Elk huisje zijn (elfsteden)kruisje

Tienduizend tweets in een seconde scoorde de super bowl, gewonnen door de New York Giants. Dat haalt de Elfstedentocht niet. Maar het Nederlandse volk twittert er lustig op los over de vraag of de zestiende tocht der tochten nu wel of niet plaats zal of zelfs moet vinden. En zoals gebruikelijk zijn de meningen ook nu weer verdeeld. Dat het volk als één man achter zo’n nationaal evenement gaat staan is een volstrekte utopie. De SGP heeft al laten weten dat rijden op zondag uit den boze is. De PVV wil een nationale feestdag als de tocht plaatsvindt, want de hij is uniek en authentiek Nederlands. De schaatsende moslims zijn gewaarschuwd. Natuurbeschermers nemen het op voor de wakeenden. Er zijn zelfs mensen die zich openlijk afvragen welke straf hen boven het hoofd hangt als ze – op welke creatieve wijze dan ook – het ijs in Friesland aan het smelten gaan brengen. De journaals openen en sluiten met de ijsdikte in Bartlehiem, Dokkum en Hindelopen. Bij Stavoren is het nog erg zwak. Bij Pauw en Witteman zit elke avond wel iemand die er verstand van heeft. De Friese politie waarschuwt via de media haar eigen dienders dat mogelijk alle verloven voor het komend weekeinde ingetrokken worden en wil assistentie van andere korpsen en het leger. Dat roept vraagtekens op over de wijze van communiceren binnen het politiedistrict Friesland. Het leger is al ingeschakeld om te helpen bij het sneeuwvrij maken van de route. Onze soldaten staan immers midden in de samenleving als ze niet net in Afghanistan zijn. Beerenburg draait overuren, want bij een feestje hoort nu eenmaal drank. De Dokkummer vlaggencentrale heeft een speciale vlag genaaid, voor de voorzichtigheid zonder jaartal. En nu dreigt de dooi. De koorts van de afgelopen dagen begint te zakken. Twijfel slaat toe. De rayonhoofden vergaderen vanavond. 1,5 miljoen bezoekers staan in de startblokken. Mocht de voorzitter van de Elf Steden Vereniging zijn zelf bedachte zinnetje uitspreken dan zit de NS weer volop in de problemen. In vele kerken branden kaarsen om moeder natuur te smeken het toch vooral niet matig, maar streng te laten vriezen en geen spelletje met de volkskoorts te spelen. Net als in het voetbal is er ook bij het schaatsen een verschil tussen degenen die de sport daadwerkelijk beoefenen en de gemanipuleerde massa die erom heen hangt. 16.000 mannen en vrouwen rijden echt en zien af, voor miljoenen anderen is het slechts een feestje. Weer miljoenen anderen vragen zich af waar al die commotie goed voor is en hebben de neus al vol van de Elfstedentocht voor hij eventueel gereden wordt. Ouders laten hun kinderen ‘De Hel van ‘63’ zien, zodat ze enig idee hebben waar al dat gedoe in feite over gaat. Heroïek! Helden! Daar hebben we behoefte aan. Mensen die de elementen trotseren, met bevroren ledematen en zintuigen tegen de wind in knokken om op de Bonkevaart een kruisje in ontvangst te nemen. En dan besluit de regering mensen die hun stroomrekening niet betalen net genoeg stroom te geven voor een lampje en de koelkast, maar niet voor de televisie. Zo schaatst de een, feest de ander , kijkt de derde van afstand bewonderend of tandenknarsend toe en baalt de vierde dat de TV het niet doet. Elk huisje heeft zo zijn eigen (elfsteden)kruisje.

