De digitale Klaagmuur

Er kan tegenwoordig niets meer gebeuren of er komt een meldpunt op internet. Vieze subsidies in de energiewereld kunt u melden op het meldpunt fossiel schandaal. Weet u iets over het misbruik van jongeren door geestelijken, dan kunt u terecht op het meldpunt seksueel misbruik RKK. Er zijn meldpunten voor klachten over vliegtuiglawaai, het optreden van de Inspectie Volksgezondheid, discriminatie, kinderporno, pesten op het internet en kindermishandeling en ga zo maar door. Straatterreur kon u al melden bij de PVV en sinds een aantal dagen staat die club ook open voor uw klachten over Polen en andere MOE- landers, wat staat voor personen afkomstig uit midden en oost Europese landen die hier verblijven. De PVV gaat er nog net niet zelf op af om de Polen die onze banen inpikken het land uit te knuppelen, maar biedt de klachten aan de verantwoordelijke bewindslieden aan. In Aken is dat anders. Daar gaat de Kameradschaft Aachener Land er wel zelf op af als er klachten komen over mensen die anti – Duits, extreem links of communist zijn. Dan volgen mishandelingen, gifbommen door de brievenbus, hakenkruizen op de gevel en – wie weet – een aanslag op de carnavalsoptocht.
Sinds we elkaar niet meer op ons gedrag aanspreken uit angst een klap voor de kop te krijgen, krijgt het internet in toenemende mate de functie van digitale Klaagmuur. Het zelfcorrigerend vermogen van de samenleving is op een absoluut dieptepunt terechtgekomen. Zelfs onze premier heeft geen mening over het meldpunt MOE – landers van de PVV. Hij hangt de staatsman uit en laat eventuele kritische kanttekeningen met graagte over aan het politieke klootjesvolk. “Het staat de PVV vrij haar gang te gaan. En dat doet ze ook veelvuldig”, zegt de leider van ons land. We leven in een vrij land, dus je doet maar, is zijn boodschap. Ook de premier is bang. Bang voor het voortbestaan van zijn regering. Het politieke klootjesvolk is bang voor de kiezer. De angst regeert het land. Het hoeft daarom niemand te verbazen dat een toenemend aantal mensen gewoon zijn gang gaat, een grote bek opzet en met geweld dreigt tegen iedereen die hen ook maar een strobreed in de weg legt, inclusief de kapot gereorganiseerde politie, en daar ook nog gemakkelijk mee wegkomt. De welwillende meerderheid heft haar armen in machteloosheid ten hemel en ziet toe hoe de sterke, brutale minderheid zich de wereld toe eigent. De solidariteit verliest het in toenemende mate van het eigenbelang en het recht van de sterkste wint het van de rechtsstaat. Een klimaat waarin clubjes als de Kameradschaft Aachener Land en de PVV goed gedijen.
Gelukkig hebben we nog Bernard Wientjes, de voorzitter van VNO-NCW, die ongezouten kritiek levert op het MOE – landers meldpunt van de PVV en de politiek oproept datzelfde te doen. Tevens merkt hij nog even fijntjes op dat zonder de Verenigde Staten van Europa de afzonderlijke lidstaten kansloos zullen zijn. Maar misschien is Wientjes ook alleen maar brutaal en uit op het bevredigen van het eigen belang van de werkgevers. Wie heeft het nog goed voor met de wereld? Wie is nog te vertrouwen?

