Ik had het mis! Het werd geen 'NAI', maar een overweldigend 'OXI' ! Die Grieken toch. Ze hebben de neus vol van de afgelopen jaren, waarin de staatsschuld alleen maar toenam en opnieuw gefinancierd moest worden in ruil voor allerlei draconische bezuinigingen, die de economie alleen maar verder de kelder in geholpen hebben.
Maar 'NAI' of 'OXI', wat maakt het feitelijk uit? De meeste mensen weten niet eens waarover ze gestemd echt hebben. Was het nu tegen of voor verdergaande bezuinigingen? Voor of tegen in de eurozone blijven? Tegen of voor de EU? Was het tegen of voor de angst? Voor of tegen de alsmaar verder graaiende internationale financiele markten en bankiers? Voor of tegen de koers van de regering van Tsipras? De uitslag zal op velerlei wijze uitgelegd worden.
Wij lopen vrijwel allemaal braaf aan het handje van de mensen die geld verdienen met al deze flauwekul. 'NAI' was misschien een zogenaamd verstandige stem geweest, maar de geschiedenis leert dat enkel onverstandige mensen aan de wieg staan van veranderingen. Mensen die de status quo niet langer accepteren. Mensen zoals de Grieken. Op de Griekse eilanden zijn de mensen al begonnen met de herinvoering van de ruilhandel en dus de afschaffing van het geld. Klinkt utopisch, maar wellicht is het de enig goede weg. Het bestaande systeem gewoon negeren. Laat de Spanjaarden, de Portugezen en wie wil de Grieken maar volgen. Europa is een geografische entiteit en nooit veel meer geweest dan een economische eenheid. Er was en is geen Europees gevoel. Er was en is geen Europese solidariteit.
Het is de hoogste tijd voor een 'Umwertung aller Werte'. Een nieuwe strategie voor de wereld. Nieuwe structuren en systemen. De oude blijken in toenemende mate te falen . Allerlei zogenaamd machtige en wijze mensen zitten gevangen in een denkwereld die alles en iedereen ondergeschikt maakt aan economische groei en winst. Wij hebben ons laten wennen aan een leven op de pof en ons daarmee uitgeleverd aan de financiele markten. Die macht zal gebroken moeten worden, evenals die van het wereldwijde militair-industriele complex. Dat kan alleen maar wanneer we ons collectief gaan verzetten. Wanneer we de welvaart eerlijk gaan verdelen en solidair zijn met elkaar. Wanneer we de natuurlijke hulpbronnen en het water deprivatiseren. Wanneer we de tering naar de nering zetten. Wanneer er echte leiders opstaan met een inspirerende visie op de gezamenlijke toekomst van alle wereldburgers, die de moeite van het volgen waard is. Er is genoeg voor iederen. We slagen er enkel tot nu toe niet in het rechtvaardig te verdelen.
De Grieken hebben ons weer eens een voorbeeld gegeven, dat de moeite van het volgen waard is.
Showing posts with label Grexit. Show all posts
Showing posts with label Grexit. Show all posts
Monday, 6 July 2015
Tuesday, 30 June 2015
Grexit of solidariteit ?
Zondag 5 juli stemmen de Grieken in meerderheid voor Europa en de Euro. De Tour de France trekt dan door Nederland, dus is het nog maar de vraag of het iemand iets interesseert.
Tsipras en Varoufakis, die tegen dat 'ja' zijn en door Europa niet langer vertrouwd worden, mogen dat 'ja' dan verder uitonderhandelen, als er tenminste nog iets te onderhandelen valt, of opstappen. Als ze opstappen heeft Europa even niemand om mee te onderhandelen. Dat is tijdwinst voor de Grieken. Maar uiteindelijk is het allemaal natuurlijk niet meer dan 'Spielerei', zoals de Duitsers het zo mooi zeggen. En juist de Duitsers zouden beter moeten weten.