Beelden

In de communicatie spelen beelden een belangrijke rol. Vraag een Belg naar het beeld dat hij van de Nederlander heeft en je krijgt al snel ‘grote mond’ en ‘gierig’ te horen. Omgekeerd vinden Nederlanders Belgen door de bank genomen nogal volgzaam en een gevaar op de weg. Wie als Nederlander wel eens een auto met een Belgisch kenteken in Nederland bestuurd heeft en de kunst van het liplezen ook maar een klein beetje machtig is ziet Nederlandse lippen bij het minste of geringste foutje de woorden ‘sjtomme Belsj’ vormen. Bij onze oosterburen is het allemaal groter, mooier en beter. De ‘Deutsche Gründlichkeit’ is spreekwoordelijk. De Fransen zijn allemaal behept met een zekere ‘joie de vivre’ en in Italië is geen blonde vrouw haar leven zeker. Al die beelden zijn natuurlijk enorme generalisaties, maar we hebben ze wel en ze spelen op de achtergrond en soms heel prominent een rol in onze communicatie. Net als eerste indrukken. Binnen enkele seconden hebben we allemaal ons (voor)oordeel klaar. Kijkend door onze eigen bril selecteren en vertekenen we de bij ons binnenkomende signalen met de snelheid van het licht en heel vaak is er geen tweede kans voor een eerste indruk. Daarom gaan we vol vertrouwen op de een toe en van de ander houden we eerst maar even wat veilige afstand. Dat zegt vaak meer over onszelf dan over die ander. Een ander merkwaardig fenomeen is de noord – zuid tegenstelling. Die speelt wereldwijd, maar ook binnenlands vaak een rol. In het noorden wordt hard gewerkt, terwijl ze het er in het zuiden meer van nemen. In het noorden wonen en werken de succesvolle en in het zuiden voelen ze zich al snel slachtoffer. In Duitsland bestaat de tegenstelling tussen Pruisen en Beieren. In navolging van de Beierse CSU hoeft het geen verbazing te wekken dat de afscheidingsgeluiden binnen het CDA uit het zuiden komen. In Noord – Italië wordt hard gewerkt en ten zuiden van Rome is alles maffia. In België spreken noord en zuid zelfs verschillende talen. Hoe zuidelijker je komt hoe dichter de mensen ook bij elkaar komen. Bijvoorbeeld als ze elkaar begroeten. De Eskimo’s kussen met de neus, terwijl de temperatuur toch aanleiding geeft om elkaar eens stevig in de armen te sluiten. Limburgers kussen drie keer en dat aantal neemt naar het noorden toe af. Maar ook binnen de provincie bestaat een noord – zuid tegenstelling. Rondom Venlo gaat het fantastisch. Logistiek centrum, Floriade en veelvuldig winnaar van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. In het zuiden is het sinds de sluiting van de mijnen, waarin de rest van het land de zuiderlingen uitbuitte, kommer en kwel en nu gaat ook nog NedCar dicht en wint W – Dreej uit Venlo voor de derde keer op rij het LVK. De slachtoffers uit het zuiden roepen boeh en voelen zich gepakt. De beelden vinden als vanzelf weer eens hun bevestiging. Ze blijken hardnekkiger dan menigeen wil geloven

Koot en Bie slaan weer toe en verslaan de Elfstedentocht!

Het eerste deel van een driedelige documentaire over het leven en werken van Kees van Kooten en Wim de Bie, gemaakt door Coen Verbraak, werd gisteravond uitgezonden. Meteen 1,8 miljoen kijkers! Goed voor een kleine dertig zetels voor de Tegenpartij in de Tweede Kamer, gemeten naar de uitslag van 9 juni 2010. Jacobse en Van Es zijn uit de dood herrezen. Voor wie met het Simplisties Verbond opgegroeide is het gemis aan satirisch niveau kennelijk nog elke dag voelbaar. In maart 1998 maakte Kees van Kooten bekend, dat het tijd was om zijn hoofd, het was daarboven een chaos, leeg te gaan maken en dat hij stopte met TV. Op zondagavond waren de grootmeesters van de satire ook te gast bij Kunststof TV, waar Bie wereldkundig maakte dat hij professor in Tilburg geworden is. Dat geeft hoop voor de toekomst van de satire. Gedurende een half jaar doet hij met vijftien studenten een project. Dat wordt smullen voor de gelukkigen. Het kan bijna geen toeval zijn dat de Elfstedentocht en Koot en Bie gelijktijdig terugkeren op het scherm. Juinen kan overal liggen. Het plaatsnaambord ligt in het grootste Van Kooten en De Bie archief van Nederland, ergens in een opslagloods van Wim de Bie. Een kwestie van eruit halen, door Jacobse en Van Es in een Amerikaanse slee naar Friesland laten rijden en ergens langs de route neerzetten. Dan komt de tocht der tochten vanzelf ook langs Juinen en kunnen burgemeester Van der Vaart en wethouder Hekking alle rijders een extra stempeltje geven. Een mattenkloppertje! Vanuit de Keek op de Week stoelen , voor de gelegenheid omgedoopt tot Keek op Sneek torens, kunnen Dr. Clavan en Ir. Walter de Rochebrune de tocht van deskundig commentaar voorzien. Daar haalt Mart Smeets het vast niet bij. De Positivoos vullen vallende gaatjes met politiek incorrecte liedjes. Berendien geeft vanuit Wisp, dat ook aan de route ligt, gratis kruidenadviezen aan de rijders, die meteen bij haar terecht kunnen voor de toverdrankjes. Dirk bemand de koek-en-zopie kraam in Juinen. Otto den Beste verzorgt het commentaar ( moet dat met twee emmen? )voor onze oosterburen, waar de ARD de rechten voor heel veel geld verworven heeft. In een klap is Nederland wereldnieuws en er weer helemaal bovenop. Alle ellende is vergeten. De hele natie zit geboeid aan de buis of staat op het ijs en is getuige van een happening die zijn weerga in de vaderlandse geschiedenis niet kent. Aanstaande donderdag of vrijdag gaat het allemaal gebeuren. Ik verheug me er nu al op.

