Over respect gesproken

Koningin Beatrix heeft in de Verenigde Arabische Emiraten, samen met kroonprins Willem-Alexander en prinses Maxima, een bezoek gebracht aan de Sjeik Zayed bin Sultan Al Nahayan moskee. De koningin en ook prinses Maxima waren daarbij gepast gekleed. Uit respect. Natuurlijk wisten ze vooraf dat die gepaste kledij in Nederland tot ophef zou leiden, omdat daar in ieder geval een fractieleider is die het dragen van onder meer een hoofddoek niet ziet als het tot uitdrukking brengen van respect, maar veeleer als een teken van instemming met de onderdrukking van vrouwen in de islamitische wereld. Niet dat hem die onderdrukking echt aan het hart gaat, maar afgeven op de vermeende bedreiging door en onderdrukking in die religie doet het nu eenmaal electoraal goed bij bange Nederlanders. Pechtold van D’66 daagde Wilders met een berichtje op Twitter uit. Of hij het gezien had en of hij niet moest reageren? Politieke spelletjes. Vanzelfsprekend had Wilders ook zonder de aansporing van Pechtold wel vragen aan de Minister - President en de Minister van Buitenlandse Zaken gesteld. Wilders, zo stelde Pechtold vervolgens, droeg toch ook een keppeltje bij zijn bezoek aan de Klaagmuur in Jeruzalem. Waarom zeurt hij dan nu?

Respect betekent letterlijk omzien naar en van daaruit rekening houden met. Respecteren en gerespecteerd worden. Geven en nemen. Als gast pas je je aan aan de tradities en gewoonten van degenen bij wie je te gast bent. Wat veel Nederlanders dwarszit is dat ze zich niet aan de indruk kunnen onttrekken dat we meer respect geven dan we terugkrijgen. Dat wij altijd degenen zijn die zich aanpassen, terwijl anderen die neiging niet of veel minder hebben als ze hier te gast zijn. Het calimerogevoel. En dan zijn er ook nog mensen met andere tradities, gewoonten en religies die hier niet te gast zijn, maar gewoon wonen, werken en leven. Onze grondwet garandeert hun rechten, zoals de vrijheid van godsdienst. Wij respecteren die. Dat is ook lang niet overal het geval. En ook dat zit ons dwars. Wij hoeven ons daar niet te veroorloven wat zij zich hier permitteren, want dan zitten we binnen de kortste keren achter slot en grendel.

Het is van belang dat onderscheid tussen gast en landgenoot met een andere overtuiging even vast te houden. Als gast pas ik me aan. Als landgenoot heb ik dezelfde rechten als mijn medeburgers. Veelal en meestal levert het eerste minder problemen op dan het laatste. In een samenleving waarin mensen met verschillende culturele achtergronden en met verschillende religies samen leven is het altijd schipperen tussen de dominante cultuur en de andere overtuigingen. Of dat nu de Kopten in Egypte zijn of de Moslims in Nederland. En soms hebben we hier ook nog wel eens wat moeilijkheden met de SGP. Het is daarom de gewoonste zaak van de wereld dat onze koningin en ook Maxima zich als gast in Abu Dhabi aanpassen. Het zou van wederzijds respect getuigen als wij in Nederland in de dagelijkse omgang met elkaar over en weer begrijpen wat onze verschillende gewoonten , tradities en religieuze achtergronden zijn en hier en daar en eveneens over en weer wat water in de wijn doen, zodat op het interactieve niveau een modus vivendi ontstaat. Dat gaat echter niet vanzelf. Elkaar ontmoeten in een open samenleving kan niet als je je opsluit in je eigen cultuur. En daarom had die Tilburgse Imam in 2004 een hand aan toenmalig minister Verdonk moeten geven en Verdonk had haar hand niet demonstratief moeten uitsteken. Dan waren we vandaag wellicht een stapje verder geweest.

Schaft ook Nederland zichzelf af?