Griekenland kan niet gered worden als de rest van Europa het de Grieken onmogelijk maakt het geld te verdienen, dat nodig is om (een deel) van de staatsschuld af te lossen. De Grieken dwingen om de economie kapot te bezuinigen helpt dus niet. De economie heeft juist een impuls nodig. Er moet dus geinvesteerd worden. De winnaars van de eerste wereldoorlog hebben de fout, die nu gemaakt wordt, eerder gemaakt en dat had de tweede wereldoorlog tot gevolg, omdat de herstelbetalingen Duitsland uitknepen. Dat foutje is in 1953 hersteld door het 'London debt agreement', waarin de Duitsers ongeveer de helt van hun totale schuld van 30 miljard Deutshe Marken werd kwijtgescholden, in combinatie met een samenhangend pakket van afspraken, dat het 'Wirtschaftswunder' mogelijk gemaakt heeft.
De Grieken uit de Europese Unie, die feitelijk geen unie is, want als dat wel het geval was hadden we dit probleem niet, gooien helpt ook niet, want dan krijgen al die regeringen die geld aan de Grieken geleend hebben om hun eigen banken overeind te houden niks en mogen ze -via de Europese Centrale Bank- die arme bankiers weer eens overeind houden over de ruggen van hun belastingbetalers, zodat die rustig verder kunnen gaan met het spelen van hun dodelijke spelletjes. Ze kiezen dan wel, in goed overleg met de overige criminelen die geld verdienen aan dit soort spelletjes, het volgende slachtoffer. En de Grieken drijven we zodoende in de open armen van Poetin.
Intussen wordt er heel wat afgelogen over die Grieken. Ze zijn lui, gaan te laat met pensioen en hebben een gigantisch begrotingstekort. Dat is allemaal niet waar, maar geen hond die naar de waarheid kraait, want die komt op dit moment gewoon even slecht uit. De stemming is al anti-Europa en meer daarvan kunnen we nu even niet hebben. Nu moeten onze zogenaamde leiders ballen tonen en streng zijn voor de Grieken!
Echter, de enige redding voor Europa is solidariteit! De sterken helpen de zwakkeren om sterker te worden in plaats van ze nog verder te verzwakken, zoals nu het geval is. Op dezelfde manier als de Duitsers na de tweede wereldoorlog geholpen zijn. En die hadden het toch echt even iets bonter gemaakt dan de Grieken nu. Het is daarom goed te begrijpen, dat Tsipras en Varoufakis hun poot stijf houden, ook al is het Griekse volk inmiddels zo bang gemaakt, dat het zondag 'ja' zal zeggen tegen zijn kwelgeesten.
Tsipras en Varoufakis, die tegen dat 'ja' zijn en door Europa niet langer vertrouwd worden, mogen dat 'ja' dan verder uitonderhandelen, als er tenminste nog iets te onderhandelen valt, of opstappen. Als ze opstappen heeft Europa even niemand om mee te onderhandelen. Dat is tijdwinst voor de Grieken. Maar uiteindelijk is het allemaal natuurlijk niet meer dan 'Spielerei', zoals de Duitsers het zo mooi zeggen. En juist de Duitsers zouden beter moeten weten.
Griekenland kan niet gered worden als de rest van Europa het de Grieken onmogelijk maakt het geld te verdienen, dat nodig is om (een deel) van de staatsschuld af te lossen. De Grieken dwingen om de economie kapot te bezuinigen helpt dus niet. De economie heeft juist een impuls nodig. Er moet dus geinvesteerd worden. De winnaars van de eerste wereldoorlog hebben de fout, die nu gemaakt wordt, eerder gemaakt en dat had de tweede wereldoorlog tot gevolg, omdat de herstelbetalingen Duitsland uitknepen. Dat foutje is in 1953 hersteld door het 'London debt agreement', waarin de Duitsers ongeveer de helt van hun totale schuld van 30 miljard Deutshe Marken werd kwijtgescholden, in combinatie met een samenhangend pakket van afspraken, dat het 'Wirtschaftswunder' mogelijk gemaakt heeft.
