Politieke spelletjes: Zwartepieten en over de eigen schaduw heen springen

De kaarten in het Catshuis waren verdeeld. Veel gelijke waarden en kleuren lagen al op tafel. Wie van de drie spelers zou met de zwartepiet blijven zitten en het (politieke) spel verliezen? De rekenmeesters hadden de kansen berekend. Het CDA zat al het hele spel met de (kolen)schoppenboer in handen en wilde die maar wat graag kwijt. Geert moest een kaart trekken bij Maxime. Hij trok de Limburgse, net uit Turkije geïmporteerde, zwarte(koel)piet van meester strateeg Maxime, knalde de resterende kaarten meteen op tafel en liep kwaad van de speeltafel weg. Het was de schuld Europa en de buitenlanders. Zij belichamen de zwartepiet, waarmee Geert nu opgescheept zit. Onmiddellijk verklaarde Wilders dat hij frauderende Grieken en Europa’s dictatuur van de 3% aan zijn, uit Italië geïmporteerde, laars lapt. Hij wil die vermaledijde kaart zo snel mogelijk kwijt. Het spelletje zwartepieten aan de Catshuistafel was nog niet afgelopen of het spel op de verkiezingstafel begon al. CDA en VVD willen Wilders maar al te graag die schoppenboer laten houden. Bang als Geert is voor die kaart, roept hij meteen dat hij niet meer aan dat spelletje meedoet. Hij houdt op met zwartepieten en beperkt zich tot de inhoud, tot waar het werkelijk om gaat. Het belang van het land. Niet dat van een of andere politieke partij. Het belang van het land is volgens de PVV, dat we in Europa een uitzonderingspositie gaan innemen op het gebied van de immigratie, dat we verder polariseren in de richting van Islamitische landen en dat we niet langer gebukt gaan onder een Europese dictatuur. Europa neemt volgens mevrouw Kroes van de VVD geen genoegen meer met Nederlandse intentieverklaringen over de oplossing van de crisis. Er moeten concrete voorstellen komen. Het stomste echter wat Europa op dit moment kan doen is Nederland dreigen met een grote boete als dat nog even duurt. Dat speelt Wilders alleen maar in de kaart. Zijn zwartepiet kan hij zo maar al te makkelijk in Brussel kwijt. Mevrouw Kroes had beter wat minder hoog van de toren kunnen blazen. Want Wilders blijft gewoon zwartepieten ook al zit hij niet meer aan tafel. De anderen zijn inmiddels met een nieuw spelletje begonnen. Om Wilders de zwartepiet te laten houden proberen ze nu allemaal om over hun eigen schaduw heen te springen. Ze leggen dat ten onrechte uit als het opzij schuiven van het eigen partijbelang in het belang van het land. Dat is voor politici die de politiek als een spel zien een onmogelijke opgave en in die zin wel weer een juiste interpretatie van het over de eigen schaduw heen springen. Dus hebben we nu een politieke situatie waarin de PVV de zwartepiet probeert kwijt te raken in Brussel en de anderen over hun schaduw heen lijken te willen springen in het vooruitzicht van nieuwe verkiezingen. In het landsbelang is echter dat er op zeer korte termijn maatregelen genomen worden, die verhinderen dat het land door de spelletjes aan de rand van de afgrond komt.

