De blijde boodschap

De belangrijkste gebeurtenis van het voorbije weekend was toch zeker het partijcongres van het CDA in Utrecht. De hele wereld keek en luisterde naar de definitieve teloorgang van de C. Het eindpunt van een jarenlang secularisatieproces. Het restantje christenen dat we nog hebben moet zijn toevlucht nemen tot de SGP en die andere splinter, die de balk in zijn eigen oog niet ziet, maar dat zijn natuurlijk wel de Nederlandse fundamentalisten. Onder hen die het zagen en hoorden de acht ambassadeurs die in de NRC van zaterdag hun kijk op de polder verwoordden. Conclusie: Van een naar buiten gericht land dat voor elk probleem wel een oplossing wist te bedenken zijn we verworden tot naar binnen gerichte en door angst geregeerde provincialen.

Mauro en Maxime. De tegenstelling kan niet duidelijker. Menselijkheid en Macht. Ambassadeur Nabiel van Afghanistan stelde dat “iedereen van de ene naar de andere plek zou moeten kunnen verhuizen. Deze planeet hoort toe aan alle menselijke wezens.” Het had zo maar een CDA standpunt kunnen zijn als die partij nog waarden gehad zou hebben. Maar Maxime heeft de ziel van het CDA aan de duivel verkocht in ruil voor het deelhebben aan de regeringsmacht. De Tweede Kamerfractie van de partij moet morgen eensgezind het lot van Mauro bezegelen. Vooral eensgezind, want eensgezindheid is voor het DA inmiddels wezenlijker dan inhoud. Het maakt niet uit welk standpunt je inneemt, als het maar eensgezind is. Eensgezind achter de leider. Waar de C definitief het loodje gelegd heeft, staat de D staat nu ook al stevig onder druk. Geen discussie, geen dialoog, geen democratie. Maxime denkt de partij te redden met kadaverdiscipline. Dit Appèl vindt langzamerhand steeds minder gehoor bij de kiezers. In ruil voor de macht doet Maxime de herberg definitief op slot, terwijl een ruime meerderheid van het volk vindt, dat die deur open moet blijven. Meesterstrateeg Maxime heeft de voeling met het volk geheel en al verloren en leidt zijn partij met een foutieve interpretatie van de stemmen op Wilders en zijn onbeheerste machtshonger naar de ondergang. 11 zetels houden ze nog over en na morgen verliezen ze er nog een paar.

Arme Leers. Hij fungeert nu als kop van jut. Moet de machtkastanjes voor Maxime uit het vuur halen. Hij wilde het zelf maar wat graag na zijn gedwongen vertrek uit Maastricht, waar hij als burgemeester nog gloedvolle brieven aan de regering schreef om asielzoekers in zijn stad en het land te laten blijven. Politiek correcte prietpraat over verschillende functies en verantwoordelijkheden verhogen zijn geloofwaardigheid bij het volk niet. Het schoothondje , de bedrijfspoedel van Wilders is hij geworden om in Haagse terminologie te blijven en hij heeft niet genoeg ballen om die belhamel de bel af te pakken. Als echte vent, had Leers het CDA 10 zetels extra kunnen bezorgen. Dan had hij Verhagen en Wilders moeten trotseren en hardop moeten blijven zeggen, dat immigratie een verrijking voor ons land en dat integratie geen probleem is . Laat alle kerkklokken tegelijkertijd de blijde boodschap verkondigen. Morgen tijdens het debat.

Pessimisme

Ik realiseer me dat ik aan het somberen ben. Onwillekeurig denk ik de laatste dagen herhaaldelijk aan de ondergang van het Romeinse Rijk in zelfgenoegzaamheid en arrogantie. Of die associatie zich door het optreden van Berlusconi opdringt weet ik niet. Van nature ben ik al niet zo’n vrolijke Frans en daar kan natuurlijk ook een belangrijke bron van mijn stemming liggen. Wie het goed met deze aarde voor heeft moet pessimist zijn en verbeeldingskracht hebben. In de vorige eeuw hebben we twee wereldoorlogen nodig gehad om voldoende besef voor de noodzaak tot samenwerking te bewerkstelligen. Kijkend naar wat er zich nu afspeelt in Europa vrees ik dat die twee niet voldoende waren. Optimisten wuiven alle problemen met verwijzing naar de eeuwigdurende groei en vooruitgang minzaam glimlachend weg. Wij zullen voor elk probleem vroeg of laat een oplossing vinden. Geen reden voor ongerustheid, alles komt goed. En dan hebben we ook nog de realisten, die het allemaal heel scherp zien zoals het echt is, niet vrolijk, niet verdrietig of somber, maar gewoon realistisch. Optimist tot in de kist. Realist in de mist. Pessimisten hopen dat de optimisten gelijk hebben of krijgen en dat de realisten het goed zien. Maar ze weten het niet zo zeker. Ze blijven vragen stellen. Het zijn twijfelaars, filosofen. Evenwicht, balans en dialoog tussen deze wijzen van kijken en zien is ideaal, maar het evenwicht is helaas ook hier verstoord.