De Grieken uit de Europese Unie, die feitelijk geen unie is, want als dat wel het geval was hadden we dit probleem niet, gooien helpt ook niet, want dan krijgen al die regeringen die geld aan de Grieken geleend hebben om hun eigen banken overeind te houden niks en mogen ze -via de Europese Centrale Bank- die arme bankiers weer eens overeind houden over de ruggen van hun belastingbetalers, zodat die rustig verder kunnen gaan met het spelen van hun dodelijke spelletjes. Ze kiezen dan wel, in goed overleg met de overige criminelen die geld verdienen aan dit soort spelletjes, het volgende slachtoffer. En de Grieken drijven we zodoende in de open armen van Poetin.
Intussen wordt er heel wat afgelogen over die Grieken. Ze zijn lui, gaan te laat met pensioen en hebben een gigantisch begrotingstekort. Dat is allemaal niet waar, maar geen hond die naar de waarheid kraait, want die komt op dit moment gewoon even slecht uit. De stemming is al anti-Europa en meer daarvan kunnen we nu even niet hebben. Nu moeten onze zogenaamde leiders ballen tonen en streng zijn voor de Grieken!
Echter, de enige redding voor Europa is solidariteit! De sterken helpen de zwakkeren om sterker te worden in plaats van ze nog verder te verzwakken, zoals nu het geval is. Op dezelfde manier als de Duitsers na de tweede wereldoorlog geholpen zijn. En die hadden het toch echt even iets bonter gemaakt dan de Grieken nu. Het is daarom goed te begrijpen, dat Tsipras en Varoufakis hun poot stijf houden, ook al is het Griekse volk inmiddels zo bang gemaakt, dat het zondag 'ja' zal zeggen tegen zijn kwelgeesten.
Saturday, 27 June 2015
Teveel democratie......?
Zou er een nationale bevolking op deze aarde te vinden zijn, die als je ze vraagt: 'Willen jullie bezuinigen?', volmondig of ook maar in meerderheid 'ja' roept? Waarschijnlijk niet. Dat soort vragen duidt eerder op een gebrek aan leiderschap,dan dat ze blijk geven van een edele democratische gezindheid. Er zijn mensen die beweren dat de gemiddelde burger niet verder denkt dan zijn rechter kontzak. Misschien is dat een onderschatting. Maar houden wat je hebt, in de verdediging gaan als je zogenaamde verworven rechten aangetast worden, weerstand tegen verandering, het is allemaal zo menselijk.
Tsipras wil het de Grieken vragen. Wilders wil de Nederlanders vragen of ze de Grieken nog langer willen helpen. Cameron gaat de Britten vragen of ze nog wel deel willen uitmaken van Europa. Nee, nee en nog eens nee. De Grieken halen intussen zoveel mogelijk geld uit de muur. Uiteindelijk zullen veel mensen niet eens meer aan hun eigen geld kunnen komen. Dat is immers door de zogenaamde leiders en de banken verkwanseld. De eerste hebben teveel schulden gemaakt om herkozen te worden en het volk zoet te houden en de laatste hebben die schulden gefinancierd met het geld van de mensen of zelfs met virtueel geld. De banken en beleggers willen de poen met rente terug en de regeringen kunnen niet terugbetalen zonder fors te bezuinigen, voorzieningen uit te knijpen en de lasten voor de gewone mensen steeds verder te verhogen.
Europa wordt met grote snelheid een gemiste kans. Een droom die in een nachtmerrie eindigt. Net zoiets als op de Filipijnen, waar Benigno (Ninoy) Aquino nog steeds de beste President is, die het land nooit gehad heeft, omdat hij eerder vermoord werd. Zo wordt ook Europa van binnenuit uitgehold en om zeep geholpen voordat het ooit echt als een politieke eenheid bestaan heeft. We hadden natuurlijk al lang de Verenigde Staten van Europa moeten hebben en 28 gouverneurs in plaats van eigengereide premiers, presidenten, koningen en wat dies meer zij. Zover is het niet gekomen. In tegenstelling tot de Verenigde Staten van Amerika en grootmachten als China en India, stonden allerlei nationale en nationalistische gevoeligheden de politieke eenwording in de weg. Zolang we konden profiteren van de grotere markt, van de economische unie, was het allemaal wel goed. Maar samen de pijn delen is natuurlijk andere koek. Dan breken er, naar beste Afrikaanse traditie, stammenoorlogen uit.
