Understanding needs effort, not blind docility

Trying to understand the world and the people around me is not always easy. It's a bit of a struggle every now and then. Sometimes I wonder what the world would be without people? Silly thought of course. Can you imagine a world without people? When you try you must realize that it is still you, as one of the people, who's imagining. People make the world go round and maybe ultimately we will destroy it, isn't it? Or is it money? But then again money is an invention of people. In the end, it's all about us, it's about our goals and motives, about our values and believes. About 'Why'!

For example, I thought that peace talks were part, most of the time at the end, of a war. I wonder who has noticed a war between the Government of the Philippines and the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) or the Moro Islamic Liberation Front (MILF) in recent years? Both movements are dying if not already dead. We are talking about a few thousand people on a population of 103 million. Anything that can be compared to a very little bit of a real war is fought by the Abu Sayyaf Group. But they are (also a small group of) terrorists and we don't negotiate with terrorists do we? (For an interesting assessment of the situation in the Philippines see: https://csis-prod.s3.amazonaws.com/s3fs-public/publication/160119_Green_AsiaPacificRebalance2025_Web_0.pdf . Read from page 73)

The National People's Army  too was considered to be a terrorist movement by the Aquino government and the Americans, but not even a year later they are - barely fighting - freedom fighters and political prisoners. Of course there was some historical injustice done in Mindanao that has to be repaired. But are we really repairing that injustice by releasing killers and building up a movement whose only aim is to overthrow democracy and establish a one party socialist/communist state?

"I urge the Filipino youth to continue all their efforts to unite the people for the overthrow of the semicolonial and semifeudal system through a people's war and for the completion of the national democratic revolution", said Jose Maria Sison in an interview published in Liberation International (April-June 2016). (see: www.ndfp.org/liberation international for the whole enlightening interview)

So, at least the NDFP doesn't make a secret out of what it's real and ultimate goal is.

I also tried to understand why the word 'Democratic' appears in the name NDFP and my conclusion is that it has only been used to deceive, to mislead us. Have you ever seen a one-party socialist or communist state being democratic? The NDFP is pointing to countries like China, North-Korea, Cuba, Iran, Russia and Venezuela as desirable new partners for the Philippines. When I have a closer look at those countries I don't fancy to live there (although Cuba and China are nice), do you? North-Korea is led by an idiot who threatens world peace, Venezuela is under martial law and there is no food. Certainly shining examples the Philippines should follow!

Sison and his comrades have never got free from the old Mao-istic ideology. One thing I made my own quite some years ago is the perception that every -ism is dangerous. -Isms have a tendency to become dogmatic and to try and impose their dogmas upon people who prefer to keep on thinking for themselves. Where dogmas rule their can be no democracy. Mao's Great Leap Forward and his Great Proletarian Cultural Revolution caused the death of somewhere between 40 and 70 million of his countrymen, all for the sake of fighting the imperialists and counter-revolutionists inside and outside the country. Since then China fortunately has made some progress. Since Deng Xiaoping (it doesn't matter whether the cat is black or white as long as it catches mice), who in the eyes of Sison is a counter-revolutionary hundreds of millions of Chinese have been lifted from starvation and poverty. A really remarkable achievement of capitalistic communism.

Like communism capitalism is an -ism, invented by mankind. The dogmas of capitalism rule most parts of the world nowadays. Without any doubt they contributed to a better life for many people. But I think we came of the right path somehow somewhere. We have until now not succeeded in distributing, in sharing wealth equally. In fact inequality grows day by day. And there is no reason to assume that those who have most will voluntarily change their ways. That is where Sison and his comrades still have a point. So maybe it would be wise to adjust the course before it is too late. Killing the opposite site however is not going to bring any course correction or solution any closer. We can kill each other, but we cannot kill ideas. We only kill out of fear, not out of force or strength. The killers in fact are the weak ones. Discussion, dialogue and persuasion are better means to rediscover the right path to a sustainable future for all of us. Dogmas will not be very helpful in this quest. Maybe we should just try to find a way to a capitalism for the many and not for the few as Robert Reich suggested.

