Over internetverkoop, winkelcentra en banken

De verkoop van producten via het wereldwijde web zal in de komende jaren alleen maar toenemen. Daardoor ontstaat er druk op de winkelcentra in de grote steden. Vooral in Limburg, omdat daar ook nog eens de vergrijzing meer dan gemiddeld invloed heeft op de kopersstromen. De centra van Maastricht , Heerlen, Sittard-Geleen en Venlo zullen de gevolgen pijnlijk voelen. Over tien jaar koopt de helft van alle consumenten zijn of haar televisie, computer, ijskast of wasmachine via internet. Een op de vijf zal dan kleding en boeken op die manier aanschaffen.

Ik vind het fantastisch om – nu nog in de papieren krant ( hoe lang nog?)- te lezen hoe Marty Dahmen uit Landgraaf het desondanks aandurft om een herenmodezaak te beginnen. Waar? In Aken! Aan de Dahmengraben. Speelt hier de Voorzienigheid mee? Zijn eigen analyse voerde hem naar de Domstad. Niet de onderzoekers van adviesbureau Roots. Maastricht is te duur, in Heerlen is de modemarkt verzadigd en Sittard-Geleen kent nu al teveel leegstand. De toekomst van Limburg ligt over de grens! Dat was de titel van het rapport uit 2007 van de commissie Hermans. Dahmen heeft het wellicht niet gelezen, maar brengt het wel in de praktijk, terwijl de politiek het rapport in de la bij de stukken van blijvende waarde heeft opgeborgen. Al zijn spaarcenten heeft de nieuwbakken ondernemer in zijn zaak gestoken. Geen cent van de bank. Ondernemen is risico durven nemen.

Ook het verhaal van Robert Peters uit Heerlen tovert een glimlach op mijn gezicht. Geen enkele bank wilde zijn ondernemingsplan voor een webshop voor kabels financieren. Snel en goedkoop alle kabels leveren. Daaraan gekoppeld een ijzersterke klantenservice, die vragen van klanten op de dag dat ze gesteld worden beantwoord. 600 bestellingen per dag en de groei zet door. Elk jaar verdubbelt de omzet. Daar kan menige bank iets van leren. Peters is blij, dat hij het op eigen kracht gedaan heeft en daarom nu snel door kan groeien. Geen pottenkijkers van de bank. De banken durven al lang geen kleine risico’s meer te dragen. Dat niveau zijn ze ontgroeid.

In een schalkse bui heb ik wel eens geroepen, dat we nooit een gloeilamp gehad zouden hebben, als Frits Philips in deze tijd geleefd had. Wie zijn toch die bollebozen bij de banken, die het allemaal zo goed weten? Solvabiliteit, rentabiliteit, omzetprognoses voor drie jaar, investeringsbegroting en ga zo maar door. Papier, papier, papier. De startende ondernemer wordt er moedeloos van. Wel beleggen diezelfde banken miljarden euro’s in landen en projecten, die de eerste de beste junior -risicomanager de rillingen over de rug zouden doen lopen. En als het mis gaat het handje ophouden bij de staat en dus de belastingbetaler. Dan moeten ze overeind gehouden worden, waar elk ander bedrijf failliet zou gaan. Overheden en banken kunnen kennelijk niet failliet gaan. Dat hebben al die ambtenaren goed geregeld. Bij banken en overheden werken te weinig ondernemers, want die zijn allemaal al voor zichzelf begonnen! Misschien moeten wij gewoon maar eens stoppen om onze centen aan die banken te geven en er zelf mee gaan ondernemen. Het is tijd voor een nieuwe bank van, voor en door kleine ondernemers.

Het Neutrino en boodschappen uit de toekomst

Het neutrino is , mocht u het nog niet weten, een heel, heel klein subatomair deeltje, dat sneller schijnt te zijn dan het licht en zich van materie vrijwel niets aantrekt . Sinds Einstein gaan natuurwetenschappers, en in hun kielzog ook gewone stervelingen, ervan uit dat niets sneller is dan het licht. Nu lijkt het erop, dat de relativiteitstheorie ( u weet wel: E=MC²) zelf relatief is. De bollebozen van het Europees Centrum voor Kernonderzoek, op zijn Frans afgekort CERN, kunnen het zelf bijna niet geloven. Als het waar zou zijn betekent het dat we in theorie boodschappen aan het verleden kunnen geven. We zouden bijvoorbeeld tegen de regeringsleiders van Europa kunnen zeggen, dat hun getreuzel geleid heeft tot een wereldcrisis en dat ze er wijzer aan gedaan zouden hebben om veel nationale soevereiniteit aan de Europese Unie over te dragen, er een politieke unie van te maken, met een echte president en een echte regering, gecontroleerd door een parlement.. Helaas zijn de geleerden het er nog niet over eens of het door het neutrino mogelijk zal zijn de loop der geschiedenis te beïnvloeden.