We moeten aan de sprinkhaan! Het vlees van de toekomst

Ondanks het feit dat we in niet alleen in Nederland maar in heel West-Europa te maken hebben met ontgroening groeit de wereldbevolking nog steeds zeer snel. In 2050 zullen er 9 miljard wereldburgers zijn. Er is genoeg voedsel op de aarde aanwezig om iedereen te eten te geven, maar we zijn er tot op heden niet in geslaagd dat op een adequate wijze te verdelen. Omdat ook aan voedsel geld verdiend moet worden, draaien we het liever door dan het weg te geven. Daarom lijden er (nog steeds) veel mensen honger. Omdat er steeds meer mensen vlees eten dreigt er nu ook nog eens een tekort aan dierlijke eiwitten. En dus onderzoeken ze in Wageningen al jaren hoe we insecten kunnen gaan consumeren en hoe de eiwitten uit die beestjes gehaald kunnen worden. Er zullen vast wel landen of streken op de wereldbol te vinden zijn waar het consumeren van insecten al dagelijkse kost is. Dus of er nu echt zoveel te onderzoeken valt is de vraag, want alles wat leeft wordt gegeten. Waarschijnlijk zijn er ook mensen die zullen zeggen dat het verstandig zou zijn om wat meer plantaardige eiwitten te consumeren, want de productie daarvan legt veel minder beslag op de aardoppervlakte dan die van dierlijke eiwitten. Maar goed, wetenschappers moeten ook aan het eten blijven en dus subsidieert de overheid het onderzoek naar de meelwormsnack en de sprinkhaanpizza met miljoenen. Tot nu toe kijken wij alleen nog met afschuw naar zogenaamde spelprogramma’s op de TV waar kandidaten dit soort exotische gerechten moeten verorberen en veelal weer kokhalzend uitbraken. Maar als het aan de overheid en de wetenschap ligt zal het niet lang meer duren vooraleer het de gewoonste zaak van de wereld is dat ook wij van de gefrituurde sprinkhaan gaan genieten. Dertig procent van de Nederlanders is al zover dat ze wel insecten zouden willen eten. De geesten van de andere zeventig procent worden nu rijp gemaakt. In april verschijnt het eerste kookboek van de Wageningen Universiteit vol met insectenrecepten. Om u alvast een voorproefje te geven van wat in sommige restaurants nu nog voor delicatesse doorgaat maar straks dagelijkse kost wordt heb ik wat snelle research gedaan. Wat dacht u van omeletreepjes van buffaloworm, roergebakken sprinkhaan, quiche met meelwormen of meelwormen – chocoladebroodjes, gebakken krekels of gefrituurde poppen van de reuze zijderups? Onderzoekers van de universiteit van Gent hebben aangetoond dat het consumeren van rupsen, vooral de zijdemotrups, de bloeddruk bij ratten met hoge bloeddruk 10 tot 15% verlaagt. De acceptatie van de insectenmaaltijd wordt vanzelfsprekend makkelijker als er ook nog een gezondheidsclaim aan hangt. Tenslotte zijn er naar schatting 250 miljoen mensen met een te hoge bloeddruk. Ook zonder onderzoek geloof ik dat , als de nood aan de man komt, wij alles eten wat we voor de kiezen kunnen krijgen, zelfs elkaar. Enfin, u weet nu waar het heen gaat.

Elk huisje zijn (elfsteden)kruisje

Tienduizend tweets in een seconde scoorde de super bowl, gewonnen door de New York Giants. Dat haalt de Elfstedentocht niet. Maar het Nederlandse volk twittert er lustig op los over de vraag of de zestiende tocht der tochten nu wel of niet plaats zal of zelfs moet vinden. En zoals gebruikelijk zijn de meningen ook nu weer verdeeld. Dat het volk als één man achter zo’n nationaal evenement gaat staan is een volstrekte utopie. De SGP heeft al laten weten dat rijden op zondag uit den boze is. De PVV wil een nationale feestdag als de tocht plaatsvindt, want de hij is uniek en authentiek Nederlands. De schaatsende moslims zijn gewaarschuwd. Natuurbeschermers nemen het op voor de wakeenden. Er zijn zelfs mensen die zich openlijk afvragen welke straf hen boven het hoofd hangt als ze – op welke creatieve wijze dan ook – het ijs in Friesland aan het smelten gaan brengen. De journaals openen en sluiten met de ijsdikte in Bartlehiem, Dokkum en Hindelopen. Bij Stavoren is het nog erg zwak. Bij Pauw en Witteman zit elke avond wel iemand die er verstand van heeft. De Friese politie waarschuwt via de media haar eigen dienders dat mogelijk alle verloven voor het komend weekeinde ingetrokken worden en wil assistentie van andere korpsen en het leger. Dat roept vraagtekens op over de wijze van communiceren binnen het politiedistrict Friesland. Het leger is al ingeschakeld om te helpen bij het sneeuwvrij maken van de route. Onze soldaten staan immers midden in de samenleving als ze niet net in Afghanistan zijn. Beerenburg draait overuren, want bij een feestje hoort nu eenmaal drank. De Dokkummer vlaggencentrale heeft een speciale vlag genaaid, voor de voorzichtigheid zonder jaartal. En nu dreigt de dooi. De koorts van de afgelopen dagen begint te zakken. Twijfel slaat toe. De rayonhoofden vergaderen vanavond. 1,5 miljoen bezoekers staan in de startblokken. Mocht de voorzitter van de Elf Steden Vereniging zijn zelf bedachte zinnetje uitspreken dan zit de NS weer volop in de problemen. In vele kerken branden kaarsen om moeder natuur te smeken het toch vooral niet matig, maar streng te laten vriezen en geen spelletje met de volkskoorts te spelen. Net als in het voetbal is er ook bij het schaatsen een verschil tussen degenen die de sport daadwerkelijk beoefenen en de gemanipuleerde massa die erom heen hangt. 16.000 mannen en vrouwen rijden echt en zien af, voor miljoenen anderen is het slechts een feestje. Weer miljoenen anderen vragen zich af waar al die commotie goed voor is en hebben de neus al vol van de Elfstedentocht voor hij eventueel gereden wordt. Ouders laten hun kinderen ‘De Hel van ‘63’ zien, zodat ze enig idee hebben waar al dat gedoe in feite over gaat. Heroïek! Helden! Daar hebben we behoefte aan. Mensen die de elementen trotseren, met bevroren ledematen en zintuigen tegen de wind in knokken om op de Bonkevaart een kruisje in ontvangst te nemen. En dan besluit de regering mensen die hun stroomrekening niet betalen net genoeg stroom te geven voor een lampje en de koelkast, maar niet voor de televisie. Zo schaatst de een, feest de ander , kijkt de derde van afstand bewonderend of tandenknarsend toe en baalt de vierde dat de TV het niet doet. Elk huisje heeft zo zijn eigen (elfsteden)kruisje.