In Nederland regeert de Volkspartij voor Vrijheid (en Democratie) samen met de verantwoordelijke rentmeesters. Ze worden gedoogd door de partij voor de Vrijheid. Vrijheid!? Hollandse binnendijkse vrijheid met de Randstad als navel van de wereld, zou Hella Haasse gezegd hebben. Alleen in de verbeelding ben je echt , buitendijks, vrij. De verbeelding, het vermogen je te kunnen voorstellen dat het ook anders kan, maakt het leven draagbaar. Maar de optimistische realisten zijn nu aan de macht. Er is geen plaats voor twijfelaars en dromers. De linker hersenhelft domineert. Voor dromen, emoties, spiritualiteit, creativiteit en fantasie is er even geen plaats, want we moeten bezuinigen. Wij hebben een luisterend oor, maar gaan wel door. De intense kleinburgerlijkheid van Henk en Ingrid viert hoogtij. Ze kunnen er ook niets aan doen toevallig in Nederland geboren te zijn, kunnen de taal van hun land amper nog foutloos schrijven, maar menen wel zich, op gezag van enkele volksvertegenwoordigende stommelingen, af te moeten zetten tegen de rest van de wereld. Liberalen, die vrijheid altijd al ingevuld hebben als het recht van de sterkste, doen hun uiterste best de verbeelding weg te zetten als linkse hobby, haar te kwalificeren als naïeve , romantische dromerij, haar om zeep te helpen. De rentmeesters weten zich even geen raad. Ze worden vermalen tussen hun principes en de honger naar macht. Voor Mauro is er geen plaats in de herberg! De honger wint het van de naastenliefde. Principes zijn mooi. Die moeten hoog gehouden worden. Maar wel zo hoog dat er af en toe onderdoor gekropen kan worden als het deelhebben aan de macht dat vergt.

Ik kan mij zo maar voorstellen, dat #OccupyWallStreet zich door ontwikkelt tot een wereldwijde beweging van mensen met genoeg buitendijkse verbeeldingskracht om zich voor te kunnen stellen dat het ook anders kan. Zonder concreet programma, zonder plan. Maar wel met idealen vanuit de rechter hersenhelft. Ik droom ervan, dat die beweging sterk genoeg wordt om het verloren evenwicht te herstellen en een derde wereldoorlog te voorkomen. Dat maakt mijn pessimisme draaglijk.

Kiezen voor service en zorg voor elkaar!

De service is vermoord voor het geld. We hebben , zoals Johan van de Beek vandaag in zijn column in De Limburger schrijft, de gezellige eenmanszaakjes van vroeger vaak zelf vermoord omdat de grootgrutters goedkoper waren en we bezaten ook nog de vermetelheid om voor de service toch naar de kleine winkelier te gaan totdat hij het loodje moest leggen, omdat we een paar centen wilden sparen, zodat we twee in plaats van een keer op vakantie konden. ‘Zolang de economie, de hebzucht onze enige motor is hebben we geen schijn van kans,’ zei Herman van Veen deze week in Kunststof TV. Groei en geld gaan ten koste van openheid en tolerantie. Het verhaal van Mauro is een schande voor Nederland en voor elk ander land waar het zich af zou spelen. Verdwijn hier en verrek daar maar is de boodschap. Want we hebben nu eenmaal een welvaart te verdedigen en regeltjes. Regels zijn niet vanzelf doelmatig , doch enkel als we ze allemaal braaf gehoorzamen.

Service is van vroeger net zoals slijten. Tegenwoordig is alles al eerder kapot. De onderhoudseconomie is een vervangingseconomie geworden. Kapot inne nuije, d’r pap zal wal duije, zeggen de Limburgers! Het is een van de voorbeelden van verstoring van het evenwicht en van verwaarlozing, van een gebrek aan aandacht, van arrogante domheid.