Robert Dijkgraaf, de president van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen stelt, dat – als de waarneming van het CERN klopt – ons begrip van tijd niet meer geldig is en verwacht, dat het een grote puinhoop zal worden. Hij zegt er niet bij wat. Wetenschappers weten niet, evenmin als gewone stervelingen, wat ze niet weten. Maar ze zouden kunnen weten, dat het al een puinhoop is. Daar is geen boodschap uit de toekomst met behulp van het neutrino voor nodig.

Zo kwam ik er dit weekend min of meer toevallig achter, dat het Liberty Plaza in New York al een dikke week bevolkt wordt door betogers met het motto #OccupyWallStreet. De heldhaftige cops van 9|11 spuiten nu pepperspray in de ogen van vreedzaam demonstrerende dames. De New York Times zwijgt de gebeurtenissen dood. En onze correspondenten zitten evenzeer te slapen. Geen woord in de krant, geen beeld in het journaal. Gebeurt zoiets in Tunesië, Egypte, Syrië of Libië, dan zit de verzamelde pers er boven op. In het westen wordt dit niet meer opgemerkt, laat staan serieus genomen. Daar is toch al democratie en er wonen alleen maar mensen, die het veel te goed hebben om nog ergens voor op de been te komen. Ja, wat Grieken en een paar Italianen, omdat ze teveel moeten bezuinigen. Maar dat waait wel weer over. Zo mist de wereldpers het ontstaan van de Global Revolution, die binnenkort overwaait naar het Damrak, dat omgedoopt zal worden tot Plein van de Vrijheid.

Het neutrino kan wellicht uitkomst bieden, waar de media het af laten weten, door vanuit de toekomst aan de wereldbevolking te laten weten, dat er nog hoop is. De ‘verwende, op hun luie reet rustende’ jongeren van de wereld , te beginnen in de USA, zullen de verantwoordelijkheid voor de toekomst van de wereld overnemen van de oude, zelfgenoegzame, vastgeroeste garde. Ze zwijgen niet langer, komen in actie en wijzen de echt schuldigen aan. Banken ,beleggers en schuldenmakende regeringen, die elkaar – uit puur eigenbelang - in een ijzeren greep houden, een greep waar het overgrote deel van de wereldbevolking het slachtoffer van zal worden, tenzij de mensen van de Global Revolution beweging dat weten te verhinderen. Op naar het Damrak!

Dodelijk

Wilders heeft wel een punt als hij zijn mede volksvertegenwoordigers selectieve verontwaardiging verwijt. Het sterkst maakt hij dat met de ‘flapdrol’ en ‘effe dimme’ van Marijnissen en het ‘schoothondje’ van Kok. Daarover werd van geen enkele zijde ooit een opmerking gemaakt. En nu stuitert iedereen de stress in van ‘bedrijfspoedel’ en ‘doe effe normaal man’.

Maar er is ook een verschil. Daar waar de kwalificaties van Marijnissen en Kok eerder uitzonderingen waren, die overigens wel correctie verdiend hadden, is dit taalgebruik bij Wilders eerder de regel. Hij probeert bewust en opzettelijk het echt inhoudelijke debat en zijn politieke tegenstanders te ontregelen, door te choqueren en uit de dagen. Dat lukt hem aardig. Zijn aanhangers dragen hem op handen, omdat hij de dingen bij hun naam noemt en zich weinig gelegen laat liggen aan de fatsoensnormen van de gevestigde politieke orde. Dat politiek fatsoen heeft namelijk tot gevolg gehad, dat een aantal maatschappelijke problemen te lang onbesproken zijn gebleven en dat individuen en groepjes de ruimte, die hen daardoor geboden is , op hun manier ingevuld hebben. In Duitsland heeft Thilo Sarrazin daarover een boek geschreven met de titel “Deutschland schafft sich ab”. Hij werd naar aanleiding daarvan uit het bestuur van de Deutsche Bundesbank gezet en bijna ook uit zijn partij, de SPD.

