Papandreaou en de stuipen

De Grieken jagen de beurzen de stuipen op het lijf. De Grieken? George Papandreaou! De premier als pars pro toto. Leiders als modellen voor hun volk. Sarkozy voor de speelse Fransozen, Merkel voor de grondige,hardwerkende Duitsers en Berlusconi voor de onbetrouwbare, flirtende Italianen. Die hebben tenminste een gezicht. Wie staat voor de Spanjolen, voor de Portugezen? Cameron doet zijn best, maar het lukt nog niet helemaal. Hadden ze maar rechts moeten gaan rijden en lid moeten worden van de eurozone, die eigenwijze Engelsen. De Belgen zoeken nog een representatief gezicht, maar nemen rustig de tijd. Daar krijgen de beurzen ook de stuipen van. Het maakt dus niet uit of er wel een of geen gezicht is, de stuipen vinden hun weg naar de beurzen toch wel.

Stuipen zijn krampachtige samentrekkingen van spieren, die doorgaans optreden bij kinderen tussen de drie maanden en de zes jaar. Meestal wijzen ze op het begin van een koortsperiode. Als het vaker voorkomt kan dat duiden op epilepsie. Doorgaans is er bij stuipen echter geen reden voor paniek. Stabiele zijligging, kleding losmaken en goed kijken. Duurt het langer dan tien minuten dan wil een klein anaal toegediend lavement met een snuifje valium nog wel eens helpen.

Als de beurzen stuipen hebben is er derhalve geen reden voor paniek. Leg ze plat, maak knellende boordjes los en wacht af. Beurzen hebben veel weg van le malade imaginaire. Ze doen alsof ze ziek zijn en intussen worden er bakken met geld verdiend. Als hun koortsthermometer, misschien is koersthermometer hier beter, daalt lijken zij ziek, terwijl de koorts ergens anders juist aanwezig en stijgende is. Beurzen zijn helemaal niet ziek en ook niet zielig. Ze jagen de koorts bij anderen op, om daar zelf van te profiteren.

Ik heb wel bewondering voor die Papandreaou. In zijn eentje de beurzen de stuipen op het lijf jagen. Hij pakt ze terug. Hij maakt ze echt ziek. De grote graaiers verliezen nu echt. Niks herstel. Griekenland is niet ziek maar de beurzen. Onze calvinistisch zuinige en liberale Rutte wringt zich in alle bochten om dat te voorkomen. Hij denkt, dat hij zo belangrijk is dat alles wat hij zegt tot stuipjes bij de beurzen zou kunnen leiden. Dat is niet waar. Daarvoor is hij veel te zuinig en heeft hij te weinig schulden gemaakt. Bij de banken en beurzen ben je pas echt belangrijk als je minstens een paar miljoen schuld hebt. Daaronder draaien ze je eenvoudig de nek om en nemen hun verlies. En onder het biljoen staatsschuld tel je ook niet echt mee in deze wereld. In Europa voldoen alleen de Duitsers, de Fransen en de Italianen aan dat criterium en die hebben dus ook een smoel. En Papandreaou heeft nu een smoel. De beurzen hebben geprobeerd de Grieken als kop van jut te gebruiken. Dat dreigde bijna te lukken. Totdat de Griekse premier zijn rug rechtte en ze de stuipen op het lijf joeg. Hopelijk sterven de beurzen en banken aan deze koortsperiode en kunnen we eindelijk islamitisch gaan bankieren.

Helaas geen zwarte maandag

Het lijkt erop, dat de maandag niet zo zwart wordt als door velen verwacht dan wel gevreesd.
30% van de Nederlanders denkt dat het uiteindelijk wel mee zal vallen met die crisis. De Europese Centrale Bank koopt nu de staatsobligaties van Italië en Spanje op, waardoor de rentelast voor die landen daalt. De Chinezen zijn boos over het politiek gekrakeel in Amerika en de politieke onmacht van Europa. Talrijke hooggeleerde ,meestal, heren laten hun wijze licht schijnen en halen hun gelijk. En allemaal draaien ze in hetzelfde malle molentje mee. Hoe krijgen we rust in de tent? Dat is de grote vraag. Elk woord wordt op een goudschaaltje gelegd. Eigenlijk is zwijgen ook nu weer goud. Alles wat u zegt kan tegen u gebruikt worden. Zo snel mogelijk terug naar stabiliteit, dat is het credo.
Het is alleen jammer, dat juist de gokkers het grootste belang hebben bij die stabiele situatie. Die hebben in geen geval belang bij een fundamentele verandering van het systeem. De eventueel herwonnen stabiliteit, rust op de beurzen, zal niet meer blijken dan een pyrrusoverwinning. We verliezen daarmee de ‘sense-of-urgence’ om tot echte hervormingen te geraken. De leiden, die de wereld als hun speeltuin zien gaan gewoon verder met hun weddenschappen. En wij kunnen wachten op de volgende crisis, die zonder enige twijfel komt. Wanneer wordt de termijnhandel op de beurzen wereldwijd verboden?