Judaspenningen

De verleiding om mijn gram te halen in de richting van KPN is groot, nu het bedrijf onder verscherpt toezicht van de OPTA is geplaatst. Een eerder boete van 17 miljoen heeft niet het gewenste effect gesorteerd. KPN blijkt een notoire wetsovertreder. Maar er zijn belangrijkere zaken in de wereld dan een onverbeterlijk arrogant, disfunctionerend telecommunicatiebedrijf, dat alleen kan overleven door zich - nota bene als voormalig staatsbedrijf - niet aan de wet te houden.

Wapenhandel bijvoorbeeld. In augustus heb ik er al een blog aan gewijd. Vandaag kopt mijn dagblad dat het Nederlandse kabinet tegen een verbod op wapenexport naar dictaturen is. Minister van Buitenlandse Zaken Rosenthal ( VVD ) houdt er hoogstaande principes op na. Een daarvan is: als wij het niet doen, dan doet een ander het wel. De belangen van de vaderlandse, hoogwaardige, wapenindustrie wegen zwaarder dan het met behulp van die wapens vermoorden van een handjevol tegen hun dictator protesterende burgers. Als het over mensenrechten gaat moeten wij derhalve voortaan bescheiden zwijgen en niet meer het belerende schoolmeestervingertje heffen. Wij hebben op dat vlak nu alle recht van spreken en onze geloofwaardigheid definitief verspeeld. De Nederlandse regering vindt wapenexport belangrijker dan mensenrechten. Moreel gidsland Nederland toont zijn ware (koopman)gezicht!

De zes miljoen euro die ons land deze maand, bij het bezoek van mevrouw Clinton aan de conferentie Freedom Online, heeft toegezegd om revolutionaire bloggers te beschermen blijken judaspenningen te zijn.

Kiezen voor service en zorg voor elkaar!

De service is vermoord voor het geld. We hebben , zoals Johan van de Beek vandaag in zijn column in De Limburger schrijft, de gezellige eenmanszaakjes van vroeger vaak zelf vermoord omdat de grootgrutters goedkoper waren en we bezaten ook nog de vermetelheid om voor de service toch naar de kleine winkelier te gaan totdat hij het loodje moest leggen, omdat we een paar centen wilden sparen, zodat we twee in plaats van een keer op vakantie konden. ‘Zolang de economie, de hebzucht onze enige motor is hebben we geen schijn van kans,’ zei Herman van Veen deze week in Kunststof TV. Groei en geld gaan ten koste van openheid en tolerantie. Het verhaal van Mauro is een schande voor Nederland en voor elk ander land waar het zich af zou spelen. Verdwijn hier en verrek daar maar is de boodschap. Want we hebben nu eenmaal een welvaart te verdedigen en regeltjes. Regels zijn niet vanzelf doelmatig , doch enkel als we ze allemaal braaf gehoorzamen.

Service is van vroeger net zoals slijten. Tegenwoordig is alles al eerder kapot. De onderhoudseconomie is een vervangingseconomie geworden. Kapot inne nuije, d’r pap zal wal duije, zeggen de Limburgers! Het is een van de voorbeelden van verstoring van het evenwicht en van verwaarlozing, van een gebrek aan aandacht, van arrogante domheid.

Het evenwicht tussen economisch en sociaal is verstoord. Hele samenlevingen raken in onbalans. We verwaarlozen elkaar en hebben vooral aandacht voor het geld. Kijk eens naar bedrijven als KPN, Ziggo, Volta, VGZ of verzekeraars in het algemeen, RABO of banken in het algemeen. Of de politie. Daar werken heel veel mensen , die helaas een salaris ontvangen om er een puinhoop van te maken. Ze hebben regels, soms een uniform met een pet, en dus hebben ze altijd gelijk. Ze hoeven niet zelf na te denken, ze zijn niet in staat te nuanceren, te argumenteren, te luisteren, een betaling correct te registreren, voor tijdige aansluiting te zorgen, een storing dezelfde dag te verhelpen, een afspraak na te komen, situaties in te schatten en ga zo maar door. Ze kunnen prima brieven schrijven vol met dreigende taal als een van hun regeltjes overtreden wordt. Prima debiteurenadministratie, geen service. Vaak kosten die brieven meer dan de omvang van de overtreding in geld uitgedrukt is, maar het is een automatisme. Veelal worden de brieven elektronisch aangemaakt en niet eens meer ondertekend. Ontmenselijking. Het is onnadenkendheid, het is zonder aandacht voor de mens of de omstandigheden erachter. Geen tijd. Bel je, dan hang je tientallen minuten te wachten totdat je een of andere meneer of mevrouw van een callcenter aan de lijn krijgt die van toeten noch blazen weet, maar wel de regeltjes uit het hoofd geleerd heeft en gemiddeld twee minuten met je mag praten. Zelfs dan verdienen ze nog geld aan je. Aan die aandachtsloosheid gaan we kapot. Schaalvergroting in onderwijs, gezondheid- en ouderenzorg, gemeenten en bedrijven heeft niet geleid tot verbetering van de dienstverlening maar wel grotere afstand, minder aandacht en minder service. Tot een gigantisch verlies aan kwaliteit. En dat zal ons opbreken.