Beelden

In de communicatie spelen beelden een belangrijke rol. Vraag een Belg naar het beeld dat hij van de Nederlander heeft en je krijgt al snel ‘grote mond’ en ‘gierig’ te horen. Omgekeerd vinden Nederlanders Belgen door de bank genomen nogal volgzaam en een gevaar op de weg. Wie als Nederlander wel eens een auto met een Belgisch kenteken in Nederland bestuurd heeft en de kunst van het liplezen ook maar een klein beetje machtig is ziet Nederlandse lippen bij het minste of geringste foutje de woorden ‘sjtomme Belsj’ vormen. Bij onze oosterburen is het allemaal groter, mooier en beter. De ‘Deutsche Gründlichkeit’ is spreekwoordelijk. De Fransen zijn allemaal behept met een zekere ‘joie de vivre’ en in Italië is geen blonde vrouw haar leven zeker. Al die beelden zijn natuurlijk enorme generalisaties, maar we hebben ze wel en ze spelen op de achtergrond en soms heel prominent een rol in onze communicatie. Net als eerste indrukken. Binnen enkele seconden hebben we allemaal ons (voor)oordeel klaar. Kijkend door onze eigen bril selecteren en vertekenen we de bij ons binnenkomende signalen met de snelheid van het licht en heel vaak is er geen tweede kans voor een eerste indruk. Daarom gaan we vol vertrouwen op de een toe en van de ander houden we eerst maar even wat veilige afstand. Dat zegt vaak meer over onszelf dan over die ander. Een ander merkwaardig fenomeen is de noord – zuid tegenstelling. Die speelt wereldwijd, maar ook binnenlands vaak een rol. In het noorden wordt hard gewerkt, terwijl ze het er in het zuiden meer van nemen. In het noorden wonen en werken de succesvolle en in het zuiden voelen ze zich al snel slachtoffer. In Duitsland bestaat de tegenstelling tussen Pruisen en Beieren. In navolging van de Beierse CSU hoeft het geen verbazing te wekken dat de afscheidingsgeluiden binnen het CDA uit het zuiden komen. In Noord – Italië wordt hard gewerkt en ten zuiden van Rome is alles maffia. In België spreken noord en zuid zelfs verschillende talen. Hoe zuidelijker je komt hoe dichter de mensen ook bij elkaar komen. Bijvoorbeeld als ze elkaar begroeten. De Eskimo’s kussen met de neus, terwijl de temperatuur toch aanleiding geeft om elkaar eens stevig in de armen te sluiten. Limburgers kussen drie keer en dat aantal neemt naar het noorden toe af. Maar ook binnen de provincie bestaat een noord – zuid tegenstelling. Rondom Venlo gaat het fantastisch. Logistiek centrum, Floriade en veelvuldig winnaar van het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. In het zuiden is het sinds de sluiting van de mijnen, waarin de rest van het land de zuiderlingen uitbuitte, kommer en kwel en nu gaat ook nog NedCar dicht en wint W – Dreej uit Venlo voor de derde keer op rij het LVK. De slachtoffers uit het zuiden roepen boeh en voelen zich gepakt. De beelden vinden als vanzelf weer eens hun bevestiging. Ze blijken hardnekkiger dan menigeen wil geloven

Koot en Bie slaan weer toe en verslaan de Elfstedentocht!

