Radicaal narrig

Voordat morgen de Weiberfassnach losbarst en tot woensdag niemand aanspreekbaar is kunnen we het nog even hebben over enkele serieuze onderwerpen. Zoals bijvoorbeeld het feit dat het internet zich ontwikkeld heeft tot een kraamkamer voor radicale jihadisten, mensen die bereid zijn aanslagen te plegen tegen de ware vijanden van de islam. Nou is dat niet zo opmerkelijk. Wie naar de wereld van vandaag kijkt radicaliseert vanzelf. Ik kom vrijwel dagelijks op Twitter berichten tegen van mensen die onze regering liever gisteren dan vandaag via een staatsgreep naar de maan zouden willen schieten. Om van de Grieken en de Italianen maar helemaal te zwijgen. Die staan al op straat, terwijl wij kennelijk nog kunnen volstaan met vanachter de computer een beetje stennis te maken. Wie gezien heeft hoe Goldman Sachs uit puur winstbejag de wereld met financiële derivaten de vernieling in geholpen heeft zal alle bankiers onmiddellijk mee willen laten reizen. Die hebben immers bewezen geen scrupules te kennen en worden als dank voor de bewezen diensten ook nog eens met miljarden overeind gehouden. Onze leiders plukken onze veren en steken ze de bankiers in hun achterste. Om narrig van te worden.

We kunnen het ook nog even hebben over het feit dat je als normale burger ongeveer 16 jaar tegen de overheid moet procederen om je gelijk te krijgen. Fouten toegeven blijkt voor menig overheidsdienaar en bedrijfsplukker nog steeds een van de moeilijkst op te brengen deugden. Over het zelf herstellen van die miskleunen zullen we maar zwijgen. Ik probeer me voor te stellen wat die Maastrichtenaar die in 1995 zijn rijbewijs als gestolen opgaf en al ( ! ) in 1997 een nieuw kreeg tot gisteren meegemaakt moet hebben. De staat vergat zijn oude rijbewijs ongeldig te maken. Er werden een dikke 1700 auto’s op dat oude rijbewijs geregistreerd zonder toestemming van de ( voormalige ) eigenaar ervan en zonder dat ook maar een van die slaapkoppen argwaan kreeg. Wel bleken ze in staat om alle verkeersboetes en belastingaanslagen naar hem op te sturen, hem zijn uitkering af te nemen omdat hij meer dan 1700 auto’s bezit en hem op te laten draaien voor de schade door ongelukken met die auto’s . Hoe de man ook probeerde de fout recht te zetten, niets mocht baten. En uiteindelijk moet dan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens eraan te pas komen om een onze overheid tot luisteren te bewegen. Zou je daar niet narrig of misschien zelfs radicaal van worden?

En helemaal narrig word ik van het bericht dat Deetman nu ook het eventuele misbruik van meisjes en vrouwen door de RK Kerk gaat onderzoeken. Zijn eerste onderzoek was weliswaar niet specifiek op jongens gericht, maar zijn commissie meent nu toch dat het goed is nog even specifiek naar de dames te kijken. En mijn favoriete minister gunt hem die klus wel. Maar dat was altijd al een slaapwandelaar. Werk hebben is niks, werk houden is de kunst. En dat terwijl de parochies en dus de kerk steeds meer moeite heeft de financiële eindjes aan elkaar te knopen, omdat wij niet meer ter kerke gaan en de collecteschalen niet meer vullen met levend geld. Dus, waarde narren, allemaal zondag naar de carnavalsmis en minstens het geld van twee bier op de collecteschaal! Er is nog maar een redding voor ons allemaal: Radicaal narrig worden en de kerk redden , want van de staat hebben we niets meer te verwachten. Met de carnaval voor de deur is de tijd er rijp voor. Alaaf!

