Redding voor Ria uit Libië

Ik weet het, ik moet voorzichtig zijn met het vellen van oordelen, met het hebben van meningen. Terughoudendheid is zooooooo mooi. Ingetogen wijsheid. Maar soms kan ik me niet inhouden. Dan ontplof ik. Het lijkt erop, dat dit naarmate ik ouder word vaker voorkomt. Ik ga zoveel mogelijk met mijn tijd mee, maar kan haar technisch niet zo op de voet volgen als mijn zoon. Die msn’t en twittert even vingervlug als een in het tien vinger systeem van Scheidegger getrainde typiste. Dat hou ik met mijn twee vingers niet bij. Maar twitteren doe ik wel. Ik heb al 55 volgers! Zelf volg ik 125 mensen. Een daarvan is Ria Oomen - Ruijten, euro -parlementariër. Twee dagen na de eerste verkiezingen in Tunesië en vlak na de officiële bevrijding van Libië produceerde zij de volgende tweet: “NTC: sharia wordt fundament nieuwe wetgeving #Libië. Onmogelijk in een democratie. EU training en educatie meer dan ooit nodig.” Nou, dan ontplof ik dus. Hoe arrogant en dom kun je zijn? Dat soort mensen vertegenwoordigt ons in Europa? Geen wonder, dat het niks is. We kunnen het beter door kinderen laten doen, want die maken dit soort onzalige opmerkingen niet. Ze rapporteert ook over Turkije, die mevrouw Oomen – Ruijten. Ze neemt de Turken de maat en die zullen er vast wakker van liggen. Doen ze dat niet, dat zijn ze niet rijp voor toetreding tot het verlichte Eurorijk. Want ze wil natuurlijk wel serieus genomen worden. Ze is immers belangrijk. De Dalai Lama verbaast zich al tientallen jaren over de samenstelling van dat Eurorijk, waar de hele Levant evenals Rusland volgens hem gewoon bij horen . Onze politici komen nog steeds niet verder dan het zweren van trouw aan de nationale grondwet, het verdedigen van volk , vaderland en nationale belangen tegen de kwade invloeden van de grote boze buitenwereld, van de gevaarlijke on- en onderontwikkelde wilden, die er enkel op uit zijn ons onze welvaart af te pakken. Turkije had al twintig jaar lid van de EU moeten zijn! Het is nog niet helemaal tot mevrouw Oomen-Ruijten doorgedrongen, dat de machtsverhoudingen in de wereld geleidelijk aan het verschuiven , verschoven zijn. Zij blaast nog steeds hoog van de westerse toren, terwijl er meer aanleiding is de adem in te houden en goed te kijken en te luisteren. In Tunesië heeft 90% van de stemgerechtigde kiezers gestemd. Wat een luxe! Wat een democratie! Daar kan mevrouw Oomen – Ruijten alleen van dromen. Zij en haar metgezellen hebben het zover gebracht, dat de mensen de overheid en de politiek vaarwel zeggen en dat amper de helft nog ter stembus gaat. De Tunesiërs gaan nu werken aan een nieuwe grondwet. In Libië houden ze voorlopig nog maar even vast aan wat ze hebben en kennen. Dat betekent in ieder geval, dat er geen rente meer voor leningen betaald hoeft te worden. Daar zouden de Grieken , de Ieren, de Portugezen, de Italianen, daar zou hier iedereen blij mee zijn. De politieke kaste in het Eurorijk ,levend in vijfsterrenhotels en soms de ivoren toren van een lege kerk, is op de beste weg zichzelf volstrekt overbodig te maken. Ongeloofwaardig zijn ze al. Vertrouwen doet niemand ze nog. Training en educatie vanuit Tunesië en Libië is meer dan ooit nodig en misschien wel de enige redding!

Applaus en Protectionisme

Groot waren de koppen in de kranten ten tijde van de gebeurtenissen in Tunesië en Egypte. Groot zijn de koppen over Libië en Syrië? Arabische lente! Applaudisserend stonden de meeste van ons aan de zijlijn. Leve de liberale democratie. Eindstation van de beschaving. Doe het zoals wij en alles komt goed. Wie in zijn handen klapt heeft geen hand vrij om zijn portemonnee te trekken! Dat hebben de Russen al ervaren na 1989. Wat waren we blij met die Gorbatsjov. En vervolgens hebben we ze aan hun lot overgelaten. Zie wat ervan geworden is. Een nieuwe schurkenstaat, met de grootste maffiabaas van de wereld aan het hoofd.

Een kleine kop in de krant van vandaag. Wederopbouw. Beloofde hulp Tunesië en Egypte blijft uit. 14 miljard euro hebben Westerse en Arabische landen toegezegd om de hervormingen in beide landen te steunen. Onderdeel van een totaalpakket van het dubbele bedrag, toegezegd aan Noord – Afrikaanse democratieën in wording. Slechts een schijntje van het toegezegde bedrag hebben ze tot op heden ontvangen.

Wat het westen inzet en levert zijn wapens en adviseurs. Dat is goed voor de eigen militaire industrie. Daarnaast hebben we het vooral druk met het beschermen van onze overige eigen (olie)belangen. Ongeveer een derde van het hele EU-budget wordt gebruikt voor het protectioneren van de landbouwsector. Bijna 50 miljard euro. Europa is duur roepen we dan, zonder erbij te vermelden dat vooral de eigen agrarische sector – en dat al jarenlang – dat geld opstrijkt.

De gemiddelde leeftijd van de bevolking in de lente – landen ligt beduidend lager dan die bij ons. Wij vergrijzen en ontgroenen. Al die jonge mensen moeten aan de slag. Lukt dat niet, dan is een terugval onvermijdelijk. Er zal sprake moeten zijn van een stabiele middenklasse. Die kan alleen ontstaan als er arbeidsplaatsen zijn. Het alternatief is, dat we al die jonge mensen naar het westen halen en zo ons eigen ontgroening teniet doen. Maar dan pikken ze natuurlijk de banen van onze eigen mensen in. De werkelijkheid is dat de meeste lente – landen – jongeren het liefst in hun eigen land blijven wonen en werken, als daar een menswaardig bestaan op te bouwen valt.

Zolang als wij arrogant blijven waar het gaat over de democratie als het beste systeem, zonder oog te hebben voor de voorwaarden die noodzakelijkerwijs vervuld moeten worden om dat systeem een kans van slagen te geven, zolang als wij vooral druk zijn met het beschermen van onze eigen belangen, zolang zal het er in de wereld niet beter op worden. De beste manier , beter dan het geven van geld aan regeringen die daardoor onafhankelijk worden van hun bevolkingen, om de lente – landen te helpen is hen de mogelijkheid te geven om vrij met ons te handelen en te concurreren. Als zij het beter en goedkoper kunnen dan wij is dat voor ons als consumenten en ook voor de handel alleen maar goed. Wij moeten dus ophouden met applaudisseren en protectioneren. Wij moeten eindelijk eens beginnen met delen. Weg met de landbouwsubsidies in de EU is een eerste stap.