Since almost four years now I have been living in The Philippines. 'It's more fun in the Philippines' says the much used tourism slogan. In many regards that is absolutely true. Daily reality has more nuances. I changed the title of my blog from 'Thoughts and Musings' into 'Mail from Manila'. From now on I will try to shed some light on situations and events here in the Philippines and -whenever I can't help myself- in other places on our globe.
Saturday, 24 January 2009
Wachten op de knal
Hoe zit dit bestaan in elkaar ? Wat is onze plaats op dit planeetje in het onmetelijke heelal? Hoe zit het met de belangrijkheid die we onszelf – als menselijk ras – toedichten en die zwaar gerelativeerd moet worden? We zijn niet opgewassen tegen 10 weken extreem warme temperaturen. Dan wordt het oppervlaktewater te warm, waardoor het niet meer gebruikt kan worden om onze elektriciteitscentrales te koelen en de stroomvoorziening in gevaar komt. Wie heeft een aggregaat ? Wat gaat er allemaal mis als we geen stroom meer hebben. Of geen drinkwater. De rampen zijn niet te overzien. Aardbevingen. Bosbranden. Een springvloed. Wekenlange regen. Het weer alleen al. We praten er waarschijnlijk zo veel over omdat we intuïtief weten, dat het onze grootste vijand is. En maar doen alsof we het allemaal onder controle hebben. Wijsneuzen genoeg. Het gaat goed met de democratie. Maar de vrijheid is in gevaar. De dictatuur van de minderheid dreigt. De jacht, een oermenselijke activiteit, staat onder druk. Dreigt te worden verboden door acties van zichzelf ethisch hoog achtende cultuurmalloten, die niet beseffen hoe ver ze inmiddels van de natuur verwijderd zijn. Medici en andere fanatici grijpen de macht. Proberen de samenleving naar hun hand te zetten. Mensen lijken eeuwig te willen leven. Zouden we de tijdelijkheid niet beter kunnen benutten als we haar accepteerden en niet zo krampachtig probeerden te verlengen? De rokers worden aangepakt. Wie volgen? De bromfietsers, de automobilisten, de ruimtevaarders, de wc-gebruikers. Waar leidt dit toe? Wat willen we bereiken? Gaat het echt allemaal om macht ? Wie wil het voor het zeggen hebben ? En wat gebeurt er als ze het voor het zeggen hebben ? Of als anderen ook iets te zeggen willen hebben ? Praten, maar ook nog steeds slaan, schoppen en schieten. Onze compromissen sterven in schoonheid en wij in onze compromissen. Niets is meer eenvoudig of duidelijk. Alles is ingewikkeld of gecompliceerd. We kunnen de werkelijkheid niet uitleggen omdat ze te moeilijk voor ons geworden is. Is dat echt zo ? Of is die eigenlijk heel simpel, maar willen we dat niet meer zien. Leef met vlag en wimpel, maar hou het simpel. Als teveel mensen het begrijpen zijn er teveel machtig. Kennis is toch macht ? Binnen- en buitenlandse – ismen en - isten vormen de grootste bedreiging voor het evenwicht , de stabiliteit van onze samenleving. Het zijn de intoleranten die ons voortbestaan bedreigen. Het zijn degenen die hun wil, hun opvattingen, hun visie met ( politieke ) dwang aan anderen proberen op te leggen. Maar ook zij die niets te verliezen hebben. Waarvoor geen perspectief bestaat. Zij nemen, zonder aanzien des persoons , zonder respect voor leven wat ze nodig denken te hebben. Tegen hen zal niet opgetreden worden. Dat is te gevaarlijk voor onze agentjes. Die dachten zekere, door de overheid betaalde, baantjes te hebben. Maar toch zeker geen werk, waarbij gevaar voor eigen leven een factor van betekenis zou kunnen zijn. De samenleving wordt uit het lood geslagen, verliest haar evenwicht en komt ten val. Er is een chronisch gebrek aan leiding en charisma. Wij accepteren nauwelijks nog leiding, want we weten het toch allemaal beter. Ons systeem is rot. De worm zit erin. Van binnenuit wordt het opgevreten. Langzaam, maar heel zeker. Tot het ploft. Het wachten is alleen nog maar op de knal.