Gisteren heb ik de eerste paperbackuitgave van Thilo Sarrazins boek ‘Deutschland schafft sich ab. Wie wir unser Land aufs Spiel setzen’ gekocht. Het eind 2010 verschenen boek deed bij onze oosterburen het nodige stof opwaaien. Bondskanselier Merkel wist al voordat het verschenen was te melden, dat het geen positieve bijdrage aan de discussie leverde. Bondspresident Wulff overtuigde de Deutsche Bundesbank er heel snel van dat zij bij hem het ontslag van hun bestuurder Sarrazin moest aanvragen. Sarrazins partij, de SPD, begon vrijwel onmiddellijk een royementsprocedure. In een speciaal voor deze uitgave geschreven voorwoord doet Sarrazin verslag van wat hem het afgelopen jaar overkomen is. Wie de pers in de herfst van 2010 enkele weken gevolgd heeft kon eenvoudig ontdekken hoe de ene journalist, die het boek niet gelezen had, passages overschreef uit artikelen van een andere journalist, van wie op basis van aantoonbare onzin duidelijk was dat die het evenmin gelezen had. Sarrazin merkt daarover op dat hem de kwalitatieve en ethische tekortkomingen van de media in de loop van zijn politieke loopbaan al duidelijk geworden waren, maar dat hij niet had kunnen vermoeden dat het zo erg was. Niet alleen de pers, ook de politiek krijgt er in het voorwoord ongezouten van langs. Onoprechtheid en struisvogelpolitiek worden met voorbeelden onderstreept. Vooral Armin Laschet, tot 2005 Minister van Integratie in Noordrijn-Westfalen moet het ontgelden. Wie iets aan de weet wil komen over hoe bij gebrek aan argumenten of onwil om de discussie aan te gaan de machtskaart getrokken wordt kan ik alleen maar aanraden de betreffende passage te lezen. Vooral het spanningsveld tussen de vrijheid van meningsuiting en de zogenaamde politieke correctheid is verder een interessant thema. Politiek correct wordt door sommige mensen vertaald in fatsoenlijk en daarmee wordt het eenvoudig om ongewenste vragen en opinies eenvoudig buitenspel te zetten met de opmerking ‘zoiets zeg je toch niet’. Er zijn interessante parallellen met de situatie en de politieke discussie in Nederland te ontdekken en het zou weinig kwaad kunnen om een Nederlandse versie van Sarrazins boek te produceren of het oorspronkelijke werk op zijn minst te vertalen, want onze beheersing van de taal van onze buren laat steeds meer te wensen over . Wat zijn de gevolgen van een ouder wordende en krimpende bevolking voor de arbeidsmarkt en het onderwijs? Wat zijn de verschillen tussen de wijze waarop verschillende groepen immigranten integreren of dat juist niet doen? Welke rol spelen cultuur en met name religie daarbij? In welke bevolkingsgroepen worden de meeste kinderen geboren en wat betekent dat voor het intellectuele niveau van het land? Sarrazin wilde met zijn boek vooral de discussie over de inhoud op gang brengen. Dat is maar gedeeltelijk gelukt omdat de op het verschijnen van het boek volgende discussie in veel gevallen niet over de feiten en de analyse ging, maar over de gevoelens die opgeroepen werden en de eventuele ongewenste gevolgen daarvan. Een vrij willekeurige invulling van het begrip politieke correctheid dreigt de onweersproken statische feiten te overvleugelen. De logica van Palmström , wat niet waar mag zijn, kan niet waar zijn. Het zou ook bij ons geen kwaad kunnen de feiten eens helder op een rijtje te zetten en er vervolgens open over de debatteren in plaats van elkaar te verketteren.