Na Maastricht volgt Den Haag

Op 29 maart heb ik gevraagd of er iemand met me wilde wedden. Ik voorspelde dat Wilders de EU zou gaan tarten. Niemand heeft met me willen wedden. Vandaag zijn na een klein uur de onderhandelingen over het bezuinigingspakket gestaakt. Wilders heeft de stekker uit de gedoogcoalitie getrokken. CDA en VVD leggen de schuld bij de PVV. Wilders legt in zijn eerste commentaar overduidelijk de schuld voor de mislukking bij de idiote eisen van de dictators uit Brussel. Die stelen uit de beurzen van de AOW’ers. Dat is natuurlijk flauwekul, want het bezuinigingspakket wordt door de Nederlandse regering ingevuld. De 3%-norm, voor wat betreft het toegestane begrotingstekort, hebben we zelf binnen Europa met de anderen afgesproken. Vooral Nederland en Duitsland hebben daarbij het voortouw genomen. Overigens met steun van de PVV, want die heeft een jaar geleden voor de motie Slob gestemd, waar die 3% duidelijk als een van de wel noodzakelijke Europese regels in stond. Vanaf begin volgende week zitten we nu opgescheept met een demissionair kabinet van CDA en VVD. Nieuwe verkiezingen zullen niet voor de zomervakantie gehouden worden. Waarschijnlijk wordt het september of oktober. Tijd genoeg dus om na te denken. Wellicht gaat Rutte nog proberen om een aantal maatregelen met wisselende meerderheden door de Tweede Kamer te loodsen. Te verwachten valt dat de oppositie daarbij terughoudend zal zijn. De Tweede kamer zal hoe dan ook de begroting voor volgend jaar met een demissionair kabinet moeten opstellen. De reactie van de financiële markten en de gevolgen voor het consumentenvertrouwen moeten afgewacht worden, maar veel goeds valt niet te verwachten. Een dag nadat de coalitie van CDA, PVV en VVD in Maastricht uitgleed over een Turkse bananenschil volgt Den Haag. In Limburg trok het CDA de stekker eruit, in Den Haag de PVV. Misschien hoef je helemaal niet zo slim te zijn om te bedenken dat Wilders het CDA een dag na Maastricht de rekening in Den Haag presenteert. Hij gaat er waarschijnlijk van uit dat hij bij de komende verkiezingen twee vliegen in een klap kan slaan. De genadeklap toebrengen aan het CDA en profiteren van het, we zullen het in de komende maanden meemaken, tot ongekende hoogte aanwakkeren van het anti – Europa sentiment.

Duits moet weer GEIL worden

Duits moet weer geil ( uitgesproken als gail, met een zachte, botte g, zoals in Gesellschaft ) worden. Als we dat woord tegenwoordig naar het Nederlands vertalen dan komt er zoiets als cool uit. Eigenlijk zegt dat alles. Maar we organiseren toch nog een dag van de Duitse Taal. Niet omdat het cool is om Duits te spreken, maar omdat we per jaar zo’n 7 à 8 miljard euro ( In Dagblad De Limburger zijn dat inmiddels auto geworden ) aan exportkansen laten liggen, omdat Nederlanders onvoldoende Duits spreken. We blijven tenslotte kooplieden, nietwaar.

Waar ik woon wonen ook veel Duitsers en menig Nederlander uit mijn dorp werkt in Duitsland. Dat levert al decennia lang het nodige gedonder op. Niet met de taal, maar met de regelgeving, die dag in dag uit mensen aan den lijve laat ondervinden dat het verenigde Europa nog heel ver weg is. Taal is een communicatiemiddel, maar dat niet alleen. Mensen identificeren zich ook met hun taal. In de gemeenteraad van mijn dorp werden, vlak nadat de binnengrenzen definitief tot het verleden behoorden, vragen gesteld over een inwoner die op zijn garagepoort een bordje met de tekst Einfahrt freihalten had aangebracht. En ook over het in de winkels in twee valuta’s prijzen van de aangeboden artikelen. We waren en zijn tenslotte toch in Nederland. Hier wordt dus Nederlands gesproken en geschreven. Een Duitser die bij ons, en dat kan ook op zondag, zijn boodschappen komt doen en probeert Nederlands te spreken, krijgt vrijwel automatisch antwoord in het Duits. Als er centjes verdiend kunnen worden, dan lukt dat best. Schrijven is een andere kwestie. Ik heb wel eens een bevestigingsbrief onder ogen gehad van een grote Nederlandse hotelketen, gericht aan een Duits zangkoor dat gereserveerd had. Daar lustten zelfs Duitse herders geen brood van. Meer dan dertig taalfouten in ongeveer tien regels.