Het evenwicht tussen economisch en sociaal is verstoord. Hele samenlevingen raken in onbalans. We verwaarlozen elkaar en hebben vooral aandacht voor het geld. Kijk eens naar bedrijven als KPN, Ziggo, Volta, VGZ of verzekeraars in het algemeen, RABO of banken in het algemeen. Of de politie. Daar werken heel veel mensen , die helaas een salaris ontvangen om er een puinhoop van te maken. Ze hebben regels, soms een uniform met een pet, en dus hebben ze altijd gelijk. Ze hoeven niet zelf na te denken, ze zijn niet in staat te nuanceren, te argumenteren, te luisteren, een betaling correct te registreren, voor tijdige aansluiting te zorgen, een storing dezelfde dag te verhelpen, een afspraak na te komen, situaties in te schatten en ga zo maar door. Ze kunnen prima brieven schrijven vol met dreigende taal als een van hun regeltjes overtreden wordt. Prima debiteurenadministratie, geen service. Vaak kosten die brieven meer dan de omvang van de overtreding in geld uitgedrukt is, maar het is een automatisme. Veelal worden de brieven elektronisch aangemaakt en niet eens meer ondertekend. Ontmenselijking. Het is onnadenkendheid, het is zonder aandacht voor de mens of de omstandigheden erachter. Geen tijd. Bel je, dan hang je tientallen minuten te wachten totdat je een of andere meneer of mevrouw van een callcenter aan de lijn krijgt die van toeten noch blazen weet, maar wel de regeltjes uit het hoofd geleerd heeft en gemiddeld twee minuten met je mag praten. Zelfs dan verdienen ze nog geld aan je. Aan die aandachtsloosheid gaan we kapot. Schaalvergroting in onderwijs, gezondheid- en ouderenzorg, gemeenten en bedrijven heeft niet geleid tot verbetering van de dienstverlening maar wel grotere afstand, minder aandacht en minder service. Tot een gigantisch verlies aan kwaliteit. En dat zal ons opbreken.

Ik kan daar , nu ik sinds gisteren toch bezig ben mijn Achilleshiel te tonen, verschrikkelijk boos over worden en ik weiger in toenemende mate om nog met dit soort instituten mee te doen. Domheid is geen gebrek, maar een zelfstandige macht, schreef Matthijs van Boxsel. Met idioten kun je niet communiceren. Tegen sufheid, koppigheid en schaamteloosheid valt niet te argumenteren. Ik reageer niet meer op hun brieven, lees ze niet eens meer, deponeer ze ongeopend het ronde archief in en zal wel zien waar het schip uiteindelijk gaat stranden. Dan maar failliet en/of de bak in. Ik verdom het om nog langer naar hun serviceloze pijpen te dansen. Ik ontworstel mij aan het kuddegedrag, dat hun regels doelmatig maakt. Het wordt tijd voor een fundamentele koerswijziging! Kies voor service en zorg voor elkaar!