Ironisch genoeg dreigen nu de Grieken, nota bene het land waar in Clithenes (Athene) heel lang geleden de democratie zo ongeveer uitgevonden werd, als eerste land uit de Europese Unie geschopt te worden. En dat allemaal omdat we leiders hebben die teveel vragen en te weinig met visie en inspirerend leiden. Leiders die niet in staat zijn de macht van de financiele markten te beteugelen, de banken in de hand te houden, de tering naar de nering te zetten en duidelijk te maken, dat een verenigd Europa de enige kans is om op het wereldtoneel nog een rol van enige betekenis te spelen.
Maar waarom zouden die 28 landen een rol van betekenis moeten spelen? Ze kunnen zich heel goed zelf bedruipen, een muur om het land zetten, hun oude munteenheid weer invoeren, wegkruipen onder een warme nationalistische deken en de rest van de geschiedenis in vrede en welvaart leven. Ze hebben toch zeker geen boodschap aan globalisering, connectiviteit en duurzaamheid. Too much democracy (and a lack of leadership) will kill you in the end!
Tsipras wil het de Grieken vragen. Wilders wil de Nederlanders vragen of ze de Grieken nog langer willen helpen. Cameron gaat de Britten vragen of ze nog wel deel willen uitmaken van Europa. Nee, nee en nog eens nee. De Grieken halen intussen zoveel mogelijk geld uit de muur. Uiteindelijk zullen veel mensen niet eens meer aan hun eigen geld kunnen komen. Dat is immers door de zogenaamde leiders en de banken verkwanseld. De eerste hebben teveel schulden gemaakt om herkozen te worden en het volk zoet te houden en de laatste hebben die schulden gefinancierd met het geld van de mensen of zelfs met virtueel geld. De banken en beleggers willen de poen met rente terug en de regeringen kunnen niet terugbetalen zonder fors te bezuinigen, voorzieningen uit te knijpen en de lasten voor de gewone mensen steeds verder te verhogen.
Europa wordt met grote snelheid een gemiste kans. Een droom die in een nachtmerrie eindigt. Net zoiets als op de Filipijnen, waar Benigno (Ninoy) Aquino nog steeds de beste President is, die het land nooit gehad heeft, omdat hij eerder vermoord werd. Zo wordt ook Europa van binnenuit uitgehold en om zeep geholpen voordat het ooit echt als een politieke eenheid bestaan heeft. We hadden natuurlijk al lang de Verenigde Staten van Europa moeten hebben en 28 gouverneurs in plaats van eigengereide premiers, presidenten, koningen en wat dies meer zij. Zover is het niet gekomen. In tegenstelling tot de Verenigde Staten van Amerika en grootmachten als China en India, stonden allerlei nationale en nationalistische gevoeligheden de politieke eenwording in de weg. Zolang we konden profiteren van de grotere markt, van de economische unie, was het allemaal wel goed. Maar samen de pijn delen is natuurlijk andere koek. Dan breken er, naar beste Afrikaanse traditie, stammenoorlogen uit.
Ironisch genoeg dreigen nu de Grieken, nota bene het land waar in Clithenes (Athene) heel lang geleden de democratie zo ongeveer uitgevonden werd, als eerste land uit de Europese Unie geschopt te worden. En dat allemaal omdat we leiders hebben die teveel vragen en te weinig met visie en inspirerend leiden. Leiders die niet in staat zijn de macht van de financiele markten te beteugelen, de banken in de hand te houden, de tering naar de nering te zetten en duidelijk te maken, dat een verenigd Europa de enige kans is om op het wereldtoneel nog een rol van enige betekenis te spelen.
Maar waarom zouden die 28 landen een rol van betekenis moeten spelen? Ze kunnen zich heel goed zelf bedruipen, een muur om het land zetten, hun oude munteenheid weer invoeren, wegkruipen onder een warme nationalistische deken en de rest van de geschiedenis in vrede en welvaart leven. Ze hebben toch zeker geen boodschap aan globalisering, connectiviteit en duurzaamheid. Too much democracy (and a lack of leadership) will kill you in the end!
Subscribe to:
Posts (Atom)