My struggle to understand will continue. In fact I like and enjoy it!

Zo kan het niet langer! Indignez-vous!

Wie maakt er nu eindelijk eens een einde aan dat gedoe in Syrië? Onder de ogen van VN – waarnemers worden in Houla mannen, vrouwen en kinderen afgeslacht. Ze stonden erbij, keken ernaar en zijn niet eens in staat om duidelijk te maken wie daarvoor verantwoordelijk is. Assad laat zijn minister van buitenlandse zaken snel verklaren dat hij er niets mee te maken heeft. Het zijn natuurlijk de door het buitenland gesteunde rebellen, die het door Rusland, China en Iran gesteunde regime in diskrediet willen brengen. En dat moet vooral het buitenland weten. Wij mengen ons als het even kan liever niet in de binnenlandse aangelegenheden van andere naties. Behalve als de belangen erg groot zijn. Met zijn allen zijn we inmiddels zover afgegleden dat belangen enkel nog economisch van aard zijn. We hebben weliswaar de mond vol van elementaire mensenrechten, maar op de keper beschouwd zijn mensenlevens niets waard. Geïnstitutionaliseerde moordenaars als bij voorbeeld Assad, Ahmedinejad, Poetin en Aliyev ( onvolledige en willekeurige opsomming ) kunnen ongestoord hun gang gaan. Het beschermen van mensenrechten noopt ons hoogstens nog tot het heffen van een waarschuwend vingertje gekoppeld aan de diplomatieke mededeling dat het zonder vorm van proces vastzetten, martelen en afslachten van je eigen burgers toch eigenlijk niet hoort. Aan de andere kant is het natuurlijk ook niet eenvoudig. We kunnen moeilijk onze strijdkrachten op elke idioot af sturen, die misbruik maakt van al of niet legitiem verkregen macht. Al deden we dat wel in Afghanistan, Irak en Libië. En ook Bin Laden wisten we te vinden. Ze gaan natuurlijk gewoon net zo lang door tot ze iemand tegen komen die duidelijk maakt dat het nu afgelopen is. Elke mafketel vindt ooit zijn Waterloo. Maar helaas is de prijs die betaald moet worden niet gering. Vooral voor de mensen die dagelijks mee moeten maken hoe machtswellustelingen, gelooffanatici , antidemocraten en andere criminelen geen middel schuwen om zich over de ruggen van gewone mensen te verrijken. Je zou toch bijna de neiging krijgen illegaal een wapen aan te schaffen, af te reizen en de klus maar zelf te klaren. Dit soort figuren verdienen toch eigenlijk niet beter, dan een kogel door hun kop. Kansloze missie natuurlijk. Er zijn al martelaren genoeg en hun status is lang niet overal meer onomstreden. Het loopt toch echt steeds meer uit op een strijd van goed tegen kwaad in de wereld. Waar leggen we de grens? Wanneer grijpen we, hoe dan ook, in? Vanuit welke motieven menen we dat te kunnen of zelfs te moeten doen? Waarom denken wij de waarheid in pacht en het recht aan onze zijde te hebben? Moeten ze hun eigen problemen niet oplossen, omdat wij al genoeg te stellen hebben met die van ons? Als wij niet bereid zijn dat wat deze, onze wereld ons te bieden heeft eerlijk met elkaar te delen. Zo lang wij, om welke reden dan ook, menen recht te hebben op een groter deel zal het niet goed komen. Ieder van ons kan het zichzelf makkelijk maken door te stellen dat er voor gewone mensen toch niets aan te doen valt. Maar er zijn geen gewone en ongewone mensen. Er zijn mensen. En die willen over het algemeen overal op de wereld hetzelfde. In vrede en veiligheid leven, werken, hun kinderen opvoeden, onderwijs genieten en geholpen worden als ze ziek zijn. En al die mensen hebben een stem, die ze kunnen laten klinken. Een stem die moet klinken in de richting van onze leiders. Een stem die hen duidelijk maakt, dat het, zoals het in Syrië gaat niet kan en mag. Dat er zo snel mogelijk een einde moet komen aan die onmenselijke toestand daar. Hoe dan ook!