Friday, 23 January 2009
Hoed u voor de preventiestaat! 1. De bromfiets
Hoeveel bromfietsen er in Nederland precies rondrijden weten we niet precies. Het zijn er naar schatting zo'n 600.000. In 2010 moeten nieuwe bromfietsers naast het al verplichte theorie-examen ook een praktijkexamen gaan afleggen. Het totale pakket gaat voor nieuwe rijders ongeveer 400 euro kosten. Wat wil minister Eurlings bereiken? 10% minder dodelijke slachtoffers. Dat klinkt groots, maar het gaat om 8 mensen(levens).
Laten we eens naar de cijfers kijken.
In 1998 kwamen er 87 bromfietsers om in het verkeer. In 2006 waren het er weer of nog steeds 86 en in 2007 80. Ook in 2001 en 2004 waren het er 87.
Welke maatregelen zijn er in al die jaren genomen om het aantal dodelijke verkeersslachtoffers onder bromfietsers te verminderen?Sinds 1975 is het dragen van een helm verplicht. In 1996 ( dat jaar vielen er 97 bromfietsdoden ) is het bromfietscertificaat ingevoerd. In 1999 kwam de maatregel 'bromfiets op de rijbaan' ( 106 bromfietsdoden dat jaar ). Sinds 1 oktober 2006 is het certificaat verdwenen en vervangen door het rijbewijs AM. Vanaf 2007 moeten alle brom- en snorfietsen een kenteken hebben. In Europees verband werden maatregelen genomen om het opvoeren van brom- en snorfietsen moeilijker te maken.
Voorzichtig concluderend kan gesteld worden, dat al die maatregelen weinig tot niets opgeleverd hebben. Wel is de burger op steeds hogere kosten gejaagd.
Kennelijk weigeren wij te accepteren, dat het simpele feit dat er ongeveer 600.000 brom- en snorfietsen rondrijden per jaar zo'n 87 doden kost (0,0145%).
Het streven naar een 0%-risicomaatschappij leidt tot absurde maatregelen, waarvan de kosten voor burgers in geen enkele verhouding meer staan tot de maatschappelijke opbrengst. Minister Eurlings is inmiddels kennelijk ook ingepakt door zijn ambtelijke adviseurs, die in grote getalen elke ochtend naar hun werk komen om maatregelen te verzinnen waar niemand om vraagt en die niets opleveren.
In plaats van de conclusie te trekken dat welke maatregel dan ook, anders dan het totaal verbieden van de brom- en snorfiets, niet leidt tot een aanmerkelijke daling van het aantal dodelijke bromfietsslachtoffers en die 87 maar te accepteren, doen we er nog een schepje bovenop in 2010. En dat zal in 2015 wel nog een keer gebeuren als blijkt dat het er dan nog steeds 87 zijn. Zo werkt de preventiestaat!
Laten we eens naar de cijfers kijken.
In 1998 kwamen er 87 bromfietsers om in het verkeer. In 2006 waren het er weer of nog steeds 86 en in 2007 80. Ook in 2001 en 2004 waren het er 87.
Welke maatregelen zijn er in al die jaren genomen om het aantal dodelijke verkeersslachtoffers onder bromfietsers te verminderen?Sinds 1975 is het dragen van een helm verplicht. In 1996 ( dat jaar vielen er 97 bromfietsdoden ) is het bromfietscertificaat ingevoerd. In 1999 kwam de maatregel 'bromfiets op de rijbaan' ( 106 bromfietsdoden dat jaar ). Sinds 1 oktober 2006 is het certificaat verdwenen en vervangen door het rijbewijs AM. Vanaf 2007 moeten alle brom- en snorfietsen een kenteken hebben. In Europees verband werden maatregelen genomen om het opvoeren van brom- en snorfietsen moeilijker te maken.
