ObamaCare

Mag de overheid, de staat de burgers dwingen een verzekering af te sluiten? Heeft de staat het recht het koopgedrag van de burgers te reguleren? Het Amerikaanse Hooggerechtshof buigt zich deze week over die fundamentele vraag. Ter discussie staat Obama’s voornemen om voor alle Amerikanen een verplichte zorgverzekering in te voeren. De gemoederen zijn verhit. De tegenstanders wijzen op de fundamentele rechten van de mens. Het recht op leven, op vrijheid en op eigendom. Onvervreemdbare rechten. Het is niet mogelijk om daar afstand van te doen. Ze zijn prepolitiek, van God gegeven. Geen Europese toestanden in Amerika! Niks verplichte autoverzekering, AOW, rookverbod. Oprotten met dat paternalisme. In die opvatting is ook de verplichting om belasting te betalen een vorm van diefstal gepleegd door de overheid. De staat steelt een deel van het inkomen, dat ik met hard werken verdiend heb. Dat is moderne slavernij. Die opvatting grijpt terug op de door John Locke in zijn ‘State of Nature’ geformuleerde ‘Law of Nature’ en de daarop gebaseerde Onafhankelijkheidsverklaring van Thomas Jefferson. We kunnen onze natuurlijke rechten niet opgeven en die ook niet van anderen afpakken. Een willekeurige meerderheid kan niet bepalen wat ik met mijn inkomen moet doen. Dat bepaal ik zelf en dus regel ik zelf mijn beveiliging, mijn pensioen, mijn ziektekostenverzekering enzovoort. Dat is de lijn van veel conservatieve republikeinen in de Verenigde Staten.

Daartegenover staat de opvatting dat we met deze individuele, onvervreemdbare, natuurlijke rechten wel degelijk iets kunnen doen als we besluiten deel uit te gaan maken van een gemeenschap, als we een samenleving vormen, als we het bestaan van zoiets als gedeelde verantwoordelijkheid erkennen. Wanneer we bijvoorbeeld allemaal individueel moeten zorgen voor de handhaving van onze fundamentele rechten zijn we terug in het wilde westen. Eigenrichting viert dan hoogtij. Daarom roepen we politie en openbaar ministerie in het leven en betalen ze met een vrijwillige bijdrage ( belasting), die de overheid mag innen. Instemming is daarbij een fundamenteel punt. We stemmen ermee in dat de staat ons recht op leven, vrijheid en eigendom beschermt. De overheid kan daarbij niet arbitrair te werk gaan, er zijn regels ( wetten ) nodig. En tegelijkertijd wordt de rol van de overheid beperkt door onze onvervreemdbare, natuurlijke rechten. Er is een voortdurend spanningsveld rond de vraag hoever de overheid kan, mag gaan. In een democratie worden de regels door de meerderheid vastgesteld en is iedereen daaraan gebonden omdat hij of zij ervoor kiest deel uit te maken van die samenleving. Ook degenen die het er niet mee eens zijn moeten betalen, want het kan niet zo zijn dat ze niet betalen voor, maar wel profiteren van voorzieningen die de meerderheid in het leven geroepen heeft. En precies dat laatste is in de Verenigde Staten nu wel het geval. En daaraan willen de meeste democraten, onder leiding van Obama , in ieder geval voor wat betreft de gezondheidszorg, nu een einde maken.

Twee topadvocaten gaan deze week voor het Amerikaanse Hooggerechtshof met elkaar in debat over deze twee fundamenteel verschillende opvattingen. De argumentaties zijn op de websites van Donald Verrilli , de landsadvocaat, en Paul Clement, die de oppositie vertegenwoordigt, te volgen. Zelf hang ik de tweede aan en hoop dat het Hooggerechtshof ObamaCare toe zal staan.

Europa in Amerika

Op 6 november 2012 wordt de nieuwe president van de Verenigde Staten van Amerika gekozen. De voorverkiezingen bij de Republikeinen zijn gisteren begonnen in Iowa. Mitt Romney heeft met acht stemmen verschil gewonnen. Omdat hij zich al zeker waant van zijn nominatie richtte hij in de campagne zijn pijlen niet op zijn Republikeinse tegenkandidaten, maar op zijn Democratische opponent Barack Obama. Hij verweet hem, dat hij van de Verenigde Staten een soort Europa wil maken. Europa is een land, zei hij, waar mensen niets hoeven te verdienen maar overal recht op hebben. En verder beantwoordde hij de vraag van een journalist wat er dan mis is met Europa met ‘ik ben er trots op dat het BNP van de Verenigde Staten vijftig keer zo groot is als dat van Europa’. Zijn voornaamste tegenkandidaat, Rick Santorum, is de kleinzoon van een Italiaanse mijnwerker. Volgens Santorum is zijn grootvader in 1925 uit Italië vertrokken omdat de fascist Mussolini – net als Obama met zijn zorgverzekering voor alle Amerikanen – de mensen afhankelijk wilde maken van de staat. Dat maakt allemaal weer eens duidelijk dat de verkiezingen in Amerika over Europa gaan.

Bij alles wat de Amerikanen van de Europeanen onderscheidt is er ook iets dat ze delen. De toenemende afkeer van de politiek. Voor het eerst in de geschiedenis van het land geloven Amerikaanse ouders niet meer dat hun kinderen het beter zullen krijgen dan zij het zelf hebben. Geert Mak schrijft het momenteel allemaal op in zijn nieuwe boek ‘Reizen zonder John’ , dat naar verwachting in mei verschijnt. Een half jaar voor de verkiezingen. Ik ben benieuwd of de Amerikaanse variant van ‘In Europa’ nog van invloed zal zijn op de uitslag. In ieder geval lijkt het mij een goed idee om iedere Amerikaan die ‘Reizen zonder John’ koopt ‘In Europa’ daar gratis bij te geven. Met twee van die pillen is de gemiddelde Amerikaan een half jaar zoet en kan het geblaat in de campagnes aan zich voorbij laten gaan.