Er is genoeg voor iedereen

Maandenlang heeft de coalitie gezwegen. De cijfers van het Centraal Plan Bureau waren er nog niet. Die zijn er nu wel en dus komt het spel nu op de wagen. Netto 9 miljard extra bezuinigingen zijn nodig om het begrotingstekort op 3 % te krijgen en de staatsschuld niet tot meer dan 60% van het Bruto Nationaal Product te laten oplopen. Om netto 9 miljard te bezuinigen bovenop de 18 miljard die al afgesproken waren bij het aantreden van onze huidige regering zal er bruto zo’n 16 miljard extra nodig zijn. Want bezuinigingen leiden nu eenmaal tot minder belastinginkomsten, hogere werkeloosheid en dus meer uitkeringen en er is ook nog geld nodig om de economie te stimuleren. Een uiterst gecompliceerde operatie. Stel bijvoorbeeld je privatiseert de brandweer. Die komt alleen nog maar als je als burger of bedrijf een abonnement afgesloten hebt. De overheid spaart aan de ene kant geld, maar aan de andere kant worden er ook brandweermannen werkeloos en die moeten een uitkering krijgen. Er zullen meer branden niet geblust worden, want niet iedereen heeft een abonnement. Dat stimuleert de economie, want er moet meer weer opgebouwd worden nadat het afgefikt is. Of je schaft de politie en het openbaar ministerie af. Die functioneren toch al niet naar behoren en ook nu al worden veel mensen en objecten beveiligd door particuliere beveiligings- en bewakingsbedrijven . De overheid hoeft al die dienders en officieren niet meer te betalen. Sommige vinden een baan bij de particuliere diensten, andere worden werkeloos en moeten een uitkering krijgen. Veel mensen vinden een baan in de misdaad en voorzien zo in hun eigen inkomen, door het gewoon te stelen van degenen die meer dan genoeg hebben. Een Robin Hood-achtige wijze van herverdelen. Of je besluit om de hele overheid af te schaffen. Daar wordt toch alleen maar door vrijwel iedereen op gescholden. We hoeven geen ministers, staatssecretarissen, commissarissen van de koningin, burgemeesters, wethouders, gemeenteraads -, staten- , tweede kamerleden en andere ambtenaren meer te betalen. Die moeten nu maar voor zichzelf gaan zorgen. Corrupt waren ze toch al allemaal, dus het zal ze niet al teveel moeite kosten het hoofd boven water te houden. We zetten , in de beste libertaristische traditie, vol in op het zelfbeschikkingsrecht van ieder mens. Iedereen gaat zijn eigen boontjes maar doppen. Niemand betaalt meer belasting, want belasting is toch eigenlijk gewoon diefstal door de staat. Trouwens ook nu al is belasting betalen een voorrecht van de domme. Als we geen staat meer hebben is er ook geen begroting meer met een tekort en al evenmin een staatsschuld. Wie het betalen kan volgt particulier onderwijs of maakt gebruik van particuliere zorgvoorzieningen. Wie het niet betalen kan moet maar zien te overleven en als dat niet lukt blijft zelfmoord nog altijd een alternatief. Zo groot is het verschil met de bestaande situatie toch niet? Dus het moet te doen zijn. Als de hele zaak desondanks op zijn kont komt te liggen, kunnen we op de puinhopen van de liberale, kapitalistische, vrije markt economie proberen een nieuwe wereldorde te scheppen die op basis van solidariteit en bijdragen naar vermogen eerlijker verdeelt wat er is. Er is immers genoeg voor iedereen, zong Bots al.

