Trying to understand the world and the people around me is not always easy. It's a bit of a struggle every now and then. Sometimes I wonder what the world would be without people? Silly thought of course. Can you imagine a world without people? When you try you must realize that it is still you, as one of the people, who's imagining. People make the world go round and maybe ultimately we will destroy it, isn't it? Or is it money? But then again money is an invention of people. In the end, it's all about us, it's about our goals and motives, about our values and believes. About 'Why'!
For example, I thought that peace talks were part, most of the time at the end, of a war. I wonder who has noticed a war between the Government of the Philippines and the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) or the Moro Islamic Liberation Front (MILF) in recent years? Both movements are dying if not already dead. We are talking about a few thousand people on a population of 103 million. Anything that can be compared to a very little bit of a real war is fought by the Abu Sayyaf Group. But they are (also a small group of) terrorists and we don't negotiate with terrorists do we? (For an interesting assessment of the situation in the Philippines see: https://csis-prod.s3.amazonaws.com/s3fs-public/publication/160119_Green_AsiaPacificRebalance2025_Web_0.pdf . Read from page 73)
The National People's Army too was considered to be a terrorist movement by the Aquino government and the Americans, but not even a year later they are - barely fighting - freedom fighters and political prisoners. Of course there was some historical injustice done in Mindanao that has to be repaired. But are we really repairing that injustice by releasing killers and building up a movement whose only aim is to overthrow democracy and establish a one party socialist/communist state?
"I urge the Filipino youth to continue all their efforts to unite the people for the overthrow of the semicolonial and semifeudal system through a people's war and for the completion of the national democratic revolution", said Jose Maria Sison in an interview published in Liberation International (April-June 2016). (see: www.ndfp.org/liberation international for the whole enlightening interview)
So, at least the NDFP doesn't make a secret out of what it's real and ultimate goal is.
I also tried to understand why the word 'Democratic' appears in the name NDFP and my conclusion is that it has only been used to deceive, to mislead us. Have you ever seen a one-party socialist or communist state being democratic? The NDFP is pointing to countries like China, North-Korea, Cuba, Iran, Russia and Venezuela as desirable new partners for the Philippines. When I have a closer look at those countries I don't fancy to live there (although Cuba and China are nice), do you? North-Korea is led by an idiot who threatens world peace, Venezuela is under martial law and there is no food. Certainly shining examples the Philippines should follow!
Sison and his comrades have never got free from the old Mao-istic ideology. One thing I made my own quite some years ago is the perception that every -ism is dangerous. -Isms have a tendency to become dogmatic and to try and impose their dogmas upon people who prefer to keep on thinking for themselves. Where dogmas rule their can be no democracy. Mao's Great Leap Forward and his Great Proletarian Cultural Revolution caused the death of somewhere between 40 and 70 million of his countrymen, all for the sake of fighting the imperialists and counter-revolutionists inside and outside the country. Since then China fortunately has made some progress. Since Deng Xiaoping (it doesn't matter whether the cat is black or white as long as it catches mice), who in the eyes of Sison is a counter-revolutionary hundreds of millions of Chinese have been lifted from starvation and poverty. A really remarkable achievement of capitalistic communism.
Like communism capitalism is an -ism, invented by mankind. The dogmas of capitalism rule most parts of the world nowadays. Without any doubt they contributed to a better life for many people. But I think we came of the right path somehow somewhere. We have until now not succeeded in distributing, in sharing wealth equally. In fact inequality grows day by day. And there is no reason to assume that those who have most will voluntarily change their ways. That is where Sison and his comrades still have a point. So maybe it would be wise to adjust the course before it is too late. Killing the opposite site however is not going to bring any course correction or solution any closer. We can kill each other, but we cannot kill ideas. We only kill out of fear, not out of force or strength. The killers in fact are the weak ones. Discussion, dialogue and persuasion are better means to rediscover the right path to a sustainable future for all of us. Dogmas will not be very helpful in this quest. Maybe we should just try to find a way to a capitalism for the many and not for the few as Robert Reich suggested.
My struggle to understand will continue. In fact I like and enjoy it!
Showing posts with label Cuba. Show all posts
Showing posts with label Cuba. Show all posts
Friday, 16 September 2016
Sunday, 28 December 2014
Verdekte oorlogsvoering
Ik kwam een lezing van anderhalf uur tegen van Dr. Daniele Ganser. Dat is een Zwitserse professor, die onderzoek doet naar verdekte, geheime oorlogsvoering. Die is het werk van speciale eenheden, zoals de groene baretten, de seals, de sas en van geheime diensten, zoals de cia, mi6 en de mossad. Daarnaast zijn er nog private military companies (pmc), die ingehuurd kunnen worden om het vuile werk op te knappen. De moeilijkheid bij dergelijk onderzoek is natuurlijk dat alles zich in het diepste geheim afspeelt en de echte feiten vaak pas jaren later of helemaal niet in de openbaarheid komen. Ganser heeft er enkele boeken over geschreven, gebaseerd op wat wel bekend is geworden, maar de meesten van ons niet weten. Het gaat in hoofdzaak om oorlogsmisdaden begaan door psychopathische leiders, die daarvoor eigenlijk het gevang in moeten, maar daarin niet terecht komen omdat ze nu eenmaal de eigenaren van het gevang zijn. Ze verpersoonlijken de staat.