Angelsaksisch Knoevelemint 2012

Als hofnar van de prins beschik ik nu een poosje over narrenvrijheid. Ik mag zeggen wat andere slechts mogen denken. Met de spiegel hoog geheven zeg ik wat andere graag hadden willen zeggen. Zij moet en echter voortdurend op hun hoede zijn en elk van hun woorden wordt op een goudschaaltje gewogen. Die handicap heb ik niet. Wat ik zeg of schrijf interesseert geen mens of slechts een enkeling en het doet er verder ook niet toe. Dat geeft een heerlijk vrij gevoel.

Gisteren was ik op het Knoevelemint 2012 een van de 333 genodigden bij een zitting naar Rijnlands model. Althans zo betoogde de opperspreekstalmeester meerdere malen. Zittend op houten banken aan lange tafels mochten we genieten van een keur aan artiesten. Het moest op zijn Rijnlands omdat Angelsaksisch te duur werd. Open en staand leverde volgens de gouverneur vooral een fikse openstaande rekening op. Knuffelen mag, als het maar niet te duur wordt. Dus bezuinigen. Streng selecteren en controleren. Efficiënt serveren, ieder kwartier een drankje. Om half drie beginnen en om zeven uur iedereen de deur uit. De opperspreekstalmeester heeft zich vergist of hij heeft de instructies van de gouverneur verkeerd begrepen . Het Knoevelemint 2012 werd voor het eerst volgens het Angelsaksische model gehouden.
Over verkeerd begrepen gesproken, de Moelemeëker van de Blauw Sjuut begreep helemaal niets van de humoristische opmerkingen van de gouverneur. Die gaf hem een boodschap voor de burgemeester mee, die erop neer kwam dat ze in Heerlen goed moeten uitkijken dat ze niet alleen wind overhouden als ze al hun kroonjuwelen in de etalage zetten. Vroeger was die Moelemeëker een goed voorbereid spreker, die precies wist waar hij was en wat er op die plek in het afgelopen jaar allemaal gebeurd was. De huidige Moelemeëker weet alleen dat zijn functie al 64 jaar Moelemeëker heet en dan houdt het zo ongeveer wel op. Hij presteerde het zelfs om de gouverneur met burgemeester aan te spreken. Een beetje de weg kwijt, de arme man. En hij spreekt Frans. Heerlen zit volgens hem vol met enterpeneurs, die van privatiseren hun hobby maken en dus het glaspaleis, de thermen en kasteel Hoensbroek gewoon verkopen, net als de Grieken al hun staatsbezittingen moeten verkopen. Dat is natuurlijk wel humor. Maar niet voor de Moelemeëker. Hij meende het bloedserieus en het had maar een haar gescheeld of hij had de gouverneur een klap verkocht. Misschien kan Jan Hoen zijn erelidmaatschap van de Blauw Sjuut gebruiken om het bootje weer op de juiste humoristische koers te brengen en het kanon van de Moelemeëker van de juiste humormunitie voorzien.

Natuurlijk waren er veel veren. Zelfs de burgemeester van Landgraaf droeg een steek met vier lange veren. Of die nu ook prins geworden is, vroeg ik me af? Ik heb even op de lijst van nevenfuncties gekeken en nu blijkt hij president van de Samenwerkende Limburgse Vastelaovensvereniginge te zijn en zelfs senator van dienst van het Pakstad Garde Regiment. Ik ken een Limburgse wethouder , die zich eens onherkenbaar verkleed door een bode zijn eigen gemeentehuis uit heeft laten gooien omdat hij geen toegangsbewijs had. Humor is toch ook en vooral zelfrelativering. Dat zal de president niet gebeuren vrees ik. Die wil net als heel veel verendragend volk dat geen prins is vooral herkend en erkend worden. De gouverneur gaat gelukkig met een masker getooid, onherkenbaar de straat op.