Wulff

Gisteren zag ik op de Duitse TV een verhoor. Twee journalisten voelden hun bondspresident aan de tand. Een omstreden lening en pogingen om publicaties daarover en over andere privézaken te voorkomen waren de belangrijkste thema’s. De antwoorden op vierhonderd vragen , die andere journalisten hem gesteld hebben, worden vandaag op internet gepubliceerd. Christian Wulff heeft familie en vrienden. Sommige familieleden praten niet meer met hem en laten dat de krant weten. Het is voor het Duitse volk vanzelfsprekend van het grootste belang om te weten dat hun president al anderhalf jaar niet meer met zijn stiefzus gesproken heeft. Vrienden hebben hem geholpen bij de financiering van een huis. Hij kreeg een lening . Dat schijnt niet te mogen. Waar ligt de grens van journalistieke bemoeienis ? Ik kan me wel voorstellen dat Wulff gedacht heeft: ‘Wat hebben ze daarmee te maken? Moet ik daar nou echt antwoord op geven?’ Om van het gezeur af te zijn betaalde Wulff de lening aan zijn vrienden terug met van een bank geleend geld. Ook weer niet goed, want de als journalisten zich eenmaal in een onderwerp vastgevreten hebben weten ze van geen ophouden. De voorwaarden die de bank hanteerde waren te gunstig. Een normaal mens zou tegen die condities nooit geld gekregen hebben. Wulff betoogde, dat de bank gewoon gekeken had welke zekerheden er waren en vervolgens een aanbieding gedaan had. Net als in het groot. Als de banken het niet vertrouwen gaat de rente omhoog en hebben ze wel vertrouwen dan kun je het geld tegen een lagere rente krijgen. Vraag het de Italianen maar. Bij je vrienden logeren mag je als bondspresident evenmin, zonder te betalen. Wulff had de euvele moed om een van zijn ondervragers te vragen of zij betaalde als ze bij vrienden logeerde. De trut zei met een stalen gezicht ‘ja’. Dat zou onmiddellijk onderzocht moeten worden, want ze liegt dat het gedrukt staat. Als je bondspresident bent is het plotseling allemaal verdacht. Je hebt de schijn tegen, wordt dan door het schrijvend volk beweerd. Alles wat wij jou vragen dien je per omgaande en volledig te beantwoorden. De minste of geringste aarzeling maakt je verdacht. Hij mag het natuurlijk niet zeggen, maar zal vast gedacht hebben: ‘Val toch hartstikke dood’! De bondspresident heeft ook een echtgenote. Bettina Wulff heeft een tatoeage op haar rechter bovenarm. Daarom is ze een hoer. Of ze was het op zijn minst. Klaar. Nou en? Zou een voormalig prostituee het niet tot echtgenote van de bondspresident kunnen schoppen? Wat is daar mis mee? Jaloers soms? In het Italiaanse parlement zat Ilona Staller. Och, wat vonden ze dat allemaal bijzonder en heeft menige journalist een natte droom gehad bij het zien van La Cicciolina, de goed in het vlees zittende. Gewone mensen kunnen in de politiek niet meer functioneren. Daarom wordt er in toenemende mate geroepen: ‘Doe toch eens normaal man!’ En zelfs dat is niet normaal.

Europa in Amerika

Op 6 november 2012 wordt de nieuwe president van de Verenigde Staten van Amerika gekozen. De voorverkiezingen bij de Republikeinen zijn gisteren begonnen in Iowa. Mitt Romney heeft met acht stemmen verschil gewonnen. Omdat hij zich al zeker waant van zijn nominatie richtte hij in de campagne zijn pijlen niet op zijn Republikeinse tegenkandidaten, maar op zijn Democratische opponent Barack Obama. Hij verweet hem, dat hij van de Verenigde Staten een soort Europa wil maken. Europa is een land, zei hij, waar mensen niets hoeven te verdienen maar overal recht op hebben. En verder beantwoordde hij de vraag van een journalist wat er dan mis is met Europa met ‘ik ben er trots op dat het BNP van de Verenigde Staten vijftig keer zo groot is als dat van Europa’. Zijn voornaamste tegenkandidaat, Rick Santorum, is de kleinzoon van een Italiaanse mijnwerker. Volgens Santorum is zijn grootvader in 1925 uit Italië vertrokken omdat de fascist Mussolini – net als Obama met zijn zorgverzekering voor alle Amerikanen – de mensen afhankelijk wilde maken van de staat. Dat maakt allemaal weer eens duidelijk dat de verkiezingen in Amerika over Europa gaan.