De echte blunder hebben we gemaakt toen we het verplichte vreemde taalonderwijs afgeschaft hebben. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat heel de wereld Nederlands zou gaan spreken. In een klein land als het onze, dat alleen al vanwege zijn omvang in hoge mate extern gericht is en dat bewezen heeft door vrijwel de hele wereld zeevarend leeg te roven, behoort het in taal en geschrift beheersen van Engels, Frans ,Duits en tegenwoordig wellicht ook Spaans, Russisch en Chinees tot het basisvaardighedenpakket van vrijwel elke inwoner. Maar sinds de grenzen open zijn voelen we ons kennelijk in onze identiteit bedreigd, zijn we ons gaan gedragen als het geweten van de wereld en lijden we aan een vreemd soort hoogmoedswaanzin. We vinden dat al die buitenlanders nu maar eens Nederlands moeten spreken en schrijven. Hoogmoed komt, zoals bekend mag worden verondersteld, voor den val. Wie vanuit misplaatste arrogantie zijn sterke punten om zeep helpt in plaats van ze sterker te maken, krijgt daar op een goede dag de rekening voor gepresenteerd.

We zijn inmiddels zover, dat de bestuursleden van de Vereniging Europese Grenslandbewoners niet meer in staat blijken om een, toch in het Nederlands geschreven, belastingverdrag met Duitsland, dat volgens staatssecretaris Weekers goed nieuws bevat voor met name de grensregio’s, te lezen laat staan te begrijpen. Misschien gaat dat makkelijker als ze de Duitse versie lezen.

Wat mij betreft wordt het de allerhoogste tijd, dat we in Europa allemaal een taal gaan spreken ( bevordert ook de Europese identiteit ) en de sociaal - economische en fiscale wetgeving in een klap harmoniseren. Dan hebben we dat soort ingewikkelde verdragen namelijk helemaal niet meer nodig. Maar ik vrees dat de nationale identiteiten nog zo sterk zijn dat we de komende vijfentwintig jaar nog wel zullen bakkeleien over de vraag of het nu Duits, Frans, Engels, Spaans, Italiaans, Grieks, Nederlands, Pools, Hongaars, Bulgaars, Roemeens, of noem nog maar een paar buitenplaatsen op, moet worden. Welke taal is GEIL als de toekomstige taal van Europa? Of spreekt de hele wereld inmiddels Engels, behalve de Duitsers?

De club van Boedapest

Ik zag enkele dagen geleden een programma op de Belgische televisie. Thema: wat is er gaande in de wereld? Hoe ziet de samenleving er over pakweg 40 jaar uit? Ik zou het graag nog een keer willen zien, maar kan het helaas niet meer vinden. Walter de Brouwer kwam er met zijn levensmotto het acroniem BANG, dat staat voor Bits, Atomen, Neuronen en Genen, prominent in voor. In zijn laboratorium probeerde hij deze vier, zijns inziens, voor onze toekomst bepalende aandachtsgebieden aan elkaar te koppelen, te verstrengelen. De wereld is al complex en wordt steeds complexer. We hebben steeds meer specialisten, mensen die heel veel van heel weinig weten. Wie overziet de samenhangen nog, wie heeft nog oog voor het geheel? Complexe besluitvormingsprocessen worden al nauwelijks nog door mensen uitgevoerd. Machines, vooral computers (BITS) nemen die van ons over. De machines gaan voor ons denken en bijgevolg worden de meeste van ons steeds dommer en verliezen het vermogen om beslissingen te nemen. Geleidelijk verliezen wij de controle en dreigt het systeem waarin we leven steeds autoritairder te worden, terwijl we nu nog steeds om meer democratie , vooral bij anderen, schreeuwen. Er staat ons een kentering, een transformatie te wachten. Een totaal andere maatschappij dan die welke we nu kennen. In het programma werd verwezen naar de club van Boedapest. We kunnen ontluisterd, ontwricht raken als we verzuimen op weg naar het chaospunt een andere richting in te slaan. Er moeten bruggen gebouwd worden tussen generaties, disciplines en culturen. De club van Boedapest, in 1993 opgericht door Ervin Laszlo, en ook de Worldshift Foundation maakt een en ander inzichtelijk. Als wij doorgaan op de manier waarop we nu bezig zijn zullen we onszelf en onze planeet vernietigen. Wij zijn zelf met onze hebzucht in overdrachtelijke zin het kankergezwel van de aarde. Cellen, die met de rest van het organisme niets te maken willen hebben, zich vermeerderen en tenslotte fataal zijn. De aarde kan ons niet genezen. Wij moeten de heelmeesters van onze aarde zijn. Daarvoor moet ons zelfbeeld, ons bewustzijn veranderen. Onze gewone manier van denken is onbruikbaar geworden. Business as usual werkt niet meer. Of we slaan een nieuwe weg in of we storten in, vallen om, waarschijnlijk voorafgegaan door een hete oorlog. Er zijn nog genoeg mensen die vinden dat het allemaal zo ’n vaart wel niet zal lopen. Er wordt toch al genoeg gedaan. Er zijn er ook zat die vinden dat ze er toch niets aan kunnen veranderen. En er zijn er ook die lamgeslagen worden door angst voor de toekomst. Als wij niet snel leren hoe we nu met 7 miljard en in 2050 met 9 miljard mensen op deze aarde kunnen samenleven zonder armoede, in harmonie met de natuur, zorgend voor schoon water en zonder miljarden uit te geven aan wapentuig waarmee we elkaar in het gareel , op afstand proberen te houden of dat we wellicht ooit gaan gebruiken ( of al gebruiken ) om te pakken wat we menen nodig te hebben, dan is het risico dat het fout afloopt levensgroot aanwezig. Dat inzicht ontstaat bij steeds meer mensen. Maar inzicht alleen is niet genoeg. We moeten ook de wil hebben het anders te gaan doen en het dan ook nog echt doen! Ieder binnen zijn eigen cirkel van invloed.