La Kraft

Het laatste weekend voor de echte carnaval staat voor mij al jaren in het teken van de Herrezietsong in Kerkrade. De 22 leden van d’r iesjte Kirchroadsjer Herrezietsongsverain trekken dan traditioneel op zaterdag met een huifkar door het Limburgse land en bezoeken op zondag de zietsong. Dit jaar heb ik in café Edelweiss in Eygelshoven zelf een optreden verzorgd en daar onder meer de Raenpiete schlager van dit jaar ten gehore gebracht. De Raenpiete zunt hej is opgenomen ter gelegenheid van het 55-jarig bestaan van CV De Raenpiete uit Vaals en met stip op nummer 952 de top 1111 van L1 Radio binnengekomen. Samen met Natascha Jongen heb ik de solopartij voor het lied ingezongen. En nu klinkt overal waar we komen het tsieke tsakke hoi hoi, tsieke takke hee, ut is vastelaovend kom d’r bej. De tekst is geschreven door Erwin Lennaerts van Limbo Express en die valt merkbaar goed bij de carnavalsvierders evenals bij de burgemeester en de pastoor. Dus is het altijd weer een feest om ‘m te zingen. Maar natuurlijk halen wij het niet bij…………………….
Gisteren zaten we met 1200 mannen in de Rodahal in Kerkrade. Tante Nel werd van de bühne af gefloten. Haar buut was onverstaanbaar en ze , eigenlijk een hij, had geen kans. En toen kwam Beppie. Wee turven groot. Wat je ook van haar vindt, het kleine Maastrichtse madammeke slaagt er spelenderwijs in om 1200 aangeschonken mannen aan haar voeten te krijgen. Ze doet me altijd weer een beetje aan Edith Piaf denken. Champions League van het Limburgse levenslied zei President Walter Sterck en hij heeft gelijk. Een artiest uit Maastricht heeft het in Kerkrade nooit gemakkelijk. Beppie is de uitzondering op die regel. Halverwege smeert ze haar stem met het traditionele glaasje water, dat altijd weer naar jonge jenever smaakt. Als ze na haar optreden , begeleid door een lange sekundant, door de zaal loopt moet iedereen naar beneden kijken om te zien waar ze is. Klein van gestalte, maar oh zo groot als artiest. Ik voelde niets dan respect en daarom vandaag deze ode aan La Kraft!
Dadelijk gaan we naar het Provinciehuis voor het Knoevelemint 2012 en dan gaat het deze week slag op slag verder tot aan de haringen volgende week woensdag. Het wordt genieten en steeds weer opnieuw trots zijn op wat we in onze provincie allemaal hebben. La Kraft is top en de Raenpiete en vastelaovend zijn OK. Vastelaovend same!

