Since almost four years now I have been living in The Philippines. 'It's more fun in the Philippines' says the much used tourism slogan. In many regards that is absolutely true. Daily reality has more nuances. I changed the title of my blog from 'Thoughts and Musings' into 'Mail from Manila'. From now on I will try to shed some light on situations and events here in the Philippines and -whenever I can't help myself- in other places on our globe.
Showing posts with label LVK. Show all posts
Showing posts with label LVK. Show all posts
Tuesday, 7 February 2012
Beelden
In de communicatie spelen beelden een belangrijke rol. Vraag een Belg naar het beeld dat hij van de Nederlander heeft en je krijgt al snel ‘grote mond’ en ‘gierig’ te horen. Omgekeerd vinden Nederlanders Belgen door de bank genomen nogal volgzaam en een gevaar op de weg. Wie als Nederlander wel eens een auto met een Belgisch kenteken in Nederland bestuurd heeft en de kunst van het liplezen ook maar een klein beetje machtig is ziet Nederlandse lippen bij het minste of geringste foutje de woorden ‘sjtomme Belsj’ vormen. Bij onze oosterburen is het allemaal groter, mooier en beter. De ‘Deutsche Gründlichkeit’ is spreekwoordelijk. De Fransen zijn allemaal behept met een zekere ‘joie de vivre’ en in Italië is geen blonde vrouw haar leven zeker. Al die beelden zijn natuurlijk enorme generalisaties, maar we hebben ze wel en ze spelen op de achtergrond en soms heel prominent een rol in onze communicatie. Net als eerste indrukken. Binnen enkele seconden hebben we allemaal ons (voor)oordeel klaar. Kijkend door onze eigen bril selecteren en vertekenen we de bij ons binnenkomende signalen met de snelheid van het licht en heel vaak is er geen tweede kans voor een eerste indruk. Daarom gaan we vol vertrouwen op de een toe en van de ander houden we eerst maar even wat veilige afstand. Dat zegt vaak meer over onszelf dan over die ander. Een ander merkwaardig fenomeen is de noord – zuid tegenstelling. Die speelt wereldwijd, maar ook binnenlands vaak een rol. In het noorden wordt hard gewerkt, terwijl ze het er in het zuiden meer van nemen. In het noorden wonen en werken de succesvolle en in het zuiden voelen ze zich al snel slachtoffer. In Duitsland bestaat de tegenstelling tussen Pruisen en Beieren. In navolging van de Beierse CSU hoeft het geen verbazing te wekken dat de afscheidingsgeluiden binnen het CDA uit het zuiden komen. In Noord – Italië wordt hard gewerkt en ten zuiden van Rome is alles maffia. In België spreken noord en zuid zelfs verschillende talen. Hoe zuidelijker je komt hoe dichter de mensen ook bij elkaar komen. Bijvoorbeeld als ze elkaar begroeten. De Eskimo’s kussen met de neus, terwijl de temperatuur toch aanleiding geeft om elkaar eens stevig in de armen te sluiten. Limburgers kussen drie keer en dat aantal neemt naar het noorden toe af. Maar ook binnen de provincie bestaat een noord – zuid tegenstelling. Rondom Venlo gaat het fantastisch. Logistiek centrum, Floriade en veelvuldig winnaar van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. In het zuiden is het sinds de sluiting van de mijnen, waarin de rest van het land de zuiderlingen uitbuitte, kommer en kwel en nu gaat ook nog NedCar dicht en wint W – Dreej uit Venlo voor de derde keer op rij het LVK. De slachtoffers uit het zuiden roepen boeh en voelen zich gepakt. De beelden vinden als vanzelf weer eens hun bevestiging. Ze blijken hardnekkiger dan menigeen wil geloven
Labels:
Belgie,
Duitsland,
Floriade,
Frankrijk,
Italie,
LVK,
NedCar,
Noord-Korea,
Venlo,
Zuid-Korea
Thursday, 2 February 2012
Over zingen en drinken
Elke medaille heeft twee kanten, als het er al geen drie zijn. Een dubbeltje op zijn kant geeft aan dat als de medaille maar de goede vorm heeft en dik genoeg is zij zelfs een rand als kant kan hebben. Anders gezegd: De ene medaille is de andere niet , ieder voor heb z’n tegen en soms maakt het helemaal niks uit. Een voorbeeld. Is het Limburgs Vasteloavendleedjes Konkoers ( hoe schrijf je dat ?) een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt dat wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Waarom? Discussies over toegevoegde waarde krijgen we enkel als economieverslaggevers over muziek beginnen te schrijven. Een ander voorbeeld. In Nijmegen hebben onderzoekers van de universiteit na uitgebreid onderzoek in een nagebouwde bar, waar ze zo’n 250 jonge volwassenen aan het zuipen gezet hebben, vastgesteld dat die meer consumeren als er klassieke muziek op de achtergrond klinkt. Is dat een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt het wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Gaat de regering nu besluiten dat om het drankmisbruik onder jongeren tegen te gaan er alleen nog maar hardrock in bars, cafés en restaurants gespeeld mag worden? Wordt het ten gehore brengen van klassieke muziek nu verboden? Dat zou wel passen in het huidige regeringsbeleid. Want schouwburgen en symfonieorkesten kosten alleen maar overheidsgeld en zetten de jongelui, die er toch al niet komen, ook nog tot drankmisbruik aan. Ik geloof dat als de verveling toeslaat er meer gedronken wordt en meer geëmmerd over belangeloze zaken. Dan komen er, vrij naar Mattijs van Boxsel, thema’s op tafel als de zijwindgevoeligheid van de vierkantswortel of de oppervlakte van God. Volslagen zinloos, maar wel grappig. Misschien is het wel zo, dat niet alles wat we doen perse zin hoeft te hebben. Aan de andere kant is het zo dat de lichtheid van het bestaan voor sommige mensen altijd ondraaglijk blijft. Die zoeken voortdurend naar de zin ervan en vinden alles wat geen zin heeft per definitie onzin. Ik ben meer van de dartele speelsheid. Homo Ludens. Speel het leven. Wer nicht liebt Wein und Gesang, der bleibt ein Narr sein Leben lang! En er was nog iets, maar dat schiet me niet onmiddellijk te binnen!Toch heeft economieverslaggever Bouten wel een punt als hij stelt dat (LVK)competitie het slechtste in mensen naar boven haalt. Bij wedstrijden gaat het vaak meer om de knikkers dan om het spel, terwijl de oude Grieken toch al wisten dat deelnemen belangrijker is dan winnen
Subscribe to:
Posts (Atom)