Verdekte oorlogscoering is spannend. Onze jeugd speelt Special Forces Team X en we kijken aar Top Gun, Rambo en James Bond. Fascinerend en gevaarlijk, want zonder dat we het ons direct bewust zijn worden de vijandbeelden in ons gegoten. Het is fictie en dat vinden we fijn, want de werkelijkheid is ingewikkelder. Daarin lopen we het risico aan de verkeerde kant terecht te komen en dat is natuurlijk minder fijn.
De strategie van de verdekte oorlogsvoering kent enkele steeds weer terugkeend basiscomponenten. De valse vlag, destabilisatie en spanning en liegen in combinatie met geweld. Een paar voorbeelden maken dit duidelijk.
In 1953 werd de Iraanse leider Mohammad Mossadeq door een staatsgreep ten val gebracht, omdat hij zijn volk wat meer wilde laten profiteren van de olie. Dat was tegen het zere been van de Engelsen, die de hulp van de Amerikanen inriepen en daarop gezamenlijk operatie Ajax uitgevoerd hebben. Er werden bomaanslagen gepleegd door mi6 en cia met hulp van deloyale Iraanse militairen. Mossadeq kreeg de schuld, hij werd afgeschilderd als communist en moest het veld ruimen. Mission accomplished.
In het kader van de noodzakelijke destabilisatie worden aanslagen gepleegd, waarbij burgerslachtoffers vallen en daarvan krijgen wij de beelden uitvoerig voorgeschoteld. Het gaat echter niet om die slachtoffers, het gaat om ons, de (over)levenden. Wij worden bewust en opzettelijk op het verkeerde been gezet. We zijn boos, vinden dat die vuile communist nu maar een kopje kleiner gemaakt moet worden en sanctioneren de geheime of openlijke oorlog.
In 1962 werd de onder de verantwoordelijkheid van Nixon geplande operatie Northwoods, met als doel Fidel Castro ten val te brengen, niet uitgevoerd. De bedoeling was dat de Amerikanen zelf een van hun marineschepen op zouden blazen en dat er op zorgvuldig uitgekozen plaatsen terreuraanslagen gepleegd zouden worden, waarvan Castro dan de schuld moest krijgen. Dat zou vervolgens de Amerikaanse publieke opinie rijp maken voor het bombarderen van Cuba. Het ging niet door omdat Kennedy de operatie stopte. Die werd een jaar later zelf vermoord.
Het Tonkin-incident in 1964, de aanleiding voor het eerste Amerikaanse bombardement op Vietnam. was een leugen. Op basis van die leugen zijn de Amerikanen een oorlog in gelogen, net als dat in Koeweit (1990 en de couveuse leugen) en later in Irak (2003 en de leugen over de ABC-wapens van Saddam Hoessein) het geval was.
Wat er precies gebeurd is op 9/11 is nog altijd zeer onduidelijk. Er waren twee vliegtuigen en er zijn drie wolkenkrabbers ingestort ( het derde gebouw was WTC7). De echte feiten zijn nog lang niet boven water en dus is het nog steeds te vroeg voor definitieve conclusies, maar niemand moet verbaasd zijn als over enkele jaren blijkt dat Bush en Cheney het allemaal in scene gezet hebben. Feit is nu al wel dat twee jaar later de geesten rijp waren voor de War on Terror.
Mensen als Ganser worden nog wel eens afgeschilderd als aanhangers en verkondigers van complottheorieen. Dat helpt natuurlijk niet echt om de discussie op basis van feiten te voeren. Het is eerder weer een afleidingsmanoeuvre, geinitieerd door de 1% van de wereldbevolking die belang heeft bij oorlogen en die onze publieke opinie nodig heeft om ze te kunnen voeren. Eigenlijk zijn het zielepoten, die hulp nodig hebben. Alle oorlogen zijn verkeerd.
Verdekte oorlogscoering is spannend. Onze jeugd speelt Special Forces Team X en we kijken aar Top Gun, Rambo en James Bond. Fascinerend en gevaarlijk, want zonder dat we het ons direct bewust zijn worden de vijandbeelden in ons gegoten. Het is fictie en dat vinden we fijn, want de werkelijkheid is ingewikkelder. Daarin lopen we het risico aan de verkeerde kant terecht te komen en dat is natuurlijk minder fijn.