Hoop doet leven

Het was weer eens hoofdzakelijk kommer en kwel in de krant van vanochtend. De Ijzeren Rijn, de spoorverbinding tussen Antwerpen en het Ruhrgebied, is met sneltreinvaart opgenomen in de crisis- en herstelwet, die kortere procedures en besluittermijnen toestaat. We hebben een verdrag met de Belgen, waarin we ons tot medewerking verplicht hebben, maar de NIMBY’s ( Not in my backyard) in Nederland liggen dwars en de Duitsers hebben geen geld. Voor een officiële diploma-uitreiking moeten studenten van de Hotel Management School in Maastricht 85 euro betalen voor een kopje koffie en een paar drankjes. De Algemene Rekenkamer haalt vernietigend uit naar de organisatie van politie en justitie. Mijn favoriete minister verklaart dat hij de aanbevelingen van de Rekenkamer KAN en zal overnemen. Dat is geruststellend. Eigenlijk doet hij niets, want de Nationale Politie gaat het allemaal beter maken. Opstelten is nu eenmaal een verklaard voorstander van schaalvergroting, die overigens nog nergens iets positiefs opgeleverd heeft. De komende jaren hoeven we derhalve niet op verbetering te rekenen. In Noord-Korea barsten ze van de honger. Ze stoppen nu even met het maken van atoombommen en krijgen in ruil daarvoor wat te eten. Verkiezingen, die dat eigenlijk niet zijn, werpen in Iran en Rusland hun schaduw vooruit. We zitten dus nog wel even opgezadeld met Poetin en Ahmadinejad. De waterschapsheffingen gaan omhoog, omdat nu ook de hormonen en ontstekingsremmers die we uit plassen uit het water verwijderd moeten worden. Deeltijdopleidingen aan universiteiten en hogescholen worden niet langer door de overheid meegefinancierd. En tot overmaat van ramp gaat Harm van Veldhoven aan het einde van het seizoen weg bij Roda JC. Is er dan helemaal niets positiefs te melden? Oh jawel. Zwerfhonden uit Spanje krijgen een tweede kans in Nederland. De Aldi gaat nu ook A-merken verkopen. Wie als houder van een OV -jaarkaart vergeet in te checken krijgt geen boete meer. Nederland heeft sinds 1999 weer eens op Wembley van de Engelsen gewonnen en wat nog belangrijker is, de Duitsers hebben in eigen huis klop gekregen van de Fransen. Dat blaast de hoop op een goed resultaat op het komende EK, die na onze verpletterende nederlaag tegen de Duitsers de bodem ingeslagen was, nieuw leven in. En van hoop moeten we leven.

29 februari

Een vrouw viert vandaag haar vijfentwintigste verjaardag en is in werkelijkheid honderd geworden. Geboren worden op deze dag heeft het voordeel dat je heel langzaam oud wordt en het nadeel dat je veel minder verjaardagen kunt vieren. En natuurlijk hebben onze rekenmeesters weer uitgerekend wat deze extra dag kost. 14 euro per inwoner. Maar hij levert veel meer op. Voor hetzelfde maandsalaris werkt de hele beroepsbevolking een dag extra en draagt zo weer honderd euro per persoon aan het BNP bij. De werkgevers wrijven zich in de handen. Twintig extra dagen krijgt de gemiddelde mens cadeau omdat onze meting van de tijd niet zo nauwkeurig is als die van de Maya’s en een keer in de vier jaar gecorrigeerd moet worden. Geen mens die het als een cadeau ervaart, zorgvuldig uitpakt en ervan geniet. We hebben al zo weinig tijd. Zo’n extra dag komt dus mooi van pas om wat dingen te doen waar in een gewoon jaar niet aan toegekomen wordt. Het zou een vrije dag moeten zijn. De tijd dringt en vliegt en van de snelheid waarmee dat gebeurt worden vooral oudere mensen zich in toenemende mate bewust. Net zoals de tijd kan ook een storm vliegen. Wind is lucht die geen tijd heeft. En soms lijkt hij, of is het zij, ook stil te staan. Wachten duurt eeuwig. Dan verdrijven we de tijd. In Duitsland is de tijd vrouwelijk, in Frankrijk en bij ons mannelijk. Wat moet het leven fantastisch geweest zijn toen er nog geen tijd bestond. Geen horloges, geen wekkers. Toen hadden we nog tijd. Enkel het ritme van dag en nacht en de seizoenen. Vanaf het moment dat we de tijd zijn gaan meten hebben we hem niet meer en heeft hij ons in zijn ijzeren greep . Neem vandaag dus maar even de tijd en geniet van deze extra dag.

Bezieling

Wat bezielt jou? Die vraag stellen we nogal eens als we niet helemaal denken te begrijpen waarom iemand zich gedraagt zoals hij doet. De bezieling van de een is voor de ander niet altijd onmiddellijk duidelijk of verklaarbaar. Soms weten mensen zelf niet eens wat ze bezielt, wat in ze gevaren is, als ze iets doen. Aan de andere kant zijn mensen vaak zeer voorspelbaar. Bezieling komt kennelijk in ieder geval voor een deel van buiten naar binnen. Ze vaart in ons, via onze zintuiglijke waarneming. Uit de massa signalen die de omgeving ons aanbiedt selecteren we wat voor ons interessant is en daarenboven vertekenen we die informatie, we proberen oorzaken en gevolgen aan elkaar te koppelen, we vertalen haar naar onze eigen schema’s. Als de binnenkomende informatie een ander mens betreft verbinden we er maar al te vaak heel snel conclusies aan met betrekking tot diens persoonlijkheid. Die vent is niet goed snik of wat een briljante vrouw. Onze bril is per definitie gekleurd en de manier waarop we op die binnenkomende informatie reageren zegt vooral veel over onszelf. Over onze bezieling. Wat je zegt ben je immers zelf en je moeder is een……. Dat wil dus zeggen dat wat in ons vaart binnen stoot op iets wat daar al is. We hebben het deels meegekregen met de genen van onze verwekkers, deels met de opvoeding die we kregen en deels zijn we gevormd door eerdere ervaringen. Wat er al is verbindt zich met wat binnenkomt. Dan komt de reactie en vraagt de waarnemer , die ons nog niet zo goed kent, zich af wat ons bezielt? Voor wie ons beter kent is hoe we denken, waarnemen en voelen vaak herkenbaar. Er zit een patroon in. Een patroon dat meer met het hoe dan met het wat te maken heeft. Dat patroon is wat mij bezielt