Redding voor Ria uit Libië

Ik weet het, ik moet voorzichtig zijn met het vellen van oordelen, met het hebben van meningen. Terughoudendheid is zooooooo mooi. Ingetogen wijsheid. Maar soms kan ik me niet inhouden. Dan ontplof ik. Het lijkt erop, dat dit naarmate ik ouder word vaker voorkomt. Ik ga zoveel mogelijk met mijn tijd mee, maar kan haar technisch niet zo op de voet volgen als mijn zoon. Die msn’t en twittert even vingervlug als een in het tien vinger systeem van Scheidegger getrainde typiste. Dat hou ik met mijn twee vingers niet bij. Maar twitteren doe ik wel. Ik heb al 55 volgers! Zelf volg ik 125 mensen. Een daarvan is Ria Oomen - Ruijten, euro -parlementariër. Twee dagen na de eerste verkiezingen in Tunesië en vlak na de officiële bevrijding van Libië produceerde zij de volgende tweet: “NTC: sharia wordt fundament nieuwe wetgeving #Libië. Onmogelijk in een democratie. EU training en educatie meer dan ooit nodig.” Nou, dan ontplof ik dus. Hoe arrogant en dom kun je zijn? Dat soort mensen vertegenwoordigt ons in Europa? Geen wonder, dat het niks is. We kunnen het beter door kinderen laten doen, want die maken dit soort onzalige opmerkingen niet. Ze rapporteert ook over Turkije, die mevrouw Oomen – Ruijten. Ze neemt de Turken de maat en die zullen er vast wakker van liggen. Doen ze dat niet, dat zijn ze niet rijp voor toetreding tot het verlichte Eurorijk. Want ze wil natuurlijk wel serieus genomen worden. Ze is immers belangrijk. De Dalai Lama verbaast zich al tientallen jaren over de samenstelling van dat Eurorijk, waar de hele Levant evenals Rusland volgens hem gewoon bij horen . Onze politici komen nog steeds niet verder dan het zweren van trouw aan de nationale grondwet, het verdedigen van volk , vaderland en nationale belangen tegen de kwade invloeden van de grote boze buitenwereld, van de gevaarlijke on- en onderontwikkelde wilden, die er enkel op uit zijn ons onze welvaart af te pakken. Turkije had al twintig jaar lid van de EU moeten zijn! Het is nog niet helemaal tot mevrouw Oomen-Ruijten doorgedrongen, dat de machtsverhoudingen in de wereld geleidelijk aan het verschuiven , verschoven zijn. Zij blaast nog steeds hoog van de westerse toren, terwijl er meer aanleiding is de adem in te houden en goed te kijken en te luisteren. In Tunesië heeft 90% van de stemgerechtigde kiezers gestemd. Wat een luxe! Wat een democratie! Daar kan mevrouw Oomen – Ruijten alleen van dromen. Zij en haar metgezellen hebben het zover gebracht, dat de mensen de overheid en de politiek vaarwel zeggen en dat amper de helft nog ter stembus gaat. De Tunesiërs gaan nu werken aan een nieuwe grondwet. In Libië houden ze voorlopig nog maar even vast aan wat ze hebben en kennen. Dat betekent in ieder geval, dat er geen rente meer voor leningen betaald hoeft te worden. Daar zouden de Grieken , de Ieren, de Portugezen, de Italianen, daar zou hier iedereen blij mee zijn. De politieke kaste in het Eurorijk ,levend in vijfsterrenhotels en soms de ivoren toren van een lege kerk, is op de beste weg zichzelf volstrekt overbodig te maken. Ongeloofwaardig zijn ze al. Vertrouwen doet niemand ze nog. Training en educatie vanuit Tunesië en Libië is meer dan ooit nodig en misschien wel de enige redding!

Iveta Radicova

Uiteindelijk heeft Iveta Radicova Europa gered. Misschien krijgt ze er ooit nog eens een standbeeld voor of de Nobelprijs voor de Vrede. De premier van Slowakije heeft haar politieke lot en dat van haar regering verbonden aan de instemming van het parlement met de uitbreiding van het Europese noodfonds. In de boezem van de regerende coalitie vond zij daar geen meerderheid voor. De oppositie wilde er wel mee instemmen, maar eiste de val van de regering en nieuwe verkiezingen. Radicova heeft, in het belang van Europa, haar eigen kabinet de strop om gedaan. En dat terwijl de relatief arme Slowaken morren , omdat ze de in hun ogen rijke Grieken te hulp moeten schieten. Radicova toont lef door niet te kiezen voor een nationale oplossing maar voor een Europese en de euro. Zij geeft leiding aan de publieke opinie in plaats van zich erdoor te laten leiden.

Ik stel me de vraag of onze Mark Rutte hetzelfde gedaan zou hebben, als de oppositie hem in die positie gebracht zou hebben? In feite verkeert hij toch in dezelfde positie als Radicova. Zijn gedoogpartner de PVV heeft niks met Europa, bouwt liefst een muur om Nederland en steunt de uitbreiding van het noodfonds dus niet. Rutte heeft de oppositie nodig voor een meerderheid. Zou hij voor die meerderheid zover gegaan zijn als Radicova? Zou hij het voortbestaan van zijn kabinet en zijn premierschap opgeofferd hebben aan Europa? Ik waag het te betwijfelen! Rutte is eerder een euroscepticus dan een Europeaan. Hij is een rekenmeester die beseft, dat het einde van Griekenland in de Europese Unie het einde van die unie betekent. De roergangers van de financiële markten zullen hun koers namelijk verleggen richting het volgende slachtofferland, de bruto nationale producten zullen kelderen en we gaan niet met zijn allen maar een voor een het schip in. Rutte is te laf om volmondig uit te roepen dat Europa onze enige redding is, dat we alleen door nauw samen te werken uit de impasse kunnen geraken, waarin we nu verkeren. Hij zou de kabinetskwestie niet stellen, want de daaropvolgende verkiezingen zouden door de PVV gewonnen worden en precies om die reden en omdat ze slimmer is dan de Slowaakse sociaal - democraten vraagt de PvdA ook niet om de val van het kabinet in ruil voor haar steun aan de uitbreiding van het noodfonds. De angst voor de PVV regeert Nederland.