De strategie van de verdekte oorlogsvoering kent enkele steeds weer terugkeend basiscomponenten. De valse vlag, destabilisatie en spanning en liegen in combinatie met geweld. Een paar voorbeelden maken dit duidelijk.
In 1953 werd de Iraanse leider Mohammad Mossadeq door een staatsgreep ten val gebracht, omdat hij zijn volk wat meer wilde laten profiteren van de olie. Dat was tegen het zere been van de Engelsen, die de hulp van de Amerikanen inriepen en daarop gezamenlijk operatie Ajax uitgevoerd hebben. Er werden bomaanslagen gepleegd door mi6 en cia met hulp van deloyale Iraanse militairen. Mossadeq kreeg de schuld, hij werd afgeschilderd als communist en moest het veld ruimen. Mission accomplished.
In het kader van de noodzakelijke destabilisatie worden aanslagen gepleegd, waarbij burgerslachtoffers vallen en daarvan krijgen wij de beelden uitvoerig voorgeschoteld. Het gaat echter niet om die slachtoffers, het gaat om ons, de (over)levenden. Wij worden bewust en opzettelijk op het verkeerde been gezet. We zijn boos, vinden dat die vuile communist nu maar een kopje kleiner gemaakt moet worden en sanctioneren de geheime of openlijke oorlog.
In 1962 werd de onder de verantwoordelijkheid van Nixon geplande operatie Northwoods, met als doel Fidel Castro ten val te brengen, niet uitgevoerd. De bedoeling was dat de Amerikanen zelf een van hun marineschepen op zouden blazen en dat er op zorgvuldig uitgekozen plaatsen terreuraanslagen gepleegd zouden worden, waarvan Castro dan de schuld moest krijgen. Dat zou vervolgens de Amerikaanse publieke opinie rijp maken voor het bombarderen van Cuba. Het ging niet door omdat Kennedy de operatie stopte. Die werd een jaar later zelf vermoord.
Het Tonkin-incident in 1964, de aanleiding voor het eerste Amerikaanse bombardement op Vietnam. was een leugen. Op basis van die leugen zijn de Amerikanen een oorlog in gelogen, net als dat in Koeweit (1990 en de couveuse leugen) en later in Irak (2003 en de leugen over de ABC-wapens van Saddam Hoessein) het geval was.
Wat er precies gebeurd is op 9/11 is nog altijd zeer onduidelijk. Er waren twee vliegtuigen en er zijn drie wolkenkrabbers ingestort ( het derde gebouw was WTC7). De echte feiten zijn nog lang niet boven water en dus is het nog steeds te vroeg voor definitieve conclusies, maar niemand moet verbaasd zijn als over enkele jaren blijkt dat Bush en Cheney het allemaal in scene gezet hebben. Feit is nu al wel dat twee jaar later de geesten rijp waren voor de War on Terror.
Mensen als Ganser worden nog wel eens afgeschilderd als aanhangers en verkondigers van complottheorieen. Dat helpt natuurlijk niet echt om de discussie op basis van feiten te voeren. Het is eerder weer een afleidingsmanoeuvre, geinitieerd door de 1% van de wereldbevolking die belang heeft bij oorlogen en die onze publieke opinie nodig heeft om ze te kunnen voeren. Eigenlijk zijn het zielepoten, die hulp nodig hebben. Alle oorlogen zijn verkeerd.
Wednesday, 24 August 2011
Dubbele moraal is geen moraal
Jaren geleden las ik de Lanny Budd cyclus van Upton Sinclair. Juan-les-Pins, de Franse Rivièra als centrum van de internationale wapenhandel. Handel, die gerust gezien kan worden als de grootste bedreiging van de wereldvrede. Zolang er wapens gebruikt worden zullen ze geproduceerd en – legaal of illegaal – verhandeld worden. Producenten en handelaren hebben belang bij gewapende conflicten. Ze kopen om, ze destabiliseren landen, ze zetten mensen tegen elkaar op, ze moorden. Met maar een doel: het vullen van hun eigen zakken. Tot op de dag van vandaag is er geen kruid tegen ze gewassen. Als er ooit een derde Wereldoorlog uitbreekt, dan zal die niet met atoomwapens uitgevochten worden. Dan is hij namelijk te snel voorbij en dat is niet in het belang van de wapenindustrie.
Europa, de Verenigde Staten en Rusland zijn nog steeds de voornaamste exportlanden als het om wapen(systemen) gaat. Gezamenlijk nemen ze 87% van de handel voor hun rekening. Deze democratieën hebben dus een Januskop.