Bjørn Ihler, toekomstig premier van Noorwegen!

Het proces tegen Anders Breivik is begonnen. Op de eerste dag ervan zette hij meteen de toon door, zodra zijn handboeien verwijderd waren, zichzelf op de borst te kloppen en zijn rechtervuist gebald naar voren te strekken. Sommige kranten noemden dat een rechts gebaar. Vervolgens verklaarde hij de rechtbank niet te erkennen, omdat die een mandaat heeft van de Noorse politieke partijen die het multiculturalisme steunen. Even kreeg hij het te kwaad toen hij geconfronteerd werd met zijn eigen propagandafilm. De feiten bekent Breivik, maar in strafrechtelijke zin acht hij zich onschuldig aan de dood van zijn 77 slachtoffers, omdat hij uit zelfverdediging gehandeld meent te hebben. Een belangrijke vraag die in de loop van het proces beantwoord zal moeten worden is of deze man volledig toerekeningsvatbaar is. De vier deskundigen zijn verdeeld, alhoewel ze allemaal van mening zijn dat Breivik gevaarlijk is en zal blijven. De rechtbank mag en moet het nu uitzoeken.

Gisteren interviewde Pieter-Jan Hagens Bjørn Ihler die de schietpartij op het eiland Utøya overleefd heeft , de dood recht in de ogen gekeken heeft en en passant nog twee jongetjes van acht en negen jaar het leven redde. Ongelooflijk kalm en beheerst vertelde hij zijn verhaal. Net als een andere overlevende, Adrian Pracon, zou hij wel met Breivik in gesprek willen komen. De een wil weten, waarom Breivik hem eerst niet en later wel beschoot. De ander probeert te begrijpen wat er in Breivik om ging. Wat Hagens ook probeerde om aan Ihler wraakzuchtige opmerkingen te ontlokken, het lukte hem niet. Het gebrek aan emoties bij Breivik verklaarde Bjørn Ihler met de opmerking dat Breivik wellicht nog bezig is met zijn strijd. Op de vraag of hij Breivik normaal acht, antwoordde hij, dat hij de kennis mist om dat te beoordelen. De rechtbank moet daar maar een zo goed mogelijk oordeel over uitspreken. Hagens verslikte zich zowat. Een zo goed mogelijk oordeel? Hij heeft je bijna vermoord! Heb je geen behoefte aan wraak? Die behoefte blijkt Ihler niet echt te hebben. Wij moeten vooral trouw blijven aan wie we waren voor deze verschrikkelijke gebeurtenis. Trouw blijven aan de idealen en overtuigingen die we hadden vóór 22 juli 2011. Hagens wilde ook nog wel weten wat Bjørn Ihler vond van alle media-aandacht voor dit proces en voor Breivik in het bijzonder. Ihler is van mening dat die aandacht goed is, met name om te begrijpen hoe het heeft kunnen gebeuren en om er lessen uit te trekken bij de bestrijding van dit soort terroristisch gedrag in de toekomst.