De digitale Klaagmuur

Er kan tegenwoordig niets meer gebeuren of er komt een meldpunt op internet. Vieze subsidies in de energiewereld kunt u melden op het meldpunt fossiel schandaal. Weet u iets over het misbruik van jongeren door geestelijken, dan kunt u terecht op het meldpunt seksueel misbruik RKK. Er zijn meldpunten voor klachten over vliegtuiglawaai, het optreden van de Inspectie Volksgezondheid, discriminatie, kinderporno, pesten op het internet en kindermishandeling en ga zo maar door. Straatterreur kon u al melden bij de PVV en sinds een aantal dagen staat die club ook open voor uw klachten over Polen en andere MOE- landers, wat staat voor personen afkomstig uit midden en oost Europese landen die hier verblijven. De PVV gaat er nog net niet zelf op af om de Polen die onze banen inpikken het land uit te knuppelen, maar biedt de klachten aan de verantwoordelijke bewindslieden aan. In Aken is dat anders. Daar gaat de Kameradschaft Aachener Land er wel zelf op af als er klachten komen over mensen die anti – Duits, extreem links of communist zijn. Dan volgen mishandelingen, gifbommen door de brievenbus, hakenkruizen op de gevel en – wie weet – een aanslag op de carnavalsoptocht.
Sinds we elkaar niet meer op ons gedrag aanspreken uit angst een klap voor de kop te krijgen, krijgt het internet in toenemende mate de functie van digitale Klaagmuur. Het zelfcorrigerend vermogen van de samenleving is op een absoluut dieptepunt terechtgekomen. Zelfs onze premier heeft geen mening over het meldpunt MOE – landers van de PVV. Hij hangt de staatsman uit en laat eventuele kritische kanttekeningen met graagte over aan het politieke klootjesvolk. “Het staat de PVV vrij haar gang te gaan. En dat doet ze ook veelvuldig”, zegt de leider van ons land. We leven in een vrij land, dus je doet maar, is zijn boodschap. Ook de premier is bang. Bang voor het voortbestaan van zijn regering. Het politieke klootjesvolk is bang voor de kiezer. De angst regeert het land. Het hoeft daarom niemand te verbazen dat een toenemend aantal mensen gewoon zijn gang gaat, een grote bek opzet en met geweld dreigt tegen iedereen die hen ook maar een strobreed in de weg legt, inclusief de kapot gereorganiseerde politie, en daar ook nog gemakkelijk mee wegkomt. De welwillende meerderheid heft haar armen in machteloosheid ten hemel en ziet toe hoe de sterke, brutale minderheid zich de wereld toe eigent. De solidariteit verliest het in toenemende mate van het eigenbelang en het recht van de sterkste wint het van de rechtsstaat. Een klimaat waarin clubjes als de Kameradschaft Aachener Land en de PVV goed gedijen.
Gelukkig hebben we nog Bernard Wientjes, de voorzitter van VNO-NCW, die ongezouten kritiek levert op het MOE – landers meldpunt van de PVV en de politiek oproept datzelfde te doen. Tevens merkt hij nog even fijntjes op dat zonder de Verenigde Staten van Europa de afzonderlijke lidstaten kansloos zullen zijn. Maar misschien is Wientjes ook alleen maar brutaal en uit op het bevredigen van het eigen belang van de werkgevers. Wie heeft het nog goed voor met de wereld? Wie is nog te vertrouwen?

We moeten aan de sprinkhaan! Het vlees van de toekomst

Ondanks het feit dat we in niet alleen in Nederland maar in heel West-Europa te maken hebben met ontgroening groeit de wereldbevolking nog steeds zeer snel. In 2050 zullen er 9 miljard wereldburgers zijn. Er is genoeg voedsel op de aarde aanwezig om iedereen te eten te geven, maar we zijn er tot op heden niet in geslaagd dat op een adequate wijze te verdelen. Omdat ook aan voedsel geld verdiend moet worden, draaien we het liever door dan het weg te geven. Daarom lijden er (nog steeds) veel mensen honger. Omdat er steeds meer mensen vlees eten dreigt er nu ook nog eens een tekort aan dierlijke eiwitten. En dus onderzoeken ze in Wageningen al jaren hoe we insecten kunnen gaan consumeren en hoe de eiwitten uit die beestjes gehaald kunnen worden. Er zullen vast wel landen of streken op de wereldbol te vinden zijn waar het consumeren van insecten al dagelijkse kost is. Dus of er nu echt zoveel te onderzoeken valt is de vraag, want alles wat leeft wordt gegeten. Waarschijnlijk zijn er ook mensen die zullen zeggen dat het verstandig zou zijn om wat meer plantaardige eiwitten te consumeren, want de productie daarvan legt veel minder beslag op de aardoppervlakte dan die van dierlijke eiwitten. Maar goed, wetenschappers moeten ook aan het eten blijven en dus subsidieert de overheid het onderzoek naar de meelwormsnack en de sprinkhaanpizza met miljoenen. Tot nu toe kijken wij alleen nog met afschuw naar zogenaamde spelprogramma’s op de TV waar kandidaten dit soort exotische gerechten moeten verorberen en veelal weer kokhalzend uitbraken. Maar als het aan de overheid en de wetenschap ligt zal het niet lang meer duren vooraleer het de gewoonste zaak van de wereld is dat ook wij van de gefrituurde sprinkhaan gaan genieten. Dertig procent van de Nederlanders is al zover dat ze wel insecten zouden willen eten. De geesten van de andere zeventig procent worden nu rijp gemaakt. In april verschijnt het eerste kookboek van de Wageningen Universiteit vol met insectenrecepten. Om u alvast een voorproefje te geven van wat in sommige restaurants nu nog voor delicatesse doorgaat maar straks dagelijkse kost wordt heb ik wat snelle research gedaan. Wat dacht u van omeletreepjes van buffaloworm, roergebakken sprinkhaan, quiche met meelwormen of meelwormen – chocoladebroodjes, gebakken krekels of gefrituurde poppen van de reuze zijderups? Onderzoekers van de universiteit van Gent hebben aangetoond dat het consumeren van rupsen, vooral de zijdemotrups, de bloeddruk bij ratten met hoge bloeddruk 10 tot 15% verlaagt. De acceptatie van de insectenmaaltijd wordt vanzelfsprekend makkelijker als er ook nog een gezondheidsclaim aan hangt. Tenslotte zijn er naar schatting 250 miljoen mensen met een te hoge bloeddruk. Ook zonder onderzoek geloof ik dat , als de nood aan de man komt, wij alles eten wat we voor de kiezen kunnen krijgen, zelfs elkaar. Enfin, u weet nu waar het heen gaat.

