijp maken voor het bombarderen van Cuba. Het ging niet door omdat Kennedy de operatie stopte. Die werd een jaar later zelf vermoord.

Het Tonkin-incident in 1964, de aanleiding voor het eerste Amerikaanse bombardement op Vietnam. was een leugen. Op basis van die leugen zijn de Amerikanen een oorlog in gelogen, net als dat in Koeweit (1990 en de couveuse leugen) en later in Irak (2003 en de leugen over de ABC-wapens van Saddam Hoessein) het geval was.

Wat er precies gebeurd is op 9/11 is nog altijd zeer onduidelijk. Er waren twee vliegtuigen en er zijn drie wolkenkrabbers ingestort ( het derde gebouw was WTC7). De echte feiten zijn nog lang niet boven water en dus is het nog steeds te vroeg voor definitieve conclusies, maar niemand moet verbaasd zijn als over enkele jaren blijkt dat Bush en Cheney het allemaal in scene gezet hebben. Feit is nu al wel dat twee jaar later de geesten rijp waren voor de War on Terror.

Mensen als Ganser worden nog wel eens afgeschilderd als aanhangers en verkondigers van complottheorieen. Dat helpt natuurlijk niet echt om de discussie op basis van feiten te voeren. Het is eerder weer een afleidingsmanoeuvre, geinitieerd door de 1% van de wereldbevolking die belang heeft bij oorlogen en die onze publieke opinie nodig heeft om ze te kunnen voeren. Eigenlijk zijn het zielepoten, die hulp nodig hebben. Alle oorlogen zijn verkeerd.