Berlusconi heeft nog de steun van 316 van de 630 parlementsleden in Italië. Sarkozy gaat de volgende presidentsverkiezingen in Frankrijk verliezen. De CDU van Merkel staat onder druk. De bevolking is kritisch. Het valt te verwachten, dat heel wat zogenaamde politieke leiders in volgende verkiezingscampagnes hun oren zullen laten hangen naar de euroscepsis van de kiezers.

Iveta Radicova heeft dat niet gedaan. Zij zal ook in de aanloop naar de verkiezingen die in maart in Slowakije plaats gaan vinden niet anders kunnen dan haar pro europa standpunt uitdragen. Waarschijnlijk zal ze die verkiezingen daardoor verliezen, net als de oppositie. Die hebben haar eerst ten val gebracht en vervolgens voor de uitbreiding van het noodfonds gestemd. Doorzichtige partijpolitiek. De liberalen zullen winnen in Slowakije en dat zijn net zulke laffe eurosceptici als Rutte en zijn VVD in Nederland. Zij hebben het geluk , dat er nog geen PVV in dat land is, die iets voorstelt. Te vrezen valt dus, dat het offer van Iveta Radicova vergeefs zal zijn.

De blinde en de lamme

Ik had de amper de vraag of Zuid – Limburg wel zo slim is gesteld of het journaal tetterde het nieuws de wereld in, dat negen topondernemers uit ( de buurt van ) de slimste stad van Nederland, Eindhoven dus, een brandbrief geschreven hebben aan het kabinet. Beter gezegd, Rob van Gijzel, de burgemeester van Eindhoven, heeft ‘m geschreven. Die heeft daar ook de tijd voor, want ondernemers zijn niet van brieven schrijven, die moeten geld verdienen. Wat is de boodschap aan Den Haag? Minister De Jager heeft stormachtig economisch weer voorspeld. De ondernemers laten de minister nu , via de burgemeester, weten, dat ze niet klaar zijn voor een crisis, dat ze niet voorbereid zijn op een storm. En omdat sommige van die negen bedrijven nog wel winst maken, zegt de burgemeester er nog even bij, dat resultaten uit het verleden natuurlijk geen garantie voor de toekomst zijn. ‘Hijs de stormbal maar’, hebben de negen toppers hun burgervader laten weten.

De banken verstrekken geen kredieten meer. Die hebben alle moeite om zelf overeind te blijven. Ze moeten geld lenen van andere banken om hun kernkapitaal naar 9% te brengen, terwijl eerder ( Basel III) afgesproken was, dat het in 2015 6% zou moeten zijn. We hebben eerst met onze belastingcenten de banken overeind gehouden. Die ontslaan uit dankbaarheid en zich geheel bewust van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid duizenden medewerkers. En vervolgens leggen ze de economie helemaal plat door geen kredieten meer te verstrekken aan bedrijven en particulieren. Wat moeten we nog met zulke instellingen? Opruimen!

De trien komt piepend en krakend tot stilstand bij station Eindhoven Centraal. De ondernemers willen nu van het kabinet krediet - en exportgaranties. Het is van tweeën een, of het is waar dat ze het in Eindhoven moeilijk hebben of het is niet waar. Het kan natuurlijk zijn, dat die negen grote bedrijven denken, dat zij ook kunnen wat de banken blijken te kunnen, te weten belastingcenten of geld van de staat binnenslepen en in ruil daarvoor mensen op straat zetten, terwijl het ze eigenlijk helemaal zo slecht niet gaat. Dan zijn het oplichters en moeten we er geen zaken mee willen doen als rechtschapen Zuid – Limburgers. Als het ze echt zo slecht gaat daar in Brainport Eindhoven zijn ze misschien niet zo slim als ze zelf wel denken. En dan is de vraag wat Zuid – Limburg in Eindhoven kan leren als het zelf de slimste regio van Nederland wil worden?

Los van het feit, dat solidariteit een mooi uitgangspunt is voor een geheel nieuwe wereldorde zonder banken, lijkt het er door die brief op, dat Zuid - Limburg de blinde is, die het lamme Eindhoven te hulp moet schieten. Er is nog hoop voor Eindhoven als Zuid – Limburg de blik de andere kant op richt en actief bouwt aan een slimme Euregio, die uiteindelijk Eindhoven uit de malaise kan halen. Da’s pas slim!

