Wat is de waarde van een kus?

Vorige week las ik dat iemand uitgerekend heft wat carnaval ons kost. 1,5 miljoen mensen dragen twee dagen niet bij aan het bruto nationaal product. 300 miljoen naar de Filistijnen. Daar staat tegenover dat die feestneuzen gemiddeld € 180.- uitgeven en dat levert dus weer 270 miljoen euro op. Per saldo kosten de drie dolle dagen dus 30 miljoen. Met wat plussen en minnen komt de rekensom zelfs op nul uit. We kunnen gerust zijn. De regering zal niet overwegen carnaval te verbieden. Anders ligt het met de ijspret. Schaatsen op natuurijs leidde de afgelopen tijd in Nederland tot 13.000 ongelukken, waarvan 10% een behandeling in een ziekenhuis tot gevolg had. Kostenpost: 46 miljoen euro. Omdat de kosten van de zorg toch al de pan uitrijzen, ligt het voor de hand dat schaatsen ontmoedigd gaat worden door de beoefenaars meer premie te laten gaan betalen. Geld is het enige dat echt telt! Lichaamsbeweging is nodig en goed, maar beperk het nou maar tot wandelen en kijk goed uit bij het oversteken en voor gladde boomwortels. Het enige dat tot nog toe niets waard was, was de natuur. Oliemaatschappijen bijvoorbeeld kunnen die ongestraft vervuilen. Als ze al een boete krijgen, als er weer eens iets misgaat, is de hoogte daarvan geen belemmering om door te gaan met de aanvallen op ons ecosysteem. De roebel moet blijven rollen. Duitse biologen proberen nu het bedrijfsleven bewust te maken van de waarde van natuur. Ze drukken de waarde van bijvoorbeeld een boom uit in geld. Een gemiddelde eik is 188 euro per jaar waard. De bedoeling is dat er voor natuurgebruik betaald gaat worden. De prijs van grond wordt mede bepaald door wat erop staat. Illustratief voor de maatschappij waarin we leven. Iets is alleen van waarde als we het in geld kunnen vertalen. Is dat niet mogelijk dan is het waardeloos en kan vernietigd worden. We lijken vergeten dat het meest waardevolle in een mensenleven helemaal niet in geld uit te drukken valt. Al lang geleden hebben we uitgerekend hoeveel het grootbrengen van een kind gemiddeld kost en sindsdien is het geboortecijfer in de rijkste landen van de wereld drastisch gedaald. Hoe lang duurt het nog voor we de waarde van een vriendschap, een kus, een aai over de bol, een knuffel of de liefde gaan berekenen? Hoe lang duurt het voor we erachter komen dat we ons laten manipuleren door geldwolven die alles opofferen om maar steeds meer te verdienen. De wereld lijkt te vergaan als een bank geen 1,4 miljard , maar nog maar 700 miljoen winst maakt. Misschien komen we er pas achter als alles wat zogenaamd waardeloos is zijn prijs gekregen heeft en we onze partner moeten betalen voor een kus. Maar dan is het helaas te laat!

Henk, Ingrid en de politiek

Onlusten in Londen en Birmingham. 300.000 ontevreden mensen op straat in Israël. De beurzen kraken. Raar, want de economie draait best redelijk en de werkeloosheid daalt. Verschillende werelden.
De onzekerheid, de angst, het gevoel onrechtvaardig behandeld te worden, de vermeende dreiging van al die buitenlanders, vooral moslims, hebben zich meester gemaakt van Henk en Ingrid. Ze zijn boos. Ze radicaliseren. Eerst nog in het café, maar nu gaan ze ook de straat op. De belangen van de wereld van Henk en Ingrid en die van de politici lopen niet langer parallel. De kloof tussen Henk , Ingrid en de rest van het land wordt al maar groter. Wie doet er nog wat voor ze? De politiek? Politici zijn alleen maar bezig met de volgende verkiezingen. Ze geven geen leiding aan het land, laat staan aan Europa of de wereld, maar proberen alleen nog hun eigen achterban tevreden te stellen en hun tegenstanders overal de schuld van te geven. Ze bemoeien zich met het rookgedrag van Henk en het gewicht van Ingrid. De democratie gaat langzaam failliet en de politici zijn op vakantie. Henk en Ingrid solliciteren zich suf, maar vinden geen werk. Ze zijn te duur. De grote bedrijven moeten hun aandeelhouders tevreden houden en zoveel mogelijk winst maken. Henk en Ingrid zijn een kostenpost, waarin gesneden kan worden. De banken zijn ook grote werkgevers. Die hebben de spaarcenten van Henk en Ingrid uitgeleend aan de politici en de andere grote bedrijven en zijn nu bang, dat ze die niet meer terug krijgen. Dus verhogen ze de rente . Dan moet de bank van de politici, de Europese Centrale Bank, met het geld van Henk en Ingrid de schulden die de politici gemaakt hebben kopen om de rente weer te laten dalen. En van de belastingcenten van Henk en Ingrid moeten ook nog eens de gewone banken overeind gehouden worden. Die dalende rente vinden de pensioenfondsen op hun beurt weer niet leuk, want die hebben graag een hoge rente voor hun dekkingsgraad. Anders kunnen ze het pensioen van Henk en Ingrid straks niet betalen. Omdat de politici toch schulden blijven maken moeten Henk en Ingrid langer werken. Maar ze hebben helemaal geen werk. De politici en de banken vinden het protest van Henk en Ingrid crimineel. Er zijn steeds meer politiemensen nodig om de zaak in de hand te houden. Die kosten ook weer veel geld, waardoor de uitkeringen van Henk en Ingrid onder druk komen te staan. Niet de problemen in de wereld of die van Henk en Ingrid, maar de boosheid en de radicalisering van Henk en Ingrid nopen de politici om hun vakantie te onderbreken. Ze moeten weer terug in hun hok en vooral hun mond houden, zodat het grote spel gespeeld kan blijven worden. Want Henk en Ingrid beseffen natuurlijk niet, dat dat in hun belang is.