Elk huisje zijn (elfsteden)kruisje

Tienduizend tweets in een seconde scoorde de super bowl, gewonnen door de New York Giants. Dat haalt de Elfstedentocht niet. Maar het Nederlandse volk twittert er lustig op los over de vraag of de zestiende tocht der tochten nu wel of niet plaats zal of zelfs moet vinden. En zoals gebruikelijk zijn de meningen ook nu weer verdeeld. Dat het volk als één man achter zo’n nationaal evenement gaat staan is een volstrekte utopie. De SGP heeft al laten weten dat rijden op zondag uit den boze is. De PVV wil een nationale feestdag als de tocht plaatsvindt, want de hij is uniek en authentiek Nederlands. De schaatsende moslims zijn gewaarschuwd. Natuurbeschermers nemen het op voor de wakeenden. Er zijn zelfs mensen die zich openlijk afvragen welke straf hen boven het hoofd hangt als ze – op welke creatieve wijze dan ook – het ijs in Friesland aan het smelten gaan brengen. De journaals openen en sluiten met de ijsdikte in Bartlehiem, Dokkum en Hindelopen. Bij Stavoren is het nog erg zwak. Bij Pauw en Witteman zit elke avond wel iemand die er verstand van heeft. De Friese politie waarschuwt via de media haar eigen dienders dat mogelijk alle verloven voor het komend weekeinde ingetrokken worden en wil assistentie van andere korpsen en het leger. Dat roept vraagtekens op over de wijze van communiceren binnen het politiedistrict Friesland. Het leger is al ingeschakeld om te helpen bij het sneeuwvrij maken van de route. Onze soldaten staan immers midden in de samenleving als ze niet net in Afghanistan zijn. Beerenburg draait overuren, want bij een feestje hoort nu eenmaal drank. De Dokkummer vlaggencentrale heeft een speciale vlag genaaid, voor de voorzichtigheid zonder jaartal. En nu dreigt de dooi. De koorts van de afgelopen dagen begint te zakken. Twijfel slaat toe. De rayonhoofden vergaderen vanavond. 1,5 miljoen bezoekers staan in de startblokken. Mocht de voorzitter van de Elf Steden Vereniging zijn zelf bedachte zinnetje uitspreken dan zit de NS weer volop in de problemen. In vele kerken branden kaarsen om moeder natuur te smeken het toch vooral niet matig, maar streng te laten vriezen en geen spelletje met de volkskoorts te spelen. Net als in het voetbal is er ook bij het schaatsen een verschil tussen degenen die de sport daadwerkelijk beoefenen en de gemanipuleerde massa die erom heen hangt. 16.000 mannen en vrouwen rijden echt en zien af, voor miljoenen anderen is het slechts een feestje. Weer miljoenen anderen vragen zich af waar al die commotie goed voor is en hebben de neus al vol van de Elfstedentocht voor hij eventueel gereden wordt. Ouders laten hun kinderen ‘De Hel van ‘63’ zien, zodat ze enig idee hebben waar al dat gedoe in feite over gaat. Heroïek! Helden! Daar hebben we behoefte aan. Mensen die de elementen trotseren, met bevroren ledematen en zintuigen tegen de wind in knokken om op de Bonkevaart een kruisje in ontvangst te nemen. En dan besluit de regering mensen die hun stroomrekening niet betalen net genoeg stroom te geven voor een lampje en de koelkast, maar niet voor de televisie. Zo schaatst de een, feest de ander , kijkt de derde van afstand bewonderend of tandenknarsend toe en baalt de vierde dat de TV het niet doet. Elk huisje heeft zo zijn eigen (elfsteden)kruisje.