Hoe slim is Zuid-Limburg?

Zuid - Limburg wil de slimste regio zijn, kopt de krant vandaag. Gisteren gaven de burgemeesters van Maastricht, Sittard-Geleen en Heerlen in het voorprogramma van de Bedrijven Kontakt Dagen, die ook toe zijn aan een nieuwe formule want het aantal standhouders is met een derde afgenomen, een – zoals de verslaggever het noemt – gelikte goed – nieuws – show. Leo Hauben, de hoofdredacteur van L1, was erbij. Waar ondernemers behoefte hebben aan kennisuitwisseling en modernere contactvormen dan een bedrijvenbeurs, twitteren vele journalisten , politici en ‘gewone’ mensen er al lustig op los. Zo ook Leo. Twee tweets maakte hij er zelfs aan vuil. ‘#brainport2020 film over brainportproject in MECC. Mooie doelstellingen, maar waar zijn de ondernemers’ en ‘#brainport 2020 Tien mensen op podium in MECC. 8x publieke sector, 2x DSM-manager, 0x ondernemer. Ging toch over ondernemen?’ De aanwezigheid van de DSM’ers ( managers zijn niet vanzelfsprekend ondernemers ) valt te verklaren door het feit dat een ex-DSM’er nu voorzitter is van de stichting Limburg Economic Development (LED, van die zuinige lampjes), die ervoor moet zorgen dat Zuid - Limburg aanhaakt bij de slimste stad van Nederland, Eindhoven. Die had nog wel wat contacten met zijn voormalige werkgever en heeft twee managers overgehaald te komen, anders hadden die burgemeesters en ambtenaren er helemaal alleen gezeten. Als we dan aan Eindhoven vastgekoppeld zijn, zijn we vanzelfsprekend automatisch de slimste regio. Samenwerken is het toverwoord. De toekomst van Limburg ligt over de grens werd in het MECC vrij vertaald met ‘de boterham van Nederland wordt in het buitenland belegd’. Zo eenvoudig is dat.

De burgemeester van de nog jonge gemeente Eijsden – Margraten is ook een ijverig twitteraar. Hij had vier dagen geleden een constructieve en prettige ontmoeting met zijn collega van Maastricht. ‘Eur -Regionale samenwerking moet hoger op de agenda. Nu gezamenlijk aan de slag!’, deed hij het twittervolk kond, want de burgervader komt graag daadkrachtig over en de burgemeester van Maastricht had hem duidelijk gemaakt welke kant het op moest. Vervolgens ging hij weer over de orde van de burgemeestersdag, te weten onderscheidingen uitreiken, recepties en voetbalwedstrijden bezoeken, wielerwedstrijden en feestavonden bijwonen en vergaderen. Ik weet het, ik mag niet te cynisch zijn, want dat levert niets op en komt verkeerd over.

Maar twee zaken dringen zich onweerstaanbaar aan mij op. Goed samenwerken is in de regio Zuid – Limburg nog nooit gelukt en nu gaan we het met Eindhoven proberen, alleen maar omdat Haagse kringen ons een brainportworst voorhouden. Dat heeft veel weg van een vlucht naar voren en naar het noorden. Aan de Euregio, aan Europa wordt niet meer dan lippendienst bewezen. Het moet hoger op de agenda en dat was het dan. Vervolgens wordt er verschrikkelijk veel afgekletst en vergaderd, maar bitter weinig gedaan. Het campusproject Maastricht sneuvelt ( ziemijn blog ‘Campus Calatrava’ van 21 juli jl. ), terwijl er op datzelfde moment in Aken miljarden geïnvesteerd worden. Wat hadden die twee projecten elkaar prachtig kunnen versterken, maar wij hadden het weer even iets drukker met het vinden en slachtofferen van een schuldige, omdat het project iets duurder bleek te worden dan geraamd.

Wat mij betreft mag de nieuwe gouverneur zijn snor afscheren als de drie grote burgemeesters, met in hun kielzog al die kleintjes, er onder zijn bezielende leiding in slagen de oriëntatie te verleggen van Eindhoven naar Aken en de Euregio, de grenzen echt te slechten en bedrijven over te halen zich te vestigen in de buurt van een prachtige TH, een nog mooiere UM en wat de Euregio nog allemaal meer te bieden heeft aan kwaliteiten. Dan zouden we pas echt een slimme regio zijn en om dat te worden hebben we Eindhoven echt niet nodig.