Wat is de waarde van een kus?

Vorige week las ik dat iemand uitgerekend heft wat carnaval ons kost. 1,5 miljoen mensen dragen twee dagen niet bij aan het bruto nationaal product. 300 miljoen naar de Filistijnen. Daar staat tegenover dat die feestneuzen gemiddeld € 180.- uitgeven en dat levert dus weer 270 miljoen euro op. Per saldo kosten de drie dolle dagen dus 30 miljoen. Met wat plussen en minnen komt de rekensom zelfs op nul uit. We kunnen gerust zijn. De regering zal niet overwegen carnaval te verbieden. Anders ligt het met de ijspret. Schaatsen op natuurijs leidde de afgelopen tijd in Nederland tot 13.000 ongelukken, waarvan 10% een behandeling in een ziekenhuis tot gevolg had. Kostenpost: 46 miljoen euro. Omdat de kosten van de zorg toch al de pan uitrijzen, ligt het voor de hand dat schaatsen ontmoedigd gaat worden door de beoefenaars meer premie te laten gaan betalen. Geld is het enige dat echt telt! Lichaamsbeweging is nodig en goed, maar beperk het nou maar tot wandelen en kijk goed uit bij het oversteken en voor gladde boomwortels. Het enige dat tot nog toe niets waard was, was de natuur. Oliemaatschappijen bijvoorbeeld kunnen die ongestraft vervuilen. Als ze al een boete krijgen, als er weer eens iets misgaat, is de hoogte daarvan geen belemmering om door te gaan met de aanvallen op ons ecosysteem. De roebel moet blijven rollen. Duitse biologen proberen nu het bedrijfsleven bewust te maken van de waarde van natuur. Ze drukken de waarde van bijvoorbeeld een boom uit in geld. Een gemiddelde eik is 188 euro per jaar waard. De bedoeling is dat er voor natuurgebruik betaald gaat worden. De prijs van grond wordt mede bepaald door wat erop staat. Illustratief voor de maatschappij waarin we leven. Iets is alleen van waarde als we het in geld kunnen vertalen. Is dat niet mogelijk dan is het waardeloos en kan vernietigd worden. We lijken vergeten dat het meest waardevolle in een mensenleven helemaal niet in geld uit te drukken valt. Al lang geleden hebben we uitgerekend hoeveel het grootbrengen van een kind gemiddeld kost en sindsdien is het geboortecijfer in de rijkste landen van de wereld drastisch gedaald. Hoe lang duurt het nog voor we de waarde van een vriendschap, een kus, een aai over de bol, een knuffel of de liefde gaan berekenen? Hoe lang duurt het voor we erachter komen dat we ons laten manipuleren door geldwolven die alles opofferen om maar steeds meer te verdienen. De wereld lijkt te vergaan als een bank geen 1,4 miljard , maar nog maar 700 miljoen winst maakt. Misschien komen we er pas achter als alles wat zogenaamd waardeloos is zijn prijs gekregen heeft en we onze partner moeten betalen voor een kus. Maar dan is het helaas te laat!