Ik kan daar , nu ik sinds gisteren toch bezig ben mijn Achilleshiel te tonen, verschrikkelijk boos over worden en ik weiger in toenemende mate om nog met dit soort instituten mee te doen. Domheid is geen gebrek, maar een zelfstandige macht, schreef Matthijs van Boxsel. Met idioten kun je niet communiceren. Tegen sufheid, koppigheid en schaamteloosheid valt niet te argumenteren. Ik reageer niet meer op hun brieven, lees ze niet eens meer, deponeer ze ongeopend het ronde archief in en zal wel zien waar het schip uiteindelijk gaat stranden. Dan maar failliet en/of de bak in. Ik verdom het om nog langer naar hun serviceloze pijpen te dansen. Ik ontworstel mij aan het kuddegedrag, dat hun regels doelmatig maakt. Het wordt tijd voor een fundamentele koerswijziging! Kies voor service en zorg voor elkaar!

KPN-soap gaat verder

Even had ik het idee, dat ze het bij KPN wel goed vonden. Ze hadden mijn mobiele telefoon uit de lucht gehaald en ik wilde niet langer klant zijn. Het abonnement liep toch in maart af. Klaar. Maar ik had buiten de waard gerekend. Op een door mij op 20 januari geschreven brief heeft het concern nooit gereageerd. Dat hoeft niet. Ze hoeven brieven van ontevreden en boze klanten niet te beantwoorden. En ze hoeven ook niet uit te zoeken wat die klanten beweren. Nee, voor zulke gevallen hebben ze Vesting Finance. Die knappen het vuile werk op. Hun eerste brief ontving ik begin februari. Ik liet hen weten, dat ik KPN een brief geschreven had, waarop ik geen reactie ontvangen had. Heel correct stuurden ze me een ontvangstbevestiging met de mededeling dat ze het met hun client zouden opnemen. Daarna hoorde ik VIER maanden niets. Niet van KPN, niet van Vesting. In juni kwam de volgende brief. Een aanmaning. Dreigen met een juridische procedure, loonbeslag en hoge kosten. Ik schreef weer braaf een brief. Ook daarvan werd de ontvangst keurig bevestigd. Ze hadden weer informatie opgevraagd bij KPN. Vandaag dan wederom een schrijven van Vesting. Daaruit blijkt dat ze mijn brief niet echt goed gelezen hebben. Ze vragen om bewijsstukken van betalingen, die ik niet zal verrichten of van betalingen die ik al verricht heb en waarvan de bewijsstukken in het bezit zijn van KPN. En die ga ik dus niet nog een keer opsturen. Ik vrees dat het uitdraait op een juridische procedure. Als het echt niet anders kan, dan moet dat maar. Ik hou jullie op de hoogte.

Deel 3 van de KPN-ellende

Natuurlijk heb ik niet de verwachting dat KPN mail, die ontvangen wordt via hun website, beantwoordt. En natuurlijk verwacht ik evenmin antwoord op mijn brief aan postbus 30000. Inmiddels heb ik wel de volgende brief binnen. Het concern weet wederom niet waarom het geld van mij ontvangen heeft, nadat ik de rekening van november ad € 44,85 voldaan had ( overigens al enkele weken geleden ). Dat mogen ze dan over enige tijd ook fijn terugstorten. Vandaag hebben ze me helemaal uit de lucht gehaald. Bedankt voor de service zou ik zeggen. Het wachten is nu op de boeterekening voor de nog resterende maanden van het contract. Misschien ga ik die gewoon betalen. Want bij KPN weten ze dan toch niet waarom ik dat geld aan hen overmaak. En na verloop van enige tijd zullen die stommelingen het dan wel weer braaf terugstorten. Wat een ballentent. Het ergste van alles is dat ze er gewoon mee wegkomen. Ondanks Youp van 't Hek en ondanks deze regels, die verder ook slechts door een enkeling gelezen worden.

Voortzetting van de KPN soap

Op 7 december ontving ik van KPN ( dat staat ook - zonder enige persoonsnaam - onder de brief ) een schrijven betreffende de buitengebruikstelling van mijn mobiele aansluiting. Uit hun administratie zou blijken dat zij mijn betaling niet ontvangen hebben. En dat terwijl ik op 26 november van - naar ik aanneem - dezelfde KPN vernam, dat ze een betaling van mij ontvangen hadden , waarmee ze geen raad wisten. Als voor 14 december alles betaald zou zijn, zou de aansluiting weer in dienst gesteld worden. Zo niet, zal er een hele emmer maatregelen over mij leeggeschud worden. Volledige afsluiting, waarna het volledige abonnementsgeld voor de resterende contractsduur in een keer in rekening gebracht zal worden. Registratie bij de stichting Preventel, zodat ik nergens meer een nieuw abonnement zal kunnen afsluiten. Melding bij het BKR ( Bureau Krediet Registratie ). En tenslotte zal er een incassobureau ingeschakeld worden. Mocht ik inmiddels betaald hebben, dan kon ik de brief als niet verzonden beschouwen.
Omdat ik van goede wil ben, besloot ik een briefje terug te schrijven. Maar waarheen? KPN heeft niet de gewoonte een adres op haar correspondentie te vermelden. Na enig gezoek kwam ik via enkele lotgenoten bij postbus 30000 in Den Haag. In de brief verwees ik naar mijn vorige bijdrage hier en gunde hen veel wijsheid.
Tor mijn grote verbazing werd er gisteren € 63,59 teruggeboekt van KPN op mijn rekening. Teveel of dubbel betaald stond erbij! De rechterhand weet daar echt niet wat de linkerhand doet. Of vegen ze met die terugbetaling nu hun straatje schoon?