De buut vecht tegen de bierkaai

De Maastrichtse buutteredner Robert Walthouwer vindt dat de buut terug moet in het vastelaovendsgebeuren. Daarom heeft hij een buuttefestival georganiseerd, dat morgen in Berg en Terblijt plaatsvindt. In het kerkdorp Lemiers hebben de Vaalser Raenpiete een soortgelijk festival, na een aantal edities opgevolgd door een humorrevue, jaren achtereen georganiseerd. Toen al was namelijk de trend waarneembaar dat de aandacht voor de traditionele buut verslapte. Ik kan me nog goed herinneren dat Fer Kousen, tot mijn ontzetting, voor de eerste keer van de bühne afgefloten werd tijdens de Herenzitting in Kerkrade. Het carnavalsvolk wil niet meer luisteren naar en lachen om goede grappen en satire, waaraan enig denkwerk te pas komt. Met enige weemoed denk ik terug aan Til Eulenspiegel en Rumpelstielchen, die bij onze oosterburen de gevestigde orde op de hak namen en het volk een spiegel voorhielden. De bloemetjes in de monding van de geweerloop van de vele gardisten, flowerpower in plaats van gunpower, en het voor het gezicht langs aan de verkeerde kant van het hoofd salueren getuigen er nog van. Maar heel veel carnavalisten zijn zichzelf wel erg serieus gaan nemen en lopen inmiddels keurig in het gelid en in de pas. Het zou zo maar kunnen, dat ze daarom door de carnavalsvierders niet echt meer serieus genomen worden. Wider den tierischen Ernst is carnavalstheorie geworden. De tijd van in humor verpakte boodschappen, die soms met enige hersengymnastiek uitgepakt moeten worden lijkt voor de massa voorbij. Het volk wil kennelijk geen boodschappen meer, het wil meelallen met oneliners. Op de meeste herenzittingen in Limburg slagen alleen d’r Bunte Pitter en der Tulpenheini er met de meest gore grappen er nog in enige aandacht voor zich op te eisen. Voor de echte humor moet je tegenwoordig kennelijk niet meer op een carnavalszitting, maar , met een selecte groep welwillende luisteraars, in het theater zijn. Voor de twaalfde keer is het Veldeke’s Vastelaovends Cabberèt in de Maastrichtse Bonbonnière uitverkocht. De harmonie van Vaals heeft al jarenlang een eigen carnavalsconcert, dat inmiddels twee weekenden achter elkaar voor een volle zaal uitgevoerd wordt. En Walthouwer blaast het buuttefestival van de Raenpiete nieuw leven in. Op de meeste carnavalszittingen heeft de muziek het van het gesproken woord gewonnen. Een buutteredner aan het begin van een zitting wil met enige pijn en moeite nog wel eens lukken, maar na een uur hoeft hij doorgaans niet meer op al te veel aandacht van het feestende publiek te rekenen. Alcohol en slechte manieren maken meer kapot dan een buutteredner met een spiegel goed kan maken. Ik vind dat bijzonder betreurenswaardig, want een goede buut , dat ben ik met Walthouwer eens, behoort tot de essentie van carnaval. Die essentie moet in ieder geval bewaard blijven, al is het maar in een soort van carnavaleske subcultuur. Op de carnavalszittingen vechten buutteredners tegenwoordig hoofdzakelijk tegen de bierkaai.