De buut vecht tegen de bierkaai

De Maastrichtse buutteredner Robert Walthouwer vindt dat de buut terug moet in het vastelaovendsgebeuren. Daarom heeft hij een buuttefestival georganiseerd, dat morgen in Berg en Terblijt plaatsvindt. In het kerkdorp Lemiers hebben de Vaalser Raenpiete een soortgelijk festival, na een aantal edities opgevolgd door een humorrevue, jaren achtereen georganiseerd. Toen al was namelijk de trend waarneembaar dat de aandacht voor de traditionele buut verslapte. Ik kan me nog goed herinneren dat Fer Kousen, tot mijn ontzetting, voor de eerste keer van de bühne afgefloten werd tijdens de Herenzitting in Kerkrade. Het carnavalsvolk wil niet meer luisteren naar en lachen om goede grappen en satire, waaraan enig denkwerk te pas komt. Met enige weemoed denk ik terug aan Til Eulenspiegel en Rumpelstielchen, die bij onze oosterburen de gevestigde orde op de hak namen en het volk een spiegel voorhielden. De bloemetjes in de monding van de geweerloop van de vele gardisten, flowerpower in plaats van gunpower, en het voor het gezicht langs aan de verkeerde kant van het hoofd salueren getuigen er nog van. Maar heel veel carnavalisten zijn zichzelf wel erg serieus gaan nemen en lopen inmiddels keurig in het gelid en in de pas. Het zou zo maar kunnen, dat ze daarom door de carnavalsvierders niet echt meer serieus genomen worden. Wider den tierischen Ernst is carnavalstheorie geworden. De tijd van in humor verpakte boodschappen, die soms met enige hersengymnastiek uitgepakt moeten worden lijkt voor de massa voorbij. Het volk wil kennelijk geen boodschappen meer, het wil meelallen met oneliners. Op de meeste herenzittingen in Limburg slagen alleen d’r Bunte Pitter en der Tulpenheini er met de meest gore grappen er nog in enige aandacht voor zich op te eisen. Voor de echte humor moet je tegenwoordig kennelijk niet meer op een carnavalszitting, maar , met een selecte groep welwillende luisteraars, in het theater zijn. Voor de twaalfde keer is het Veldeke’s Vastelaovends Cabberèt in de Maastrichtse Bonbonnière uitverkocht. De harmonie van Vaals heeft al jarenlang een eigen carnavalsconcert, dat inmiddels twee weekenden achter elkaar voor een volle zaal uitgevoerd wordt. En Walthouwer blaast het buuttefestival van de Raenpiete nieuw leven in. Op de meeste carnavalszittingen heeft de muziek het van het gesproken woord gewonnen. Een buutteredner aan het begin van een zitting wil met enige pijn en moeite nog wel eens lukken, maar na een uur hoeft hij doorgaans niet meer op al te veel aandacht van het feestende publiek te rekenen. Alcohol en slechte manieren maken meer kapot dan een buutteredner met een spiegel goed kan maken. Ik vind dat bijzonder betreurenswaardig, want een goede buut , dat ben ik met Walthouwer eens, behoort tot de essentie van carnaval. Die essentie moet in ieder geval bewaard blijven, al is het maar in een soort van carnavaleske subcultuur. Op de carnavalszittingen vechten buutteredners tegenwoordig hoofdzakelijk tegen de bierkaai.

Prins Abbie I geeft Venlo terug aan de Venlonaren

Om de een of andere reden wordt Venlo de stad van Wilders genoemd. Hij is er in 1963 geboren en heeft er zijn jonge jaren gesleten. Zijn politieke loopbaan begon hij echter in Utrecht, waar hij in 1997 in de gemeenteraad kwam. Met evenveel recht van spreken zou je Venlo de stad van Hubert Bruls of Hai Berden kunnen noemen. Een stad behoort natuurlijk aan niemand toe of aan iedereen. Maar met carnaval is alles anders. Dan draagt de burgemeester voor de drie dolle dagen de sleutel van de stad over aan de prins carnaval. En de prins is niet niemand of iedereen. De prins regeert nog echt over zijn onderdanen. In Venlo is dat de prins van het Venloosch Vasteloaves Gezelschap ‘Jocus’, opgericht in 1842. Die wordt aanstaande zondag, 4 februari, geproclameerd. Sinds 1978 bestaan in dezelfde stad echter ook de ‘Vaegers’. Die vereniging heeft zich mede ten doel gesteld in de rijke traditie van het carnaval een vernieuwende bijdrage te leveren. Zo zijn ze in 2006 begonnen met het uitgeven van een prinselijke postzegel. Jaarlijks prijkt het portret van hun prins op die zegel. Dit jaar is dat het gezicht van prins Abbie I. Hoewel dus nog niet officieel bekend is wie de sleutel van burgemeester Bruls zal overnemen, staat al vast dat hij minder in de schijnwerpers zal staan dan de leraar economie en wiskunde van het Valuascollege, die prins is bij de ‘Vaegers’. Dat komt omdat Abbie I in Marokko geboren is, in Marrakech om precies te zijn. Tweeëndertig jaar geleden zag hij daar het levenslicht. Abbie I is niet de eerste prins van allochtone huize. Maar volgens de landelijke pers staat een prins met een allochtone achtergrond in Venlo gelijk aan vloeken in de kerk. Want Venlo is toch de stad van Geert Wilders. Natuurlijk is dat niet waar, maar de media hebben nu eenmaal hun eigen werkelijkheid. Abbie Chalgoum mocht zich dus verheugen in aandacht van de landelijke media. Die waren er vooral op uit om hem iets onaardigs over Wilders te laten zeggen. Maar Abbie I is een prins en niet achterlijk. Hij had feilloos in de peiling dat al die aandacht eigenlijk niet voor hem bedoeld was en beperkte zich tot het uitnodigen van de heer Wilders voor zijn receptie. Heel diplomatiek merkte hij verder nog fijntjes op dat die aandacht een mooie kans opleverde om Venlo positieve publiciteit te geven, want blijkbaar ziet de buitenwacht de stad nog altijd als eigendom van Wilders. Ten onrechte, want het is net zo goed de stad van Abbie Chalgoum, aldus de prins. Prins Abbie I geeft daarmee de, volgens de werkelijkheid van de media, door Wilders ingepikte stad Venlo terug aan de Venlonaren . Dus zal het snel afgelopen zijn met de aandacht, want de media hebben er geen belang bij hun eigen, gekunstelde werkelijkheid in rook te zien op gaan. Alaaf Abbie I. En voor de ‘Vaegers’ geldt: Ze zijn erin gestonken; Mission accomplished!!!!!