Over ratten en staatsraden

Als ik een ding geleerd heb is het wel dat je vijanden meestal dichterbij zijn dan je denkt. Frans Timmermans weet dat nu ook. Voordat hij overweegt een gooi te doen naar het partijleiderschap van de PvdA , wil hij eerst weten wie zijn emailtje aan de fractie naar de pers gelekt heeft. Dat kan hij gevoeglijk vergeten. Jaren geleden al las ik het meesterwerkje van Joep Schrijvers met de titel ‘Hoe word ik een rat?’. Ik kan het hem aanbevelen. Verplichte literatuur voor iedereen die samenwerking hoog in het vaandel heeft staan en zich afvraagt waarom het maar niet wil lukken. Konkelen, draaien, manipuleren, roddelen en zagen aan stoelpoten, samenzweren, streken uithalen, dubbele agenda’s, lekken, werken met de ellebogen en kontenkruiperij, het is allemaal normaal. Je bent bijna naïef als je probeert het spel netjes te spelen. Net zoals je naïef bent als je in de mogelijkheid van een andere, betere wereld blijft geloven. Govert Derix heeft er zaterdag nog een uitstekende column over geschreven in de Limburgse kranten onder de kop ‘Im Westen nichts Neues’. Het lijkt erop dat het rattengedrag tot norm verheven is. De belastingdienst, de politie, de PVV, de pers, allemaal bedienen ze zich van anonieme tipgevers. Verklikkers - meldpunten schieten als paddenstoelen uit de grond. De moed om elkaar aan te spreken hebben we verloren en wie het toch aandurft kan rekenen op een grote mond of krijgt op zijn minst te horen dat hij de gezelligheid en de lieve vrede niet moet verstoren. Gelukkig hebben we altijd nog de mogelijkheid om te kiezen. Zoals die twee journalisten die via facebook een multiculti overlastfeestje georganiseerd hebben in Utrecht. Samen tegenover wij-zij. Onze regering zou ook kunnen kiezen. Bijvoorbeeld om te luisteren naar de adviezen over voorgenomen wetgeving van de Raad van State. In vergelijking met het vorige kabinet geeft die Raad van State veel (60%) vaker een negatief oordeel en adviseert het betreffende voorstel niet naar de Tweede Kamer te sturen. Het kabinet legt die adviezen echter naast zich neer. De ratten van de verklikkers – meldpunten zijn in de ogen van onze regering kennelijk betere raadgevers op het gebied van nieuwe wetgeving dan de rechtsgeleerden van de Raad van State. Die kan dus binnenkort ook bij het oud vuil als er toch bezuinigd moet worden. Dan heeft ook Donner een verkeerde keuze gemaakt.

Wat is de waarde van een kus?