Uiteindelijk zal Wilders ten onder gaan aan zijn eigen generalisaties. Rutte pareerde hem gisteren één keer op voortreffelijke wijze met de opmerking dat uit onderzoek gebleken is, dat moslims die de moskee bezoeken veel minder tot criminaliteit geneigd zijn dan degenen die dat niet doen en dat dientengevolge geconcludeerd kan worden, dat de Islam een positief effect heeft op de veiligheid in Nederland.

Voor het aanzien van de Tweede Kamer, van de premier en van de politiek in het algemeen zijn de generalisaties en kwalificaties van Wilders dodelijk. In zijn eigen val sleept Wilders uiteindelijk de politiek als geheel mee. Er is sprake van moeilijk te herstellen imagoschade. Vertrouwen en aanzien verdwijnen als sneeuw voor de zon. Niet het land, maar de politiek is goed op weg zichzelf af te schaffen.

De kracht van eenvoud en beperking

Het tolt in mijn hoofd. Wie is nog in staat om de complexe werkelijkheid in zijn geheel te bevatten? Op wiens oordeel kan ik nog vertrouwen en bouwen? Ik probeer mij voor te stellen dat Henk en Ingrid naar de algemene beschouwingen in onze tweede kamer kijken. En plotseling begrijp ik het succes van Wilders. Zijn kracht ligt in de eenvoud. De Grieken uit de eurozone donderen, geen moslims meer het land in, alle crimineel Marokkaans tuig het land uit , alle andere Kamerfracties de boom in en minaretten doen pijn aan de ogen. Dat is toch net iets eenvoudiger dan het herstellen van macro – economische onevenwichtigheden, evenwichtig bezuinigen op het persoons- en kindgebonden budget , het samenvoegen van Wajong, WSW en WWB, het budget bijzondere bijstand of een twee staten oplossing voor het Midden-Oosten conflict.

Niemand lijkt te beschikken over een totaal – concept voor de toekomst van de wereld en dat in voor iedereen begrijpelijke bewoordingen uit te kunnen leggen. Dan is het voor de hand liggend, dat Henk en Ingrid de veiligheid van de eigen vier muren opzoeken en de deur op slot doen. Een gebrek aan groot(s) denken leidt tot klein handelen. Angstige kinderen slaan hun handen voor de ogen en hopen zo onzicht - en ongrijpbaar te worden voor de bedreiging. Schijnveiligheid.

Waar is de man of vrouw met de alles omvattende visie? Wie wijst de weg naar een wereld, waarin volkeren en naties in vrede en voorspoed met elkaar samenleven en de vruchten van gezamenlijke arbeid eerlijk met elkaar delen? In toenemende mate komt ons lot in handen te liggen van superspecialisten, die kleine stukjes van de werkelijkheid ontleden en trachten te beschrijven om daarover vervolgens met andere superspecialisten van mening te verschillen. Ook de wereld van feiten en cijfers blijkt voor meerderlei uitleg vatbaar.

Van Wilders valt te leren, dat waar is wat onze oosterburen tot uitdrukking brengen met in der Beschränkung zeigt sich der Meister. In plaats van ons te verliezen in de papieren werkelijkheid van gedetailleerde cijfers en feiten moeten we terug naar de hoofdlijnen en weer greep krijgen op het geheel . Dromen en idealen helpen daarbij meer dan feiten en cijfers. Bevlogenheid en vertrouwen meer dan het pessimisme dat tot uitdrukking gebracht wordt door zogenaamde realisme en het blijvend principieel wantrouwen van elkaars motieven. De vereniging van de proletariërs aller landen heeft niet tot het gedachte resultaat geleid. Het is tijd voor de vereniging van de idealisten aller landen. Deze wereld is van ons allemaal en die moeten we eerlijk delen. Eenvoudig. Maar tollen doet het nog steeds in mijn hoofd. Ik vrees, dat ik het te simpel zie.

Panters, poedels en schapen

De algemene beschouwingen in de tweede kamer zijn vandaag begonnen. Cohen (PvdA) kreeg het vanochtend meteen aan de stok met Wilders (PVV). Wilders noemt Cohen – als het om de eurocrisis gaat – de grote gedoger en voor het overige de bedrijfspoedel van Rutte. Hij loopt aan het lijntje, keft, plast hier en daar tegen een paaltje, gromt wat, maar belandt uiteindelijk op baasjes schoot. Na wat aaitjes over zijn bol sust hij vredig in slaap. Nee, dan Wilders zelf. Hij is een panter, altijd waakzaam en uit op buit. Hij vecht zich dood voor Henk en Ingrid. De Partij voor de Dieren zal blij zijn met de prominente plaats die de viervoeters in het debat krijgen.