Het eerste deel van een driedelige documentaire over het leven en werken van Kees van Kooten en Wim de Bie, gemaakt door Coen Verbraak, werd gisteravond uitgezonden. Meteen 1,8 miljoen kijkers! Goed voor een kleine dertig zetels voor de Tegenpartij in de Tweede Kamer, gemeten naar de uitslag van 9 juni 2010. Jacobse en Van Es zijn uit de dood herrezen. Voor wie met het Simplisties Verbond opgegroeide is het gemis aan satirisch niveau kennelijk nog elke dag voelbaar. In maart 1998 maakte Kees van Kooten bekend, dat het tijd was om zijn hoofd, het was daarboven een chaos, leeg te gaan maken en dat hij stopte met TV. Op zondagavond waren de grootmeesters van de satire ook te gast bij Kunststof TV, waar Bie wereldkundig maakte dat hij professor in Tilburg geworden is. Dat geeft hoop voor de toekomst van de satire. Gedurende een half jaar doet hij met vijftien studenten een project. Dat wordt smullen voor de gelukkigen. Het kan bijna geen toeval zijn dat de Elfstedentocht en Koot en Bie gelijktijdig terugkeren op het scherm. Juinen kan overal liggen. Het plaatsnaambord ligt in het grootste Van Kooten en De Bie archief van Nederland, ergens in een opslagloods van Wim de Bie. Een kwestie van eruit halen, door Jacobse en Van Es in een Amerikaanse slee naar Friesland laten rijden en ergens langs de route neerzetten. Dan komt de tocht der tochten vanzelf ook langs Juinen en kunnen burgemeester Van der Vaart en wethouder Hekking alle rijders een extra stempeltje geven. Een mattenkloppertje! Vanuit de Keek op de Week stoelen , voor de gelegenheid omgedoopt tot Keek op Sneek torens, kunnen Dr. Clavan en Ir. Walter de Rochebrune de tocht van deskundig commentaar voorzien. Daar haalt Mart Smeets het vast niet bij. De Positivoos vullen vallende gaatjes met politiek incorrecte liedjes. Berendien geeft vanuit Wisp, dat ook aan de route ligt, gratis kruidenadviezen aan de rijders, die meteen bij haar terecht kunnen voor de toverdrankjes. Dirk bemand de koek-en-zopie kraam in Juinen. Otto den Beste verzorgt het commentaar ( moet dat met twee emmen? )voor onze oosterburen, waar de ARD de rechten voor heel veel geld verworven heeft. In een klap is Nederland wereldnieuws en er weer helemaal bovenop. Alle ellende is vergeten. De hele natie zit geboeid aan de buis of staat op het ijs en is getuige van een happening die zijn weerga in de vaderlandse geschiedenis niet kent. Aanstaande donderdag of vrijdag gaat het allemaal gebeuren. Ik verheug me er nu al op.