Bij alles wat de Amerikanen van de Europeanen onderscheidt is er ook iets dat ze delen. De toenemende afkeer van de politiek. Voor het eerst in de geschiedenis van het land geloven Amerikaanse ouders niet meer dat hun kinderen het beter zullen krijgen dan zij het zelf hebben. Geert Mak schrijft het momenteel allemaal op in zijn nieuwe boek ‘Reizen zonder John’ , dat naar verwachting in mei verschijnt. Een half jaar voor de verkiezingen. Ik ben benieuwd of de Amerikaanse variant van ‘In Europa’ nog van invloed zal zijn op de uitslag. In ieder geval lijkt het mij een goed idee om iedere Amerikaan die ‘Reizen zonder John’ koopt ‘In Europa’ daar gratis bij te geven. Met twee van die pillen is de gemiddelde Amerikaan een half jaar zoet en kan het geblaat in de campagnes aan zich voorbij laten gaan.

Griek

De maandagavond is sedert enige tijd mijn vaste griekavond. Gisteren werd het voor het eerst een grieknacht. Om half zes vanochtend was ik thuis na twee potten haringen , 50 scampi’s en de nodige biertjes. We zaten met zijn vieren rond een tafel en hebben de nacht gebruikt om van ontstaan tot vergaan ons licht op de aarde te laten schijnen. Giorgos , van beroep kelner en afgestudeerd aan de TH in Aken zonder zijn diploma op te halen, gelooft in het bestaan van een hogere macht. Die hogere macht zorgt voor evenwicht, beweert hij. De wereld bestaat uit tegenstellingen, zoals warm en koud, licht en donker, klein en groot, arm en rijk, maar er moet altijd een zekere mate van evenwicht zijn. God grijpt in als wij mensen het een of andere evenwicht onherstelbaar dreigen te verstoren en er is geen macht op aarde die hem dan tegen kan houden. Alhoewel ik zelf niet in een hoger macht geloof ben ik wel een verklaard aanhanger van evenwicht. Vragen hielden ons een hele nacht uit de slaap. Amateurfilosofen aan het werk, vanaf de muur bekeken door Alexander de Grote en het Paard van Troje. Girogos en ook Alex kennen hun geschiedenis. Het lot van Socrates noopt ook ons tot voorzichtigheid bij onze waarheidsvinding. Er zijn altijd schenen in de buurt. Veel vragen en goed luisteren is belangrijker dan veel beweren, daar waren we het over eens. Wat weten we van elkaar? Van onszelf? De risicoloze maatschappij, de verhouding van de mens tot de natuur, Search for Extra-Terrestrial Intelligence (SETI), de kracht van de elementen, het zijn in de tijd, begin en einde tegenover de eeuwigheid. Alle hoeken van het heelal, als die er al zijn, hebben we gezien. Er zijn volgen Giorgos twee ruimteschepen naar ons onderweg. Daar heb ik vandaag op de site van SETI nog naar gezocht, maar ik kon geen bevestiging van dat bericht vinden. Zouden ze ons dat eigenlijk wel vertellen? Een zeldzame nacht om niet snel te vergeten. Vier mannen weten meer en zijn dichter bij elkaar gekomen. Enigszins onevenwichtig ging ik naar huis. Op zoek naar hernieuwd evenwicht.

Een goed begin…….