Twitter in Europa

Sinds duidelijk is dat met behulp van de sociale media revoluties gecoördineerd worden, hebben deze mijn bijzondere belangstelling. Op Twitter volg ik de verrichtingen van de Nederlandse Europarlementariërs en Eurocommissaris inmiddels op de voet. Ik weet immers niet wanneer zij ons, in deze tijden van crisis, oproepen om in verzet te komen en wil dan in geen geval te laat zijn. Ik geef u een bloemlezing van de laatste twee dagen.

Esther heeft het druk met de kooieieren; Judith stelt vast dat iedereen zenuwachtig is, omdat Angela Merkel in huis is; Neelie vraagt zich af hoe Europa digitaal in de hoogste versnelling gezet kan worden; Peter stelt vast dat Griekenland volkomen plat gestaakt is. Stilte op vliegvelden en stations. Dit gaan we vaker zien en als het erg tegenzit altijd?; Sophie ziet op een webstream over PNR in het US Congress veel misvattingen over “lastige” Europarlementariërs en probeert de voorzitter van de House cie te bellen; Marietje is now discussing the upcoming parliamentary elections in #Iran with Shirin Ebadi, what are your thoughts on that?; Ria heeft het over de voorbereiding van en rol bij de verkiezingen in Rusland. Marietje ontdekt dat halal niet alleen over vlees gaat, maar ook over technologie. Halal internet in #Iran; Peter vraagt zich af of de Arabische lente een koude winter zal worden. Hij hoopt van niet, maar vreest van wel; En wij moeten blijven bidden voor de vrijlating van de Iraanse voorganger Yusef Nadarkhani!; Ria maakt zich verder druk over het leaked Turkey Progress Report; Judith vindt dat de eurocommissaris voor ontwikkelingssamenwerking heel helder is in de @Volkskrant: gebonden hulp zoals NL voorstaat is verkeerd; Dirk vindt het waanzinnig dat Plasterk zegt dat Mexico een economisch geïsoleerd land is. Ze zijn 1 op 1 afhankelijk van Amerikaanse dollar en markt; LvanNistelrooij is het eens met #Kroes: “Ik wil providers prikkelen te investeren in nieuwe netwerken.#Innovatie Voorop!; Peter acht het begrijpelijk dat de Grieken veel staken vanwege de huidige toestand. Maar dat is juist niet de route om tot (enig) herstel te komen; Esther heeft een spannende dag. Ontmoeting met collega parlementariërs uit Irak, allen behorend tot minderheidsgroepen - belangrijk signaal van EP aan Irak!; Peter is boos omdat Assad in Syrië kan doorgaan met moorden, met steun van China en Rusland! Grootmachten moet je altijd wantrouwen en deze 2 zeker; Corien is de dag begonnen met een ontbijt samen met de Nederlandse pensioenfederatie over 6pack en EU – wetgeving inzake handel in financiële producten; Peter weet ook dat Merkel in het EP is. Iedereen opgewonden. Logisch, daar loopt de voorzitster van de AAA – landen met een tas geld. Dan moet je beleefd zijn :-); Ook vraagt hij zich af of zakenbank Morgan Stanley dezelfde weg op gaat als Lehman? Niet te hopen, want dan hebben we een euro -, dollar - en bankencrisis;

Enfin, in de Verenigde Staten, Turkije, Iran, Irak, Rusland en China zullen ze wel zeer onder de indruk zijn. En volgende week dinsdag discussieert tout Den Haag over de toekomst van Europa en dan mag @judithineuropa ook komen. Als het dan maar niet te laat is.