De buut vecht tegen de bierkaai

De Maastrichtse buutteredner Robert Walthouwer vindt dat de buut terug moet in het vastelaovendsgebeuren. Daarom heeft hij een buuttefestival georganiseerd, dat morgen in Berg en Terblijt plaatsvindt. In het kerkdorp Lemiers hebben de Vaalser Raenpiete een soortgelijk festival, na een aantal edities opgevolgd door een humorrevue, jaren achtereen georganiseerd. Toen al was namelijk de trend waarneembaar dat de aandacht voor de traditionele buut verslapte. Ik kan me nog goed herinneren dat Fer Kousen, tot mijn ontzetting, voor de eerste keer van de bühne afgefloten werd tijdens de Herenzitting in Kerkrade. Het carnavalsvolk wil niet meer luisteren naar en lachen om goede grappen en satire, waaraan enig denkwerk te pas komt. Met enige weemoed denk ik terug aan Til Eulenspiegel en Rumpelstielchen, die bij onze oosterburen de gevestigde orde op de hak namen en het volk een spiegel voorhielden. De bloemetjes in de monding van de geweerloop van de vele gardisten, flowerpower in plaats van gunpower, en het voor het gezicht langs aan de verkeerde kant van het hoofd salueren getuigen er nog van. Maar heel veel carnavalisten zijn zichzelf wel erg serieus gaan nemen en lopen inmiddels keurig in het gelid en in de pas. Het zou zo maar kunnen, dat ze daarom door de carnavalsvierders niet echt meer serieus genomen worden. Wider den tierischen Ernst is carnavalstheorie geworden. De tijd van in humor verpakte boodschappen, die soms met enige hersengymnastiek uitgepakt moeten worden lijkt voor de massa voorbij. Het volk wil kennelijk geen boodschappen meer, het wil meelallen met oneliners. Op de meeste herenzittingen in Limburg slagen alleen d’r Bunte Pitter en der Tulpenheini er met de meest gore grappen er nog in enige aandacht voor zich op te eisen. Voor de echte humor moet je tegenwoordig kennelijk niet meer op een carnavalszitting, maar , met een selecte groep welwillende luisteraars, in het theater zijn. Voor de twaalfde keer is het Veldeke’s Vastelaovends Cabberèt in de Maastrichtse Bonbonnière uitverkocht. De harmonie van Vaals heeft al jarenlang een eigen carnavalsconcert, dat inmiddels twee weekenden achter elkaar voor een volle zaal uitgevoerd wordt. En Walthouwer blaast het buuttefestival van de Raenpiete nieuw leven in. Op de meeste carnavalszittingen heeft de muziek het van het gesproken woord gewonnen. Een buutteredner aan het begin van een zitting wil met enige pijn en moeite nog wel eens lukken, maar na een uur hoeft hij doorgaans niet meer op al te veel aandacht van het feestende publiek te rekenen. Alcohol en slechte manieren maken meer kapot dan een buutteredner met een spiegel goed kan maken. Ik vind dat bijzonder betreurenswaardig, want een goede buut , dat ben ik met Walthouwer eens, behoort tot de essentie van carnaval. Die essentie moet in ieder geval bewaard blijven, al is het maar in een soort van carnavaleske subcultuur. Op de carnavalszittingen vechten buutteredners tegenwoordig hoofdzakelijk tegen de bierkaai.

Over zingen en drinken

Elke medaille heeft twee kanten, als het er al geen drie zijn. Een dubbeltje op zijn kant geeft aan dat als de medaille maar de goede vorm heeft en dik genoeg is zij zelfs een rand als kant kan hebben. Anders gezegd: De ene medaille is de andere niet , ieder voor heb z’n tegen en soms maakt het helemaal niks uit. Een voorbeeld. Is het Limburgs Vasteloavendleedjes Konkoers ( hoe schrijf je dat ?) een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt dat wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Waarom? Discussies over toegevoegde waarde krijgen we enkel als economieverslaggevers over muziek beginnen te schrijven. Een ander voorbeeld. In Nijmegen hebben onderzoekers van de universiteit na uitgebreid onderzoek in een nagebouwde bar, waar ze zo’n 250 jonge volwassenen aan het zuipen gezet hebben, vastgesteld dat die meer consumeren als er klassieke muziek op de achtergrond klinkt. Is dat een vloek of een zegen? Voor wie? Maakt het wat uit? Moeten we ons daar druk over maken? Gaat de regering nu besluiten dat om het drankmisbruik onder jongeren tegen te gaan er alleen nog maar hardrock in bars, cafés en restaurants gespeeld mag worden? Wordt het ten gehore brengen van klassieke muziek nu verboden? Dat zou wel passen in het huidige regeringsbeleid. Want schouwburgen en symfonieorkesten kosten alleen maar overheidsgeld en zetten de jongelui, die er toch al niet komen, ook nog tot drankmisbruik aan. Ik geloof dat als de verveling toeslaat er meer gedronken wordt en meer geëmmerd over belangeloze zaken. Dan komen er, vrij naar Mattijs van Boxsel, thema’s op tafel als de zijwindgevoeligheid van de vierkantswortel of de oppervlakte van God. Volslagen zinloos, maar wel grappig. Misschien is het wel zo, dat niet alles wat we doen perse zin hoeft te hebben. Aan de andere kant is het zo dat de lichtheid van het bestaan voor sommige mensen altijd ondraaglijk blijft. Die zoeken voortdurend naar de zin ervan en vinden alles wat geen zin heeft per definitie onzin. Ik ben meer van de dartele speelsheid. Homo Ludens. Speel het leven. Wer nicht liebt Wein und Gesang, der bleibt ein Narr sein Leben lang! En er was nog iets, maar dat schiet me niet onmiddellijk te binnen!Toch heeft economieverslaggever Bouten wel een punt als hij stelt dat (LVK)competitie het slechtste in mensen naar boven haalt. Bij wedstrijden gaat het vaak meer om de knikkers dan om het spel, terwijl de oude Grieken toch al wisten dat deelnemen belangrijker is dan winnen