De stijl van Wilders verlevendigt het debat ontegenzeglijk, maar brengt het ook op een bedenkelijk niveau. Het gaat niet meer om de inhoud, maar om het omlaaghalen van de politieke tegenstrever tot een karikatuur. Wilders weet natuurlijk heel goed dat hij de enige is die het minderheidskabinet van VVD en CDA officieel gedoogt. Hij moet de manier waarop dit kabinet de bezuinigingen verdeelt uitleggen aan Henk en Ingrid. Dat doet hij liever niet. Hij verkiest de frontale aanval op de PvdA, die de minderheidsregering aan een meerderheid helpt als het om de pensioenen en Europa gaat. Daarover is in het gedoogakkoord niets opgenomen en dus kan Wilders vrijelijk zijn gang gaan en inspelen op de euroscepsis onder de Nederlanders, die hijzelf, samen met de SP, al tijden aanwakkert.

Wij zijn de schapen, die ons als we niet uitkijken en nadenken, door de panter naar de slachtbank laten leiden. Wilders geeft ons de keuze tussen de poedel en de panter. Ik heb mij wel eens door PVV – kamerlid Dion Graus , toen hij zich nog inzette voor de Stichting Hulphond, laten vertellen dat de poedel de meest intelligente hond is. Hij wordt met de Labrador gekruist tot een Labradoedel. Een slimme, behulpzame hond, die uitermate geschikt is om gehandicapte mensen bij hun algemene dagelijkse levensverrichtingen bij te staan. Dat is bij de panter ondenkbaar. Die zou de gehandicapte schapen waarschijnlijk aan stukken scheuren. Graus zal dit niet aan Wilders verteld hebben. Ware dat wel zo geweest, dan zou die ongetwijfeld een andere keuze gemaakt hebben bij de keuze van een equivalent uit het dierenrijk voor Cohen.

Voor schapen is de keuze tussen de panter of de poedel geen ingewikkelde. Het is de keuze tussen verslonden of geholpen worden.

Signalen uit de samenleving

De verleiding is groot om op deze derde dinsdag van september enige woorden aan de troonrede zelf te wijden. “Het gaat slecht, verder gaat het goed” schreef Reve in De Avonden. Daar is alles mee gezegd.

De commentatoren op #troonrede proberen grappig te zijn en soms de inspiratie op te roepen die ze in de regeringsverklaring gemist hebben. Van ‘het klinkt een beetje alsof de koningin per ongeluk het partijprogramma van de VVD heeft uitgedraaid’ tot ‘economisch gezeik’. Van ‘iemand nog visie natuur, milieu en duurzaamheid ontdekt?’ tot ‘het zou toch mooi zijn als de koningin halverwege de troonrede zelf ook in slaap zou vallen’. Van ‘het wordt steeds oneerlijker hier in Nederland’ tot ‘de koningin klinkt niet alsof ze zelf gelooft wat ze voorleest’. Van ‘open deuren, holle frasen en leuke hoedjes’ tot ‘hoe motiverend zou het zijn geweest als Queen B. dat pak papier opzij had gelegd en een ongelofelijke power talk had gegeven? ‘ Van ‘Geertje lacht ze allemaal uit’ tot ‘Iedereen weet dat het slecht gaat, maar nu willen we weer vooruit! Geef ons een doel, een droom, anything!’

Gisteren vertelde een kennis van me, dat hij verleden week op straat stil kwam te staan. Zijn auto had het begeven. Hij duwde ‘m aan de kant op het ter plaatse brede trottoir. Verantwoordelijk burger als hij is en natuurlijk ook om te voorkomen dat er een bon van 60 euro onder zijn ruitenwisser gestopt zou worden, belde hij de politie om te zeggen wat hem overkomen was. Hij beloofde dat hij zijn auto dezelfde avond of anders de volgende ochtend weg zou laten halen. Het pakte even anders uit dan deze , zich verantwoordelijk voelende burger verwacht had. In plaats van een bedankje voor zoveel plichtsbesef, kreeg hij op hoge toon te horen, dat hij ervoor diende te zorgen dat zijn auto onmiddellijk verwijderd werd. Wat hij ook probeerde uit te leggen, er viel met de agente aan de andere kant van de lijn geen land te bezeilen. Hij moest de ANWB maar bellen of iets anders verzinnen. Mijn kennis is een ervaring met de overheid rijker en een illusie armer.