Of Breivik nu gek is of niet staat voorlopig nog even in het midden, Bjørn Ihler is het in geen geval. Wat een kracht gaat er uit van zijn rustig en weloverwogen commentaar. Indrukwekkend gewoon. Ik zag een jongeman van ergens in de twintig, bezig met wat hem en anderen overkomen is een plaats in zijn verdere leven te geven. Mij overviel gewoon het gevoel dat ik graag zou willen wonen in een land waar hij leiding aan geeft. Ik zal er niet gek van staan te kijken als de Noren hem over enige tijd inderdaad die leiding toevertrouwen. Dan zou ik jaloers zijn en misschien wel naar Noorwegen willen emigreren!

Welkom in Nederland!

De Turkse president, Abdullah Gül, bezoekt vanaf morgen ons land. Aanleiding voor het bezoek is het feit dat er vanaf 1612 diplomatieke betrekkingen tussen Turkije en Nederland bestaan. In onze gouden eeuw profiteerden we van de gunstige positie die we door overeenkomsten met het Ottomaanse Rijk in zuidoost Europa , het midden – oosten en oost en noord Afrika hadden verkregen. Zelfs onze tulp hebben we aan het Ottomaanse rijk te danken. In de zestiger jaren zijn veel Turken hier komen werken. Nu wonen ongeveer 385.000 mensen van Turkse komaf in ons land en gaan nogal wat Nederlanders op vakantie in Turkije.

Aan de vooravond van zijn bezoek heeft Gül in een interview met de Telgraaf Wilders een islamofoob genoemd, die een extreem geluid verkondigt en daarmee de radicalen alleen maar voedt. Wilders twitterde in reactie daarop: ‘Turkse humor: christen- pester, Koerden – Mepper, Hamas – vriend en islamist Gül klaagt over tolerantie.’ Dat is de manier waarop volwassen politici op de dag van vandaag met elkaar omgaan, in het kader van het bevorderen van de wereldvrede.

Naar mijn bescheiden mening is een van de grootste fouten van het buitenlands beleid van de EU, dat het zo lang duurt vooraleer Turkije toegelaten wordt tot de EU. Het land had al lang tot de EU moeten behoren. Turkije is bij uitstek het land dat de brug zou kunnen en moeten slaan tussen het overwegend christelijke westen en het overwegend islamitische midden – oosten. Het hoeft geen verbazing te wekken als de Turken zich van Europa afkeren als we hen steeds maar met een waarschuwend schoolmeestersvingertje de les blijven lezen. Het moment van graag -of- niet- maar –we- laten- ons- niet –door- jullie- vernederen, komt met rasse schreden dichterbij. Een voor de hand liggende reactie.

Abdullah Gül heeft zich, sinds hij in 2007 president werd, steeds meer ontpopt als een moslim – democraat, die bij voortduring hamert op het belang van democratische waarden en normen. Daarbij speelt ook zijn vrouw een niet te onderschatten rol. Hayrünissa Gül diende al in 1988 een klacht bij het Europees Hof in omdat ze vanwege de hoofddoek die ze draagt niet tot de universiteit van Ankara toegelaten werd. Ook de hoogte van haar hakken trok vorig jaar, bij een staatsbezoek aan Engeland, wereldwijd de aandacht. Mevrouw Gül is modern, democratisch en moslim. Een combinatie, die van onze kant alle steun verdient.