Voorzichtig concluderend kan gesteld worden, dat al die maatregelen weinig tot niets opgeleverd hebben. Wel is de burger op steeds hogere kosten gejaagd.
Kennelijk weigeren wij te accepteren, dat het simpele feit dat er ongeveer 600.000 brom- en snorfietsen rondrijden per jaar zo'n 87 doden kost (0,0145%).
Het streven naar een 0%-risicomaatschappij leidt tot absurde maatregelen, waarvan de kosten voor burgers in geen enkele verhouding meer staan tot de maatschappelijke opbrengst. Minister Eurlings is inmiddels kennelijk ook ingepakt door zijn ambtelijke adviseurs, die in grote getalen elke ochtend naar hun werk komen om maatregelen te verzinnen waar niemand om vraagt en die niets opleveren.
In plaats van de conclusie te trekken dat welke maatregel dan ook, anders dan het totaal verbieden van de brom- en snorfiets, niet leidt tot een aanmerkelijke daling van het aantal dodelijke bromfietsslachtoffers en die 87 maar te accepteren, doen we er nog een schepje bovenop in 2010. En dat zal in 2015 wel nog een keer gebeuren als blijkt dat het er dan nog steeds 87 zijn. Zo werkt de preventiestaat!
Thursday, 22 January 2009
Terug naar nu!
Het gerechtshof in Amsterdam heeft besloten dat Wilders zich voor de strafrechter moet verantwoorden voor zijn uitlatingen in verschillende media en ook voor zijn film Fitna. Wilders zou aanzetten tot haat en discriminatie met eenzijdige, sterk generaliserende formuleringen die een radicale strekking hebben. Formuleringen, die mensen in hun waarde aantasten. Ons openbaar ministerie vond eerder dat Wilders niet vervolgd hoefde te worden, omdat onze democratie wel tegen een stootje kan. En Wilders? Die is aangeslagen, zo laat hij weten. Hij kan kennelijk niet tegen een stootje. Al weer een zwarte dag voor de vrijheid van meningsuiting. Voor de democratie.
Natuurlijk heeft ook deze medaille verschillende kanten.
Mag je kritiek hebben op de islam, het christendom, de joden en ga zo maar door? Ja, dat mag. Mag je generaliseren en hele bevolkingsgroepen op een hoop gooien? Misschien. Maar vast staat dat je dan de werkelijkheid geweld aan doet. Je spreekt bewust en opzettelijk onwaarheid. We weten al, dat Wilders niet van nuanceren houdt en dat hij niet tegen kritiek kan. Iedereen die het niet met hem eens is kan de pot op of het gekkenhuis in. Hij is niet in staat om op het scherp van de snede te debatteren zonder te vervallen in platitudes. Hij wil niet verbinden, hij wil verdelen. Onze wet kent een haatzaai-artikel en dat zou Wilders, die deel uitmaakt van de wetgevende macht moeten weten. De wet geldt voor iedereen en dus ook voor hem. De ‘rule of law’ is een van de pijlers van de democratie.
Hitler is ook democratisch aan de macht gekomen. Dat bewijst dat het volk soms tegen zijn eigen domheid beschermd moet worden. Maar hoe doe je dat op democratische wijze? Dat kan alleen maar als iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid neemt, door zich de vraag te stellen wat gedaan moet worden om die democratie te beschermen en beter te maken. Het antwoord kan verschillen. Wat gedaan moet worden derhalve ook. Als individuele kiezers moeten wij ons de vraag stellen of het ons als samenleving verder brengt als we op Wilders stemmen. De media moeten zich de vraag stellen of het ons verder brengt als alles wat Wilders uitkraamt goed genoeg is om de voorpagina te halen. Of het nieuws is als hij weer eens een hele bevolkingsgroep of religieuze gemeenschap beledigt. Of zij niet juist de nuances moeten aanbrengen die Wilders bewust achterwege laat. Het openbaar ministerie en de rechterlijke macht moeten erop toezien, dat niemand zichzelf boven de wet plaatst. Of het nu een politieagent is die tegen een kerk plast of een volksvertegenwoordiger die aanzet tot haat en discriminatie.