De onopgeloste moord op Ilaria Alpi is maar één voorbeeld van de meedogenloze manier waarop wapenhandelaren hun zaken plegen te doen. De RAI – journaliste werd in maart 1994, samen met haar cameraman, in Mogadishu, de hoofdstad van Somalië in haar auto neergeschoten. Ze stond op het punt de Italiaanse betrokkenheid bij marteling, illegale wapenhandel en het eveneens illegaal storten van giftig afval te onthullen. De moord is nooit opgehelderd, want het onderzoek naar de achtergronden en de daders werd op alle mogelijke manieren gedwarsboomd. Een getuige van de martelingen uitgevoerd door Italiaanse militairen in Somalië werd in Italië gearresteerd en kreeg 26 jaar voor de moord op Alpi, terwijl hij ten tijde van die moord helemaal niet in Mogadishu was. En daarmee was de kous af. Sommige commentatoren trekken wat dat betreft vergelijkingen met de moord in 1963 op John F. Kennedy. De internationale wapenhandel had natuurlijk graag een Amerikaanse invasie van Cuba gezien, hetgeen zonder enige twijfel tot een derde Wereldoorlog geleid zou hebben. Lee Harvey Oswald werd het kind van de rekening.
Zo zijn het nog steeds en altijd weer de persoonlijke en zakelijke korte termijn belangen die de toestand in de wereld beslissend beïnvloeden. Gelukkig zijn vele mensen inmiddels zo mondig en kritisch, dat ze dit waarnemen en veroordelen. Met name politici zullen in toenemende mate op hun tellen moeten passen willen zij het vertrouwen van hun bevolkingen niet nog meer verliezen dan toch al het geval is. In Syrië kunnen we waarnemen, wat een dictator met wapens uit het westen zijn eigen bevolking aandoet . In Libië schiet Kaddafi nog steeds met wapens uit het westen op zijn eigen volk. Het wordt de allerhoogste tijd, dat wereldwijd de wapenhandel en de corruptie als voornaamste euvels gezien en aangepakt worden. Dat zal zeker en vast niet zonder slag of stoot gaan, want het geboefte is tot in de hoogste politieke en bestuurlijke echelons doorgedrongen en acht zichzelf , gespeend van elk moreel besef (als wij het niet doen, doet een ander het wel ), onaantastbaar.
Europa, de Verenigde Staten en Rusland zijn nog steeds de voornaamste exportlanden als het om wapen(systemen) gaat. Gezamenlijk nemen ze 87% van de handel voor hun rekening. Deze democratieën hebben dus een Januskop.
De onopgeloste moord op Ilaria Alpi is maar één voorbeeld van de meedogenloze manier waarop wapenhandelaren hun zaken plegen te doen. De RAI – journaliste werd in maart 1994, samen met haar cameraman, in Mogadishu, de hoofdstad van Somalië in haar auto neergeschoten. Ze stond op het punt de Italiaanse betrokkenheid bij marteling, illegale wapenhandel en het eveneens illegaal storten van giftig afval te onthullen. De moord is nooit opgehelderd, want het onderzoek naar de achtergronden en de daders werd op alle mogelijke manieren gedwarsboomd. Een getuige van de martelingen uitgevoerd door Italiaanse militairen in Somalië werd in Italië gearresteerd en kreeg 26 jaar voor de moord op Alpi, terwijl hij ten tijde van die moord helemaal niet in Mogadishu was. En daarmee was de kous af. Sommige commentatoren trekken wat dat betreft vergelijkingen met de moord in 1963 op John F. Kennedy. De internationale wapenhandel had natuurlijk graag een Amerikaanse invasie van Cuba gezien, hetgeen zonder enige twijfel tot een derde Wereldoorlog geleid zou hebben. Lee Harvey Oswald werd het kind van de rekening.
Zo zijn het nog steeds en altijd weer de persoonlijke en zakelijke korte termijn belangen die de toestand in de wereld beslissend beïnvloeden. Gelukkig zijn vele mensen inmiddels zo mondig en kritisch, dat ze dit waarnemen en veroordelen. Met name politici zullen in toenemende mate op hun tellen moeten passen willen zij het vertrouwen van hun bevolkingen niet nog meer verliezen dan toch al het geval is. In Syrië kunnen we waarnemen, wat een dictator met wapens uit het westen zijn eigen bevolking aandoet . In Libië schiet Kaddafi nog steeds met wapens uit het westen op zijn eigen volk. Het wordt de allerhoogste tijd, dat wereldwijd de wapenhandel en de corruptie als voornaamste euvels gezien en aangepakt worden. Dat zal zeker en vast niet zonder slag of stoot gaan, want het geboefte is tot in de hoogste politieke en bestuurlijke echelons doorgedrongen en acht zichzelf , gespeend van elk moreel besef (als wij het niet doen, doet een ander het wel ), onaantastbaar.
Subscribe to:
Posts (Atom)