Over zingen en drinken

Elke medaille heeft twee kanten, als het er al geen drie zijn. Een dubbeltje op zijn kant geeft aan dat als de medaille maar de goede vorm heeft en dik genoeg is zij zelfs een rand als kant kan hebben. Anders gezegd: De ene medaille is de andere niet , ieder voor heb z’n tegen en soms maakt het helemaal niks uit. Een voorbeeld. Is het Limburgs Vasteloavendleedjes Konkoers ( hoe schrijf je dat ?) een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt dat wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Waarom? Discussies over toegevoegde waarde krijgen we enkel als economieverslaggevers over muziek beginnen te schrijven. Een ander voorbeeld. In Nijmegen hebben onderzoekers van de universiteit na uitgebreid onderzoek in een nagebouwde bar, waar ze zo’n 250 jonge volwassenen aan het zuipen gezet hebben, vastgesteld dat die meer consumeren als er klassieke muziek op de achtergrond klinkt. Is dat een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt het wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Gaat de regering nu besluiten dat om het drankmisbruik onder jongeren tegen te gaan er alleen nog maar hardrock in bars, cafés en restaurants gespeeld mag worden? Wordt het ten gehore brengen van klassieke muziek nu verboden? Dat zou wel passen in het huidige regeringsbeleid. Want schouwburgen en symfonieorkesten kosten alleen maar overheidsgeld en zetten de jongelui, die er toch al niet komen, ook nog tot drankmisbruik aan. Ik geloof dat als de verveling toeslaat er meer gedronken wordt en meer geëmmerd over belangeloze zaken. Dan komen er, vrij naar Mattijs van Boxsel, thema’s op tafel als de zijwindgevoeligheid van de vierkantswortel of de oppervlakte van God. Volslagen zinloos, maar wel grappig. Misschien is het wel zo, dat niet alles wat we doen perse zin hoeft te hebben. Aan de andere kant is het zo dat de lichtheid van het bestaan voor sommige mensen altijd ondraaglijk blijft. Die zoeken voortdurend naar de zin ervan en vinden alles wat geen zin heeft per definitie onzin. Ik ben meer van de dartele speelsheid. Homo Ludens. Speel het leven. Wer nicht liebt Wein und Gesang, der bleibt ein Narr sein Leben lang! En er was nog iets, maar dat schiet me niet onmiddellijk te binnen!Toch heeft economieverslaggever Bouten wel een punt als hij stelt dat (LVK)competitie het slechtste in mensen naar boven haalt. Bij wedstrijden gaat het vaak meer om de knikkers dan om het spel, terwijl de oude Grieken toch al wisten dat deelnemen belangrijker is dan winnen

Prins Abbie I geeft Venlo terug aan de Venlonaren

Om de een of andere reden wordt Venlo de stad van Wilders genoemd. Hij is er in 1963 geboren en heeft er zijn jonge jaren gesleten. Zijn politieke loopbaan begon hij echter in Utrecht, waar hij in 1997 in de gemeenteraad kwam. Met evenveel recht van spreken zou je Venlo de stad van Hubert Bruls of Hai Berden kunnen noemen. Een stad behoort natuurlijk aan niemand toe of aan iedereen. Maar met carnaval is alles anders. Dan draagt de burgemeester voor de drie dolle dagen de sleutel van de stad over aan de prins carnaval. En de prins is niet niemand of iedereen. De prins regeert nog echt over zijn onderdanen. In Venlo is dat de prins van het Venloosch Vasteloaves Gezelschap ‘Jocus’, opgericht in 1842. Die wordt aanstaande zondag, 4 februari, geproclameerd. Sinds 1978 bestaan in dezelfde stad echter ook de ‘Vaegers’. Die vereniging heeft zich mede ten doel gesteld in de rijke traditie van het carnaval een vernieuwende bijdrage te leveren. Zo zijn ze in 2006 begonnen met het uitgeven van een prinselijke postzegel. Jaarlijks prijkt het portret van hun prins op die zegel. Dit jaar is dat het gezicht van prins Abbie I. Hoewel dus nog niet officieel bekend is wie de sleutel van burgemeester Bruls zal overnemen, staat al vast dat hij minder in de schijnwerpers zal staan dan de leraar economie en wiskunde van het Valuascollege, die prins is bij de ‘Vaegers’. Dat komt omdat Abbie I in Marokko geboren is, in Marrakech om precies te zijn. Tweeëndertig jaar geleden zag hij daar het levenslicht. Abbie I is niet de eerste prins van allochtone huize. Maar volgens de landelijke pers staat een prins met een allochtone achtergrond in Venlo gelijk aan vloeken in de kerk. Want Venlo is toch de stad van Geert Wilders. Natuurlijk is dat niet waar, maar de media hebben nu eenmaal hun eigen werkelijkheid. Abbie Chalgoum mocht zich dus verheugen in aandacht van de landelijke media. Die waren er vooral op uit om hem iets onaardigs over Wilders te laten zeggen. Maar Abbie I is een prins en niet achterlijk. Hij had feilloos in de peiling dat al die aandacht eigenlijk niet voor hem bedoeld was en beperkte zich tot het uitnodigen van de heer Wilders voor zijn receptie. Heel diplomatiek merkte hij verder nog fijntjes op dat die aandacht een mooie kans opleverde om Venlo positieve publiciteit te geven, want blijkbaar ziet de buitenwacht de stad nog altijd als eigendom van Wilders. Ten onrechte, want het is net zo goed de stad van Abbie Chalgoum, aldus de prins. Prins Abbie I geeft daarmee de, volgens de werkelijkheid van de media, door Wilders ingepikte stad Venlo terug aan de Venlonaren . Dus zal het snel afgelopen zijn met de aandacht, want de media hebben er geen belang bij hun eigen, gekunstelde werkelijkheid in rook te zien op gaan. Alaaf Abbie I. En voor de ‘Vaegers’ geldt: Ze zijn erin gestonken; Mission accomplished!!!!!