Wilders wil nu natuurlijk niets liever dan het zielige jongetje uithangen, dat niet mag zeggen wat hij wil. Of de martelaar, die aan de schandpaal genageld wordt door al die watjes die ons land al tijden onveilig maken. De uitspraak van het gerechtshof komt hem eigenlijk wel van pas. Wilders is niet zielig en hij is ook geen martelaar. Hij is een berekenende politicus, die macht wil en die denkt hij te kunnen verwerven door ongenuanceerd stelling te nemen. Hij onderschat ons. De grote meerderheid doorziet zijn spel.
Natuurlijk heeft ook deze medaille verschillende kanten.
Mag je kritiek hebben op de islam, het christendom, de joden en ga zo maar door? Ja, dat mag. Mag je generaliseren en hele bevolkingsgroepen op een hoop gooien? Misschien. Maar vast staat dat je dan de werkelijkheid geweld aan doet. Je spreekt bewust en opzettelijk onwaarheid. We weten al, dat Wilders niet van nuanceren houdt en dat hij niet tegen kritiek kan. Iedereen die het niet met hem eens is kan de pot op of het gekkenhuis in. Hij is niet in staat om op het scherp van de snede te debatteren zonder te vervallen in platitudes. Hij wil niet verbinden, hij wil verdelen. Onze wet kent een haatzaai-artikel en dat zou Wilders, die deel uitmaakt van de wetgevende macht moeten weten. De wet geldt voor iedereen en dus ook voor hem. De ‘rule of law’ is een van de pijlers van de democratie.
Hitler is ook democratisch aan de macht gekomen. Dat bewijst dat het volk soms tegen zijn eigen domheid beschermd moet worden. Maar hoe doe je dat op democratische wijze? Dat kan alleen maar als iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid neemt, door zich de vraag te stellen wat gedaan moet worden om die democratie te beschermen en beter te maken. Het antwoord kan verschillen. Wat gedaan moet worden derhalve ook. Als individuele kiezers moeten wij ons de vraag stellen of het ons als samenleving verder brengt als we op Wilders stemmen. De media moeten zich de vraag stellen of het ons verder brengt als alles wat Wilders uitkraamt goed genoeg is om de voorpagina te halen. Of het nieuws is als hij weer eens een hele bevolkingsgroep of religieuze gemeenschap beledigt. Of zij niet juist de nuances moeten aanbrengen die Wilders bewust achterwege laat. Het openbaar ministerie en de rechterlijke macht moeten erop toezien, dat niemand zichzelf boven de wet plaatst. Of het nu een politieagent is die tegen een kerk plast of een volksvertegenwoordiger die aanzet tot haat en discriminatie.
Wilders wil nu natuurlijk niets liever dan het zielige jongetje uithangen, dat niet mag zeggen wat hij wil. Of de martelaar, die aan de schandpaal genageld wordt door al die watjes die ons land al tijden onveilig maken. De uitspraak van het gerechtshof komt hem eigenlijk wel van pas. Wilders is niet zielig en hij is ook geen martelaar. Hij is een berekenende politicus, die macht wil en die denkt hij te kunnen verwerven door ongenuanceerd stelling te nemen. Hij onderschat ons. De grote meerderheid doorziet zijn spel.
Even terug naar februari 2008!