Vorige week las ik dat iemand uitgerekend heft wat carnaval ons kost. 1,5 miljoen mensen dragen twee dagen niet bij aan het bruto nationaal product. 300 miljoen naar de Filistijnen. Daar staat tegenover dat die feestneuzen gemiddeld € 180.- uitgeven en dat levert dus weer 270 miljoen euro op. Per saldo kosten de drie dolle dagen dus 30 miljoen. Met wat plussen en minnen komt de rekensom zelfs op nul uit. We kunnen gerust zijn. De regering zal niet overwegen carnaval te verbieden. Anders ligt het met de ijspret. Schaatsen op natuurijs leidde de afgelopen tijd in Nederland tot 13.000 ongelukken, waarvan 10% een behandeling in een ziekenhuis tot gevolg had. Kostenpost: 46 miljoen euro. Omdat de kosten van de zorg toch al de pan uitrijzen, ligt het voor de hand dat schaatsen ontmoedigd gaat worden door de beoefenaars meer premie te laten gaan betalen. Geld is het enige dat echt telt! Lichaamsbeweging is nodig en goed, maar beperk het nou maar tot wandelen en kijk goed uit bij het oversteken en voor gladde boomwortels. Het enige dat tot nog toe niets waard was, was de natuur. Oliemaatschappijen bijvoorbeeld kunnen die ongestraft vervuilen. Als ze al een boete krijgen, als er weer eens iets misgaat, is de hoogte daarvan geen belemmering om door te gaan met de aanvallen op ons ecosysteem. De roebel moet blijven rollen. Duitse biologen proberen nu het bedrijfsleven bewust te maken van de waarde van natuur. Ze drukken de waarde van bijvoorbeeld een boom uit in geld. Een gemiddelde eik is 188 euro per jaar waard. De bedoeling is dat er voor natuurgebruik betaald gaat worden. De prijs van grond wordt mede bepaald door wat erop staat. Illustratief voor de maatschappij waarin we leven. Iets is alleen van waarde als we het in geld kunnen vertalen. Is dat niet mogelijk dan is het waardeloos en kan vernietigd worden. We lijken vergeten dat het meest waardevolle in een mensenleven helemaal niet in geld uit te drukken valt. Al lang geleden hebben we uitgerekend hoeveel het grootbrengen van een kind gemiddeld kost en sindsdien is het geboortecijfer in de rijkste landen van de wereld drastisch gedaald. Hoe lang duurt het nog voor we de waarde van een vriendschap, een kus, een aai over de bol, een knuffel of de liefde gaan berekenen? Hoe lang duurt het voor we erachter komen dat we ons laten manipuleren door geldwolven die alles opofferen om maar steeds meer te verdienen. De wereld lijkt te vergaan als een bank geen 1,4 miljard , maar nog maar 700 miljoen winst maakt. Misschien komen we er pas achter als alles wat zogenaamd waardeloos is zijn prijs gekregen heeft en we onze partner moeten betalen voor een kus. Maar dan is het helaas te laat!

Bij de dood van twee oorlogsverslaggevers

De Verenigde Naties zijn in januari gestopt met het tellen van de doden in Syrië. Meer dan 7500 zijn er in het afgelopen jaar gevallen, waarvan het overgrote merendeel burgers. Ziekenhuizen zijn onveilig. Op benedenverdiepingen van woningcomplexen wordt gericht geschoten, want kelders om in te schuilen zijn er niet. In verschillende steden is op straat niemand zeker van zijn leven. Een Amerikaanse verslaggeefster en een Franse fotograaf zijn gisteren in Homs omgekomen bij een bombardement, waarbij drie andere journalisten gewond raakten. Het leger van Bashir al Assad wist zogenaamd niet dat die journalisten er waren. Alsof dat wat had uitgemaakt. Zou er werkelijk iemand in de wereld te vinden zijn die gelooft dat er geen wandaden meer plaatsvinden als er journalisten in de buurt zijn? Dan zou het eenvoudig zijn. Zet op elke straathoek een journalist en er gebeurt niets meer. Nee, eerder het tegendeel is waar. Zelfs als er niets te melden valt zijn er altijd wel journalisten in de buurt die een vuurtje aansteken en vervolgens weten te berichten dat er vuur is waar rook is. De grote behoefte aan nieuws wordt nogal eens bevredigd ten koste van de zorgvuldigheid en dat maakt het voor menigeen aantrekkelijk journalisten te gebruiken om wat openstaande rekeningen te vereffenen. Als burgemeester Aboutaleb geweten had, dat er journalisten bestonden, was hij vast niet naar Sao Paulo gevlogen om de belangen van de Rotterdamse haven te behartigen. Burgemeester Hoes moet zijn werk maar op de fiets doen, want rijden in een dienstauto is per definitie verdacht. Carla Peijs mag nooit meer fruit aan haar bezoekers aanbieden of het zelf eten, laat staan een bloemetje op tafel zetten. In Den Haag wordt het gemeentehuis nooit meer verbouwd of opgeknapt en de wethouder van Amsterdam stopt onmiddellijk met zijn inspanningen om de Olympische Spelen van 2028 naar zijn stad te halen. Hij kan dat toch ook telefonisch afhandelen, al moet hij dan wel uitkijken dat de rekening niet te hoog oploopt. De gedeputeerden van Noord-Holland blijven gewoon thuis als er geen chauffeurs beschikbaar zijn om een dienstauto te rijden of ze rijden zelf, want een taxi gebruiken is welhaast misdadig. Klinkklare onzin allemaal, maar wel prime time nieuws bij RTL. Even grote onzin als dat Assad Homs niet gebombardeerd zou hebben als hij geweten had dat daar journalisten waren. Maar voor journalisten die hun leven riskeren in de buurt van die idioot en met heel veel moeite proberen te achterhalen wie er nu eigenlijk waarom op wie schiet heb ik veel meer respect dan voor journalisten die een slaatje proberen te slaan uit de onderbuikgevoelens van een volk dat alle bestuurders bijna per definitie verdacht is gaan vinden en daarom binnenkort waarschijnlijk zonder komt te zitten.