Beatrix kan nog niet weg!

Mijn favoriete Minister heeft het weer eens helemaal voor elkaar. Alle ‘outlawbikers’ staan nu met zenuwachtig ronkende motoren te sidderen van angst. Hij heeft hen per decreet en met onmiddellijke ingang vogelvrij verklaard. Ze zullen weten wie de baas is in Nederland en de dans met hem niet ontspringen. Nu begrijp ik ook waar die nieuwe politie-uniformen voor nodig zijn. Voor de stadsguerilla tegen de Hells Angels en Satudarah. En dat komt dan ook nog in de krant op de dag dat Beatrix haar verjaardag viert en tussen de regels door laat weten dat ze onomstreden en met waardigheid af wil treden als de politieke en maatschappelijke omstandigheden wat meer stabiel zijn. Jammer dan. Dat kan de majesteit voorlopig dus wel vergeten. Met het onomstreden zijn en de waardigheid van onze koningin zit het wel snor. Ze is zelden populairder geweest als sinds het moment dat ze met een hoofddoek getooid een moskee in het bevriende buitenland betrad. Van de weeromstuit heeft het kabinet, onder leiding van mijn favoriete Minister van Veiligheid en Justitie, meteen maar besloten in eigen land een boerkaverbod in te voeren. Omdat we niet willen en mogen discrimineren en al helemaal niet de vrijheid van godsdienst willen en mogen beperken geldt het boerkaverbod ook voor integraalhelmen en bivakmutsen, maar weer niet voor carnavalsmaskers. Waarom het dan boerkaverbod blijft heten mag de duivel weten. Dat zal wel met de stabiele staat van de natie te maken hebben. Wederom van de weeromstuit heeft een wethouder uit Groningen het vrouwvolk opgeroepen massaal boerka’s aan te schaffen en te gaan dragen. Maar een wethouder die mensen oproept zich niet aan de wet te houden en vrouwen om een mensonterende boerka te dragen, terwijl ze tegelijkertijd pretendeert voor de emancipatie van vrouwen te zijn, is natuurlijk gewoon de weg kwijt. Daar zijn we zo klaar mee en hoeven we verder niet over na te denken . Waar we nog lang niet klaar mee zijn is de Minister van Onderwijs. Die blaakt weliswaar van het zelfvertrouwen, maar heeft het vertrouwen van de rest van het volk verloren en het vaderlandse onderwijs volkomen gedestabiliseerd. In Rotterdam valt om de haverklap de stroom uit en Philips schrijft rode cijfers. De pandhuizen groeien als kool waar de banken het af laten weten. Zelfs Frans Timmermans staat rood op de familiekredietbank nu hij de laatste drie weken maak enkele dagen thuis is geweest. Trouwens schulden in de kring van familie en vrienden leiden steeds vaker tot problemen in de huidige crisistijd. Tot overmaat van ramp destabiliseert ook de winter het land nog. Hoe zeer ik het onze koningin ook gun om na haar lange staat van dienst met pensioen te gaan, ik moet toch vast stellen dat er geen sprake is van stabiele politieke en maatschappelijke omstandigheden. Dus Majesteit, van harte gefeliciteerd met uw 74-ste verjaardag en toch gewoon nog maar even door blijven werken en vooral niet ophouden signalen in de goede richting af te geven, want een vorst is nooit zo onafhankelijk als in zijn laatste jaren!