Het kost me enige moeite. Ik moet mezelf overwinnen. Ik twijfel. Moet ik er nu aandacht aan besteden? Want dat is juist wat hij wil. Aandacht. Stemmen. Volgens Geert Wilders kan minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken 'de pot op'. Lafbekken zijn het, ze doen het in hun broek voor die moslims. Zo niet Wilders. Die is moedig. Hij durft te zeggen wat velen alleen maar denken. Hij ziet het gevaar. Stoere taal. Maar laten we ons eens proberen voor te stellen wat er gaat gebeuren als de Partij voor de Vrijheid het in Nederland voor het zeggen krijgt. Dan wordt de Koran verboden en zullen er waarschijnlijk massale boekverbrandingen plaats gaan vinden. De ruiten van door moslims gedreven winkels zullen ingegooid gaan worden, door niet door enige diepgang gehinderde vrijheidsstrijders. Moslims worden opgepakt en gedeporteerd. Er komt een hek om Nederland te staan. Klinkt bekend. Wilders vergelijkt zelf de Islam met het nationaal-socialisme. Nu is Wilders geen socialist, maar zeker wel een nationalist. Fitna, beproeving. Is de Islam de beproeving waar Nederland voor staat? Of is dat juist Wilders zelf? Waar de nuance ontbreekt,regeert de oppervlakkigheid. de Partij voor de Vrijheid zou wel eens de grootste bedreiging voor die vrijheid kunnen blijken te zijn. In een vrij land mag Wilders doen wat hij doet. En zeggen wat hij zegt. Wat ik me afvraag is of hij, als hij het ooit voor het zeggen krijgt in Nederland, nog iemand toe zal staan om een film te maken over de beproeving die hij voor onze democratie is gebleken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Wilders is het echte gevaar!
Wednesday, 21 January 2009
Barack Obama
Het is onmiskenbaar. Obama raakt en beweegt vele mensen. Zelfs in Nederland. De Nederlandse Obama-fanclub, gisteren bijeen in Scheveningen, kent en verenigt leden afkomstig uit alle lagen van de bevolking, van alle gezindten en van SP tot VVD. United! We are one. Ze hielden het niet droog bij de inauguratie. Verenigd in wat? Give us hope Obama, give us hope Obama, hope before the morning comes! Obama geeft mensen hoop. Waarop? Op een betere wereld? Geloven we echt dat een man die kan bewerken? Obama zelf gelooft dat niet. Yes WE can. Wij kunnen het! Als we in staat zijn om ons eigen belang te overstijgen. Als we verder kijken dan onze eigen neus lang is. Als we proberen te begrijpen in plaats van op de eerste plaats onze eigen positie voor het voetlicht te brengen en te verdedigen. Als we onszelf kunnen verplaatsen in de positie van de ander. Als we onszelf kunnen zien door de ogen van de ander. Als we in staat zijn zelf te veranderen in plaats van alleen maar van anderen te verwachten dat zij dat doen. Als we bereid zijn kennis te nemen van en ons te verdiepen in andere culturen. Als we niet doen alsof wij de wijsheid in pacht hebben en daarom alles beter weten. We kunnen niet een man opzadelen met deze onmenselijke taak. We moeten het samen willen doen. The spirit of service.
De verwachtingen zijn hoog gespannen. Te hoog zeggen nogal wat mensen. Maar misschien zijn dat juist de mensen die niet bereid zijn de mouwen op te stropen, de zaak af te stoffen, hoop boven angst te stellen, waarden en idealen overeind te houden ook als dat minder veiligheid betekent. Misschien zijn dat juist de mensen die zich al bij voorbaat indekken, zodat ze later kunnen zeggen dat ze het altijd al gezegd hebben.