Ik denk dat meneer Gül eerder bereid is om meneer Wilders de hand te reiken en te schudden dan omgekeerd. Wilders is niet uit op een betere wereld voor ons allemaal, maar op gewin van zetels voor zijn PVV. Hij vermoedt met zijn verkettering van de Islam in te spelen op de onderbuikgevoelens van veel Nederlanders. In een interview met Gül dat ik op TV zag, sprak hij zeer verstandige woorden. Ik kan alleen maar hopen, dat zijn bezoek en zijn wijze woorden de komende dagen heel veel media – aandacht zullen krijgen, zodat hier en daar wellicht een oogje open gaat. Hartelijk welkom dus mevrouw en meneer Gül en nog bedankt voor die tulp!

Paraskevidekatriafobie

Nooit van gehoord? In de psychologie wordt zo de angst voor vrijdag de dertiende genoemd. Het woord schiet je op zo’n dag als vandaag alleen niet onmiddellijk en spontaan te binnen. Wat hebben wij met vrijdag de dertiende? Op vrijdag stelden de Romeinen hun ter dood veroordeelden terecht. Ook Jezus werd op een vrijdag gekruisigd. Aan het laatste avondmaal zaten 13 personen aan. Judas was de dertiende. Ook de Engelsen voltrokken hun doodvonnissen op vrijdag. Op vrijdag 13 oktober 1307 werden alle Tempeliers in Frankrijk op bevel van Philips de Schone gearresteerd. De valse beschuldigingen leidden uiteindelijk tot de vernietiging van de orde. Een Noorse sage verhaalt dat de kwaadaardige god Loki als ongenode dertiende gast op een feest verschijnt en de aarde in rouw dompelt. Bijgeloof. Voor een kwart van de Nederlanders is het een geloof, dat hen verbiedt op deze dag te trouwen. Dertien personen aan een tafel brengt ongeluk. In 1891 besluit een moedige Amerikaanse officier elke dertiende van de maand met dertien personen te dineren. De eerste bijeenkomst was op een vrijdag. De economie krijgt op zo ’n dag een tikje. Er worden minder zaken gedaan. Veel mensen blijven thuis en zijn extra voorzichtig. Daardoor gebeuren er minder ongelukken dan op andere dagen. Ongelukken op vrijdag de dertiende overkomen vooral degenen die ze op zo ’n dag verwachten. Er schijnen vliegtuigen te zijn waarin geen rij dertien voorkomt, flatgebouwen , waarvan de liften geen dertiende verdieping kennen en hotels die geen kamer met nummer 13 hebben.

In Griekenland, Spanje en Latijns – Amerika is niet vrijdag, maar dinsdag de dertiende een ongeluksdag. Dat schijnt te maken te hebben met Marte ( Mars ), bij de Grieken Ares, de god van de oorlog. De dag staat synoniem voor de rode planeet die geweld, bloed en destructie brengt. Bij de Maya’s was dertien daarentegen juist een heilig getal. In Italië is het vrijdag de zeventiende. Veel Italianen zullen op die dag nog eens extra over hun malocchio - hangertje wrijven. Het getal 17 brengt in Italië namelijk ongeluk. Het is niet helemaal duidelijk waarom dit zo is. Een verklaring luidt dat het te maken heeft met de schrijfwijze in Romeinse cijfers. 17 wordt met deze cijfers namelijk als XVII geschreven. In de Middeleeuwen, toen Italiaanse volkeren voornamelijk dialect spraken en er veel analfabetisme was, verwarden ze XVII en VIXI. Het laatste betekent in het Latijn 'ik heb geleefd' en werd veel op graven van overledenen geschreven. Vandaar dus dat het getal 17 in Italië met de dood wordt geassocieerd, en dus vermeden moet worden. Daarom heet de Renault 17 in Italië R177 heet en hebben de vliegtuigen van Alitalia geen stoelnummer 17 . Het bijgeloof gaat soms zelfs zo ver dat in sommige straten huisnummer 17 wordt overgeslagen.

Bij de Amsterdamse dierenopvang had u vandaag een zwarte ( belastingvrije ) kat kunnen krijgen om uw ongeluk compleet te maken. Als u vandaag niet naar buiten durfde dan lijdt u aan paraskevidekatriafobie! Per vierhonderd jaar heeft u er maar 688 keer last van.