Beelden

In de communicatie spelen beelden een belangrijke rol. Vraag een Belg naar het beeld dat hij van de Nederlander heeft en je krijgt al snel ‘grote mond’ en ‘gierig’ te horen. Omgekeerd vinden Nederlanders Belgen door de bank genomen nogal volgzaam en een gevaar op de weg. Wie als Nederlander wel eens een auto met een Belgisch kenteken in Nederland bestuurd heeft en de kunst van het liplezen ook maar een klein beetje machtig is ziet Nederlandse lippen bij het minste of geringste foutje de woorden ‘sjtomme Belsj’ vormen. Bij onze oosterburen is het allemaal groter, mooier en beter. De ‘Deutsche Gründlichkeit’ is spreekwoordelijk. De Fransen zijn allemaal behept met een zekere ‘joie de vivre’ en in Italië is geen blonde vrouw haar leven zeker. Al die beelden zijn natuurlijk enorme generalisaties, maar we hebben ze wel en ze spelen op de achtergrond en soms heel prominent een rol in onze communicatie. Net als eerste indrukken. Binnen enkele seconden hebben we allemaal ons (voor)oordeel klaar. Kijkend door onze eigen bril selecteren en vertekenen we de bij ons binnenkomende signalen met de snelheid van het licht en heel vaak is er geen tweede kans voor een eerste indruk. Daarom gaan we vol vertrouwen op de een toe en van de ander houden we eerst maar even wat veilige afstand. Dat zegt vaak meer over onszelf dan over die ander. Een ander merkwaardig fenomeen is de noord – zuid tegenstelling. Die speelt wereldwijd, maar ook binnenlands vaak een rol. In het noorden wordt hard gewerkt, terwijl ze het er in het zuiden meer van nemen. In het noorden wonen en werken de succesvolle en in het zuiden voelen ze zich al snel slachtoffer. In Duitsland bestaat de tegenstelling tussen Pruisen en Beieren. In navolging van de Beierse CSU hoeft het geen verbazing te wekken dat de afscheidingsgeluiden binnen het CDA uit het zuiden komen. In Noord – Italië wordt hard gewerkt en ten zuiden van Rome is alles maffia. In België spreken noord en zuid zelfs verschillende talen. Hoe zuidelijker je komt hoe dichter de mensen ook bij elkaar komen. Bijvoorbeeld als ze elkaar begroeten. De Eskimo’s kussen met de neus, terwijl de temperatuur toch aanleiding geeft om elkaar eens stevig in de armen te sluiten. Limburgers kussen drie keer en dat aantal neemt naar het noorden toe af. Maar ook binnen de provincie bestaat een noord – zuid tegenstelling. Rondom Venlo gaat het fantastisch. Logistiek centrum, Floriade en veelvuldig winnaar van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. In het zuiden is het sinds de sluiting van de mijnen, waarin de rest van het land de zuiderlingen uitbuitte, kommer en kwel en nu gaat ook nog NedCar dicht en wint W – Dreej uit Venlo voor de derde keer op rij het LVK. De slachtoffers uit het zuiden roepen boeh en voelen zich gepakt. De beelden vinden als vanzelf weer eens hun bevestiging. Ze blijken hardnekkiger dan menigeen wil geloven