Amerika heeft een nieuwe president. De 44ste. Hij heeft zijn landgenoten meteen duidelijk gemaakt, dat wie anderen wil veranderen eerst zichzelf zal moeten veranderen. Dat veranderingen tijd kosten. Hij heeft de wereld een dubbele, maar duidelijke boodschap gegeven. Amerika zal een bondgenoot zijn voor alle vrienden van vrede. Oude waarden kunnen niet gebroken worden door mensen die geweld, terrorisme en corruptie gebruiken als middelen om macht te verkrijgen. Zij zullen verslagen worden. De idealen winnen het uiteindelijk altijd van de wapens. Open de vuist en de hand zal je gereikt worden.
Een nieuwe koers, een ander geluid. Inspirerend leiderschap. Om te beginnen niet slecht.
De verwachtingen zijn hoog gespannen. Te hoog zeggen nogal wat mensen. Maar misschien zijn dat juist de mensen die niet bereid zijn de mouwen op te stropen, de zaak af te stoffen, hoop boven angst te stellen, waarden en idealen overeind te houden ook als dat minder veiligheid betekent. Misschien zijn dat juist de mensen die zich al bij voorbaat indekken, zodat ze later kunnen zeggen dat ze het altijd al gezegd hebben.
Amerika heeft een nieuwe president. De 44ste. Hij heeft zijn landgenoten meteen duidelijk gemaakt, dat wie anderen wil veranderen eerst zichzelf zal moeten veranderen. Dat veranderingen tijd kosten. Hij heeft de wereld een dubbele, maar duidelijke boodschap gegeven. Amerika zal een bondgenoot zijn voor alle vrienden van vrede. Oude waarden kunnen niet gebroken worden door mensen die geweld, terrorisme en corruptie gebruiken als middelen om macht te verkrijgen. Zij zullen verslagen worden. De idealen winnen het uiteindelijk altijd van de wapens. Open de vuist en de hand zal je gereikt worden.
Een nieuwe koers, een ander geluid. Inspirerend leiderschap. Om te beginnen niet slecht.
Tuesday, 20 January 2009
Wat beweegt ons?
We zitten met z’n allen op een bol die door de onmetelijke, oneindige ruimte zweeft. We draaien in een jaar om onze zon en elke dag om onze eigen as. Onze enige maan draait in een maand tijd om ons heen. Dat was altijd al zo. We kunnen ons die onmetelijkheid, die oneindigheid niet voorstellen. Alles moet een begin en een einde hebben. Het moet overzichtelijk, beheersbaar zijn. Het is goed of kwaad. We zijn zelf tijdelijk. Een nietige toevalligheid in de eeuwigheid. We zijn ontstaan en zullen weer vergaan. Alles wat wij mensen doen is gericht op beheersing. Op beheersen en beheerst worden.. Op het zoveel mogelijk elimineren van risico’s. De risicoloze maatschappij. Ruim 6,6 miljard mensen beheersen en worden beheerst. In het groot en in het klein. En het is allemaal schijn. We willen zo graag geloven, dat we beheersen. Iedereen op zijn of haar eigen wijze. Maar steeds opnieuw blijkt dat we machteloos zijn als het er echt op aankomt. We staan nog steeds machteloos tegenover de elementen,vuur, water, lucht en aarde. Branden, overstromingen, tornado’s en aardbevingen laten ons zien hoe nietig we in feite zijn. Het is niet meer dan toeval dat we er nog zijn. We doen er desalniettemin alles aan om onze toekomst en die van onze kinderen en kindskinderen veilig te stellen. We hebben het er maar druk mee. Kijk naar de zaadbank met plaats voor meer dan twee miljard zaadjes van gewassen uit de hele wereld op Spitsbergen, de ‘Svalbard global seed vault’. Zinvol of waanzinnig?We leven slechts een seconde en nog minder in het heden en bouwen voortdurend een verleden op. Dat verklaart ons vooruit kijken. We willen zo ver mogelijk vooruit zien. Stellen scenario’s op. Willen weten wat we morgen moeten