De 11de van de 11de

Op de 11de van de 11de kan een mens verschillende dingen doen. Zo kan hij een poging wagen Maastricht binnen te komen om daar, als het gelukt is, schouder aan schouder en heup aan heup hossend de carnavalstijd te begroeten die ons van het crisisgevoel gaat verlossen, want we gaan de zaken vanaf morgen weer met humor bekijken. We gaan lachen om Berlusconi, vertellen moppen over Sarkozy en Carla, zetten Merkel op een bank, waar ze stiekem een wind laat en die bank een poepje laat ruiken. We drinken bier uit gewone glazen glazen en zijn toch helemaal veilig, omdat de discussie over plastic glazen de veiligheid tijdens het carnaval wel op de kaart gezet heeft. En wat op de kaart staat verzuurt niet!

Op de 11de van de 11de kan een mens ook naar eerste bijeenkomst van de G-1000 in Brussel gaan, om van dichtbij te volgen hoe 1000 ‘gewone’ Belgen hun politici de les gaan lezen. In navolging van de groep ‘gewone’ Ijslanders, die hun land aan een nieuwe grondwet heeft geholpen, gaan de Belgen hun regering – als ze er ooit nog een krijgen - adviseren over de toekomst van de sociale zekerheid, welvaart in de crisis en migratie. Schrijver Guido Reybrouck is de grote animator van de manifestatie. De kunst moet de kastanjes uiteindelijk altijd uit het vuur halen, want dat is een linkse hobby. Uit onderzoek voorafgaand aan de bijeenkomst bleek dat de ‘gewone’ Belgen heel andere dingen aan hun hoofd hebben dan hun politici. Ik durf de stelling wel aan dat die constatering op meer landen van toepassing is.

Op de 11de van de 11de zou een mens ook gewoon naar zijn werk kunnen gaan, want het is een vrij- en geen zater- of zondag. Misschien moet de naam vrijdag wel veranderd worden. Hij lijkt aanleiding tot misverstanden te geven. Na de donderdag komt nog de bliksemdag en dan pas volgt de vrijdag. De zaterdag kan dan vervallen want daar werd toch al vaak ‘vrije’ voor gezet, zodat na de vrijdag nog een zondag volgt, waarop de zon verplicht schijnt en de accu voor de komende week weer helemaal opgeladen kan worden. En als we dan toch bezig zijn kunnen we meteen duidelijkere alternatieven voor dins en woens bedenken. Voor de woensdag kan gewoon knokendag in de plaats komen en omdat maandag toch al wasdag is kan dinsdag strijkdag worden. Alles weer geregeld.