Een medewerker van de gemeente, eentje die geen tijd heeft om de troonrede te volgen omdat hij echt werkt, schoot me vanmiddag op straat aan. ‘We hebben volgende week een gesprek met de wethouder over bezuinigingen bij onze afdeling. Iemand van ons wil haar vragen of we niet met minder wethouders toe kunnen. Weet jij of die drie wethouders bij ons alle drie fulltimers zijn?’ ‘Dat zijn ze volgens mij niet, ‘ antwoordde ik, ‘maar ik zal het nog even precies voor je navragen.’ De idee achter de vraag is wellicht dat sommige ambtenaren denken dat een afslankende overheid heel wat politici en bestuurders kan missen. Waar mijn kennis inmiddels een stukje op weg is de overheid vaarwel te zeggen, beginnen de ambtenaren kennelijk afscheid te nemen van hun politieke bazen.

El (van) Rey

De burger zegt de overheid vaarwel. Zo ongeveer kopte De Volkskrant afgelopen zaterdag. Onderzoek lijkt te bevestigen wat de Trendrede verleden week al verwoordde , we zijn op weg naar zelfsturing.
Politici en bestuurders hebben het zó druk met zichzelf en met elkaar, dat onder de bevolking wel de idee post moet vatten dat hen geen tijd rest om op te lossen wat als werkelijk problematisch waargenomen en ervaren wordt.

Van Rey, onderkoning van Roermond en lid van de Limburgse Provinciale Staten voor de VVD , is een mooi voorbeeld. Een politiek monument zo langzamerhand, prototype machtsdenker. Ik dicht hem een geweldige eigendunk toe. Hij ontleent die aan bijeen gerommelde stemmen en voelt zich daardoor gemandateerd om complotten te smeden , zoals spinnen hun web weven, waarin zijn politieke tegenstanders verstrikt raken en uiteindelijk onschadelijk gemaakt worden. Wanneer dat doel bereikt is heft hij zijn handen in onschuld ten hemel en bagatelliseert zijn rol. Hij liegt en bedriegt en is ervan overtuigd dat zijn politieke doel, zoveel mogelijk naamsbekendheid en stemmen voor zichzelf en zijn partij, alle middelen heiligt. Hij geniet van zijn macht als hij gouverneur Frissen naar een afspraak met partijgenoot en KNVB – directeur Kessler kan commanderen en ontkent vervolgens glashard, dat die bijeenkomst ooit plaatsgevonden heeft. Dat zou hij vast en zeker niet gedaan hebben als de fusie tussen Fortuna Sittard en Roda JC wel een feit geworden zou zijn. Het enige consequente, dat in zijn gedrag te ontdekken valt is dat hij steeds met de heersende wind meewaait.

Als de politiek nog een overlevingskans wil hebben, moeten dit soort politieke opportunisten, intriganten zo spoedig mogelijk van het toneel verdwijnen. Het volk heeft ze inmiddels ontmaskerd. Laten wij onszelf verlossen van deze zogeheten politieke dieren, wolven in schaapskleren, die het spelen op kosten van de belastingbetaler belangrijker vinden dan dienstbaar zijn aan degenen die hun wedde betalen. Ze hebben het vooral druk met het zagen aan de stoelpoten van iedereen die hen ook maar een strobreed in de weg legt, het niet met hen eens is of hen naar de kroon steekt. Verheven boven alle kritiek. Om zich heen snellen ze koppen. Niets vermag in hun omgeving te groeien en tot bloei te komen. It’s lonely at the top, houden ze zichzelf vervolgens voor. Hun motieven moeten te allen tijde gewantrouwd worden. Het zijn vooral deze types die de nadenkende burger geen andere keuze lijken te laten dan de overheid vaarwel te zeggen. Wat dat uiteindelijk voor de democratie betekent is een interessante vraag. Wat gebeurt er met onze samenleving als burgers het vertrouwen in de overheid verliezen, haar niet meer zien als legitiem bekleder van gezag en hun eigen gang gaan? Ik heb het donkere vermoeden, dat de geprivilegieerde politieke kaste zich niet zonder slag of stoot gewonnen geeft en dat er rekening gehouden moet worden met een in toenemende mate repressieve overheid, die haar geweldsmonopolie niet ongebruikt zal laten. Een solide overheid moet immers in staat zijn haar burgers in het gareel te houden, ze netjes belasting te laten betalen en anarchie te vermijden.