doen om overmorgen te overleven. Elke seconde telt. Er is geen tijd. Optimisten zeggen dat we zullen overleven. Pessimisten stellen dat we onszelf zullen vernietigen. Wat is waar? Volgens Hugo Claus bestaat de waarheid niet en wordt ze zelfs elke dag gelogen. Kun je liegen wat niet bestaat? Of zijn er vele waarheden en hangt het er maar net vanaf hoe en van waar je kijkt? Of draait het allemaal alleen maar om belangen? Een stevige aardbeving en de zaadbank is weg. Wat als onze planeet uit elkaar barst of in botsing komt met een ander hemellichaam? Wat gebeurt er dan met die miljarden zaadjes, die zo zorgvuldig bij -18 bewaard werden? Waarop bereiden we ons voor? Waar is de rede? Het verstand? De eigenschap, die ons van de dieren en planten onderscheidt. Wij kunnen denken. Wat heeft dat opgeleverd? Grote en kleine denkers. Wat weten we? Weten we nog steeds meer niet, dan we wel weten? Omdat we alles zo graag willen beheersen, vergeten we wel eens dat we er deel van uit maken. Van dat grote geheel. We geven onszelf de indruk dat we erboven staan. In ons streven naar beheersing, naar het veiligstellen van de toekomst, hebben we onze natuurlijke vijanden uitgeschakeld. Uitgeroeid, gedomesticeerd, in dierentuinen of reservaten opgesloten. En ook in gevangenissen. We moeten eten en voorkomen dat we gegeten worden als we willen overleven. Om de een of andere reden hebben we onze bol, die uit land,water, lucht en vuur bestaat, verdeeld in landen. We hebben grenzen getrokken. Lijnen, die alleen in onze hoofden bestaan. Lijnen, die we willen verschuiven en verdedigen. Lijnen van lucht, die niemand tegen kunnen houden. Het zijn niet die lijnen, die ons tegenhouden. We houden elkaar tegen. We vertrouwen elkaar niet. Zijn bang voor elkaar. We zijn elkaars predatoren geworden. We slachten enkel nog elkaar af. In het groot en in het klein. Daar zou de Partij voor de Dieren tegen in het geweer moeten komen. We staan in ons recht. We hebben gelijk. We twijfelen niet aan onze goede bedoelingen. En we zijn bang. De wereld is bang. Er zijn slimmeriken die dat weten en gebruik maken van die angst. Mensen, die olie op het vuur gooien. Mensen, die zo verdraaid zeker lijken te weten wat waar is en wat niet. Wat waar is, is dat wij er met al ons verstand niet in slagen elkaar de aarde en het leven te gunnen. Het kan dus niet de rede zijn, die ons handelen drijft. Wat wel? Wat drijft ons? Wat raakt ons? Wat beweegt ons?
Sunday, 18 January 2009
Toekomst?
Een grote komeet nadert de aarde. Met man en macht wordt getracht het naderend einde te verhinderen. Eendrachtig, zo lijkt het. Raketten worden gelanceerd. Laserstralen gericht. Een kamikazeruimtevaart met mega – atoombommen gestart. Niets helpt. De aarde zal getroffen worden. Uiteensplijten in kleinere en grotere delen. In stof. Waar wordt de aarde getroffen? Hoe zal ze uiteenvallen. De dag des oordeels zeggen de katholieken en geven zich over aan de wil van hun heer. De fundamentalistische moslims verenigen zich met andere godsdienstfanaten en trekken naar het beloofde land. Zuid – Amerika, zo voorspellen de wetenschappers, zal als grootse brok het heelal in suizen. Het grootste stuk overblijvende aarde. De ongelovigen worden uitgeroeid om plaats te maken voor de echte gelovigen, die hun leiders, die er vooral zelf beter van worden, schaapachtig volgen. Dan komt de klap. De wetenschap heeft weer eens gefaald. De berekeningen kloppen niet. De komeet ramt de aarde precies bij Buenos Aires. Niets blijft er over. We zijn weer gewoon stof.
Subscribe to:
Posts (Atom)