De eerste week van het nieuwe jaar begon formidabel. Geen krant vandaag. En de kater van nieuwjaarsdag miauwt ook nog zachtjes in mijn hoofd. De postcodeloterij heeft zijn tent niet in mijn postcode opgeslagen en de eindejaarstrekking van de staatsloterij heeft evenmin een miljonair van mij gemaakt. Alles gaat kennelijk verder zoals het was. De jaarwisseling bracht geen onverwacht omslagpunt. Er zijn weer wat vingers afgerukt en meer ogen dan verleden jaar voor altijd verblind. De alcohol heeft de een en de ander overmoedig gemaakt. Vuurwerk en gelal vulden de lucht met vruchteloos geknal en gebral. 1350 mensen zijn aangehouden en er is meer geweld gebruikt tegen agenten en hulpverleners. Opstelten heeft het allemaal gehoord, vindt het onacceptabel en ernstig en zal ervoor zorgen dat het niet meer gebeurt. Hoe, dat weet hij nog niet maar hij zal ongetwijfeld wel weer enkele vrijheidsbeperkende maatregelen uit de hoge hoed weten te toveren. Hij is immers prominent lid van de Volkspartij die Vrijheid zo hoog in haar vaandel heeft staan. Elke partij die dat woord in haar naam opneemt moet waar het om vrijheid gaat per definitie gewantrouwd worden. André Kuipers is zo langzamerhand de enige Nederlander die zich echt vrij voelt. De telecombedrijven hadden minder omzet, want Facebook en Twitter zijn gratis en het vuurwerk moet toch ergens terugverdiend worden. Dus zullen de tarieven de komende maanden wel weer stijgen. Dat geldt evenzeer voor de gasprijzen. De zachtste jaarwisseling in tijden leidt tot minder verbruik en hoe zuiniger we zijn hoe hoger de prijzen worden. De eerste trouwerijen voor 12-12-‘12 zijn ook al geboekt, want er zijn gelukkig toch nog mensen die in de liefde geloven. Anderen zien meer perspectief in een scheiding en hebben zich voorgenomen daar dit jaar werk van te maken. Tijdens de kussengevechten bij de vele nieuwjaarsborrels wordt in veel gevallen de kiem voor iets nieuws gelegd. De eersten die dit jaar gaan staken zijn de schoonmakers. Dus zullen de gevolgen van menige nieuwjaarsborrel nog wel even zichtbaar zijn. Van vierkant naar rond en van rond naar helemaal niet meer poetsen. Gelukkig blijken mensen hardnekkige optimisten te zijn, die selectief omgaan met informatie. Alles wat negatief voor onze toekomst is verdringen we ten faveure van de positieve berichten. De Amsterdamse beurs is het jaar positief begonnen. En ze is tegelijkertijd op sterven na dood. Ik ga vandaag nog even nadenken over de vraag welk van die twee berichten ik ga verdringen.

Een weergaloos 2012!

Dit wordt mijn laatste blog van 2011. Ik heb nog ruim een dag om goede voornemens te maken. Voor het ritme in mijn leven is het goed elke dag te lezen en te schrijven. Zeker zolang ik er de tijd voor heb en neem. Ik kan het schrijven van een blog op elke werkdag daarom maar het best aan mijn goede voornemens voor 2012 toevoegen. Niet altijd even makkelijk, maar wel uitdagend.

Verder neem ik me voor in 2012 vertrouwen te hebben. Vertrouwen in de toekomst. Erop vertrouwen dat we het met zijn allen gaan redden. En vooral mezelf blijven vertrouwen. In het afgelopen jaar is er stevig aan dat zelfvertrouwen gezaagd. Op allerlei manieren. De twijfel waarmee ik van nature al behept ben heeft zich tot een blok aan mijn been ontwikkeld. Hij hield me gevangen. Dus dat mag wel een onsje minder het komende jaar. Twijfelen is goed, maar ik moet het niet overdrijven.

Op geen enkele leeftijd weet je hoelang je nog hebt. Op mijn leeftijd staat vast, dat ik de meeste boterhammen gegeten heb. Daarom neem ik mij verder voor het genieten in en van mijn bestaan wat meer accent te geven. Verleden, heden en toekomst in evenwicht brengen en houden. Voor mij betekent dat meer heden en minder verleden en toekomst. Meer kunnen en minder moeten. Actief blijven, mezelf blijven ontwikkelen en meer aandacht voor sociale contacten. Elke week mijn moeder bellen. Ze zal van haar geloof vallen. Veel lachen en zingen. De komende carnavalstijd biedt mij een heel speciale gelegenheid om op dat punt een vliegende start in het nieuwe jaar te maken.

En dan is er nog een doel op sportief vlak. In oktober van het volgend jaar wil ik de halve marathon van Eindhoven lopen. Belofte maakt schuld. En dus ga ik volop in training. Mens sana in corpore sano! En dus ga ik nu het nog kan maar een paar lekkere oliebollen halen.
De jaarwisseling breng ik door in prinselijk gezelschap. Een betere start is nauwelijks voorstelbaar.

Ik wens u allemaal een weergaloos 2012. Wees voorzichtig met vuurwerk!